سینماسینما، محمد حقیقت -پاریس
فیلم فرانسوی «همه چیز به خوبی گذشت» جدیدترین اثر فرانسوا اوزون با اقتباس از رمانی با همین نام، اثر امانوئل برنهایم، رماننویس اهل فرانسه ساخته شده است که نوسینده آنرا از سرگذشت پدر خود الهام گرفته بود . کارگردان بااستعداد فرانسوی در این فیلم به یکی از موضوعات حساس جامعه فرانسه، اتانازی، (شرایطی که در آن افراد مبتلا به بیماریهای لاعلاج از پزشکان معالج، پرستاران و یا حتی از اعضای خانواده خود بخواهند به آنها کمک کنند تا با آرامش بمیرند.) پرداخته است. این موضوع هنوز در فرانسه جزو سوژه های تابو است اما برمبنای بحث های سیاسی که به تازگی درمورد انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۲ شروع شده، برخی هم به این مسئله پرداخته اند تا کاندیدهای ریاست چمهوری فرانسه در آینده نزدیک درباره آن صحبت کنند. فرانسوا اوزون بسیار پیش آمده که درفیلمهایش راجع به مسایل مطرح درجامعه پرداخته باشد ازجمله «خدارا شکر «که درباره کشیشی بود که در کلیسا همجنسگرا بود و باساختن فیلم اوزون او رسوا شد.
در «همه چیز به خوبی گذشت» زندگی مردی مرفه که در ۸۵ سالگی سکته کرده و زمینگیر شده و در بیمارستان بستری است سوژه این آنرا تشکیل میدهد. مرد سالمند، آندره ، پس از سکته دچار فلج شده و شرایط بدی جسمی و روحی قرار گرفته دیگرعلاقه ای به ادامه حیات ندارد. از امانوئل دختر بزرگ خود که نوسینده است میخواهد به او کمک کند تا به زندگی خود پایان بخشد.
اما قضیه به این سادگی که آندره فکر میکند نیست. دخترش پدر را تشوق به ادامه زندگی کرده و در این راه از خواهر خود نیز کمک میگیرد . آندره همچنان اصرار دارد و به دنبال راه حل میگردد و سرانجام چون طبق قانون فرانسه هیچ دکتری حاضر به کمک به این پیرمرد برای خودکشی آرام و بدون دردسرنیست پدر را راهی سوئیس میکنند تا اینکه… .
اگرچه سوژه سرخوردگی و میل به مرگ را مطرح میکند اما فرانسوا اوزون با ظرافت های بسیار طنز های سیاه به همراه صحنه های پراحساسی را بین افراد خانواده رقم زده که تماشاگر دائما با پرسوناژها همدردی میکند و گاه باخود میگوید اجازه بدهیم پیرمرد به همان شکلی که دوست دارد به زندگی خود پایان دهد اما در صحنه بعد به خود میگوید حق با پیرمرد نیست و چرا کسی که در رفاه است و افرادی زیادی وی را دوست دارند باید به زندگی خود خاتمه دهد؟ این جدال تماشاگر با خود و پرسوناژها با پدر، با وقایع غیرقابل پیش بینی در سناریو به خوبی به هم گره خوده است.
جدا از آن، دیالوگ نویسی ظریف و هوشمندانه و به جا این اثر را دلپذیر کرده است. فیلمی درباره مرگ خودخواسته و یک درام فامیلی است که در آن، این پدر خوشاخلاق را فرزندان و دوستانش فوق العاده دوست دارند. اینجاست که تماشاگر هیچ علاقه ای ندارد که این پیرمرد در کارش موفق شود …
فیلم نوعی کمدی است که کشش آثار پلیسی را هم دارد که به شکل شایانی توسط آندره دوسولیه بازی شده است. درطول جشنواره کن امسال که این فیلم در بخش مسابقه بود بسیاری از صاحبنظران برای وی نخل طلای بهترین بازیگری پیش بینی میکردند وحق او میدانستند. جدا از این سوفی مارسو نیز بازیاش چشمگیر بود.
فرانسوا اوزون کارنامه طولانی در عرصه هنر هفتم دارد و از دانشجویان مدرسه سینمای فمیس است که در ابتدا با فیلمهای ۸ میلیمتری کار خود را آغاز کرده بود. اولین کار بلندش را در سال ۱۹۹۸ ساخت و مورد توجه قرار گرفت. از آن زمان تاکنون ۲۱ فیلم بلند ساخته است از جمله فیلمهای استخر (۲۰۰۳)، وقت رفتن (۲۰۰۵)، جوان و زیبا (۲۰۱۳)، عاشق دوگانه (۲۰۱۷) و تابستان ۸۵(۲۰۲۰) که در جشنواره کن حضور یافته بودند. این سینماگر فرانسوی همواره نگاه شاعرانهای نسبت به انسانیت و جنسیت های گوناگون دارد. او متولد ۱۹۶۷ است و در جشنواره های بین المللی جوایز بسیاری به دست آورده است و از پرکارترینهای سینمای جوانان فرانسه به حساب میآید. و اکثر فیلمهایش با فروش بسیار بالایی در فرانسه و سایر کشورها روبرو بوده است.

لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت





