پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

سینماسینما، محسن جعفری راد

۱- تحت تاثیر برنامه های استعدادیابی شبکه های خارجی که در ایران هم محبوب است، برنامه عصر جدید تهیه شده که یکی از نقاط قوت این است که این تاثیرپذیری صرفا کپی کاری نبود و کاملا ایرانیزه شده بود و سعی کرده بودند که واقعا از جاهای مختلف ایران ،استعدادها شناخته شوند و با فرهنگ و رسوم ایرانی انطباق لازم را داشته باشد.

۲-انتخاب داوران یکی از سخت ترین گام های اتاق فکر برنامه بود و سعی شده بود کسانی انتخاب شوند که برای مخاطب عام یا همان مخاطب تلویزیون کاملا آشنا باشند. دو بازیگر و یک آهنگساز که جزو چهره های محبوب بودند،انتخاب مناسبی بود اما در این میان انتخاب بشیر حسینی،نقطه ضعف انتخاب داوران بود چون نه مخاطب شناخت کافی نسبت به او و سابقه اش داشت و نه در حد و اندازه سه داور دیگر فن بیان مناسبی داشت و کاملا مشخص بود به برنامه تحمیل شده بود.

۳- اجرای احسان علیخانی و نوع کارگردانی برنامه ،هیجان کافی را به بیننده منتقل می کردند و تدوین خوش ریتم برنامه،تماشای آن را اشتیاق برانگیز می کرد. به خصوص علیخانی که نشان داد فراتر از انتقال تلخی و رنج و گریه در برنامه ای مثل ماه عسل! می تواند در یک برنامه رقابتی و هیجان انگیز و کم و بیش شاداب هم آداب لازم یک اجرای استاندارد را رعایت کند.

۴- یکی از کاستی های برنامه به نبود هیچ روزنامه نگار،خبرنگار و منتقد و فعال رسانه ای چه در برنامه و چه در قسمت نظر خواهی مربوط می شود. مثلا برنامه عصر پنجشنبه یعنی روز آخر برنامه که با برخی از نمایندگان مجلس و دولتی ها مصاحبه شده بود که به شکل عجیبی هیچ خبرنگار و روزنامه نگار مستقلی در این میان نبود که نشان می دهد،اولا نگاه اتاق فکر برنامه، نسبت به این حوزه چقدر کاستی دارد و ثانیا این قشر یعنی ڑورنالیست ها، چقدر نسبت به چنین برنامه هایی و کلا تلویزیون رویکرد منفی دارند.

۵- اما یکی از عجیب ترین اتفاقات در عصر جدید، تعداد رای ها و شرکت کنندگان بود که گاهی تا یک سوم جمعیت ایران و بیشتر معرفی می شد که بدون شکل غلو کرده اند،چرا که آنچه در جامعه می بینیم تلویزیون در چند سال اخیر مخاطبانش را از دست داده و از طرفی دیگر هیچ شفافیتی هم در زمینه این نظرسنجی ها نبود.

۶- تهیه و ساخت چنین برنامه هایی با هدف استعدادیابی و آماده کردن بستر لازم برای به سرانجام رساندن استعدادهای بی نام و نشان ، بسیار لازم است،به شرطی که کمی تلویزیون از قاعده مندی خود خارج شود. به عنوان مثال یکی از پنج فینالیست نهایی که محمد زارع -جوان بیست ساله شیرازی- بود، کاملا از لحاظ تیپ و ظاهر با دیگر شرکت کنندگان فرق داشت و محبوب هم بود چرا که در خیلی از مواقع سعی می کرد از کلیشه ها دوری کند،برعکس خیلی ها که همچنان پاستوریزه و با نقاب حضور دارد و اتاق فکر برنامه می تواند به زارع ها بیشتر بها دهد.

۷- نکته آخر اینکه در شرایطی که از برنامه هایی مثل نود،خندوانه،حالا خورشید و دورهمی در تلویزیون خبری نبود و این شاید به دیده شدن بیشتر برنامه عصر جدید منجر شد که باید برنامه های متنوعی ساخته شود تا با رقابت بیشتر،انگیزه برنامه سازان نیز بیشتر شود و حق انتخاب بیشتر و بهتری به مخاطب داده شود.