سینماسینما، آرش عنایتی
وقتی در ارتباطی اینترنتی در یکی از برنامهها، پس از نمایش فیلم، مجری/ کارشناس ایرانی، انگشتِ خطابش را به سوی والتر مرچ تدوین گر و از نویسندگان مستند «کودتای ۵۳» برد و پرسید که، تجربهی نوشتن برای شمایی که سالها تدوینگر بودهاید چگونه بوده؟! مرچ که با مدارا و در پسِ لبخندی سعی داشت رنجش از این بیانصافی را پنهان کند و از مدارِ انصاف خارج نشود پاسخ داد که، تدوین هم به نوعی نوشتن است. تدوینگر به مانندِ فیلمنامه نویس به قوت اندیشه مینویسد اما، به قدرت صدا و تصویر که جانشین کلمه میشوند. اگر این قول مشهور را بپذیریم که، هر تصویر برابر هزار کلمه است پس تدوینگر، فیلم به فیلم و از ترکیب و تحلیل صدا و تصویر، مولفِ هزاران سطر و صفحه است. گاه اندیشهی این سطور را به فیلمنامه نویس و گاه به کارگردان و حتی به تصویربردار نسبت میدهند لیکن، اهلِ بیت و الفتِ سینما، نیک میدانند لحظاتی هست که مولفی جز تدوینگر ندارند. برای نمونه، به یکی از نماهای فیلم بنگرید. مرچ با درایت و تیزبینی ذاتیاش در گوشهای از تصاویرِ گفتو گو با اردشیر زاهدی، نکتهای را میبیند که از دید همهی عوامل دور مانده اما به خوبی، مبینِ کاراکترِ مقابل دوربین و در راستای تبیین کل ماجراست. بنابراین تصویر را درشتتر کرده و صدای اردشیر را بر آن لغزانده تا، توهمِ استمرار صدا و تصویر نسبت به نمای قبل و بعد، حفظ شود. آنچه میماند شرحی است از این لغزش تاریخی و چراییاش. در واقع این نما، تعبیر و تفسیری از زندگی ما ایرانیها و نسبتمان با کودتا و هر پدیدهی سیاسی دیگر است. زاهدیِ پسر که سلطنت طلبی و بد دهنی نظامیان را از آن نظام و پدر توامان؛ و فرصتطلبی را از پدر به قدر کفایت به ارث برده، نشسته و تاریخ میبافد. یاوههایش را بارها از زبان این و آن شنیدهایم و میشنویم. آنچه از طریق خلاقیتِ مرچ، در مییابیم همان است که اغلب نمیخواهیم از ما بدانند و به هزار نقابِ تزویر و ریا پنهانش میکنیم. همان است که در پس زمینهی تصویر میدرخشد. به بیان دیگر والتر مرچ با گزینش این تصویر و تاکیدش(زوم این)، بر قابی-شمایل حضرت علی(ع)- که در پسِ وسایل بیشمار خانهی زاهدی قرار گرفته، در واقع به چیزی که او قصد پنهان کردن و کتمانش را داشته و دارد، اشاره میکند. و آن، همان وجهِ مذهبی اسلامی ما ایرانیهاست. با این تمهید و از طریق آشکارسازی این تصویر، مرچ روایت تازهای از ماجرای کودتا مطرح کرده است. او، در طرفداران سلطنت نیز، انگیزهها و سویههای مذهبی جسته و یافته است. انگیزهی محرکی که سالها و در پس آن انگیختهی بزرگ پنهان مانده است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به فیلم «کندو»/ جهانی بدون ترحم
- کتاب «سینمای فریدون گله» به چاپ پنجم رسید
- احضار روح سرگردان یک کودتاچی/ درباره مستند «کودتای ۵۳»
- «کودتای ۵۳» در سینماهای هنروتجربه روی پرده رفت
- اکران «کودتای ۵۳» در آمریکا و اروپا/ اکران آنلاین در ایران از ۱۷ دی
- گزارش اختتامیه جشنواره «سینماحقیقت»/ «جاهای خالی پر شود»؛ بهترین فیلم جشنواره
- معرفی برگزیدگان چهاردهمین جشنواره سینماحقیقت/ مستند «کودتای ۵۳»، بهترین فیلم از نگاه تماشاگران
- تا پایان روز پنجم جشنواره سینماحقیقت؛ ۱۵ فیلم پرمخاطب و ۱۵ فیلم برتر از نگاه تماشاگران سینماحقیقت اعلام شد
- کارگردان و عوامل تولید مستند «کودتای ۵۳» مهمان «نردبان» شدند
- برشهای کوتاه/ صحنههایی از فیلم «کندو»
- بهترین فیلمهای تاریخ سینمای ایران از نگاه سردبیر و اعضای تحریریه سینماسینما (۱)
- «مرد اردیبهشت»/ یادی از احمد نجیبزاده
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما





