سینماسینما، منصوره بسمل؛
«بامداد خمار» رمانی نوشتهٔ فتانه حاجسیدجوادی است که در سال ۱۳۷۴ منتشر شد و داستان سوزناک عشق نافرجام دختری از اعیان دورهٔ قدیم تهران به جوانی نجار از طبقهٔ پایین جامعه را روایت میکند. این کتاب یکی از پرفروشترین رمانهای معاصر ایران است و آن را نمونهای از ادبیات عامهپسند دانستهاند.
نرگس آبیار در اولین تجربه سریال سازیاش سراغ «سووَشون» اثر تحسین شده سیمین دانشور رفت و مدت طولانی را صرف ساخت این سریال پربازیگر و دشوار کرد، بررسی سطح کیفی «سووشون» در این مقال نمیگنجد اما سریال دستخوش ناملایماتی شد که چندان با مخاطب ارتباط برقرار نکرد!
حالا آبیار برای دومین بار اقدام به ساخت اقتباس سینمایی از یک رمان دیگر کرد و گمانه زنیها درباره توفیق و چگونگی موفقیت سریال از همان ابتدا آغاز شد.
«بامداد خمار» از پرفروشترین رمانهای معاصر ایران بود که بسیاری آن را خوانده بودند. مخاطب ایرانی بارها کاراکترهای این رمان موفق را در ذهن تصور کرده بود و جوانهای دهه ۵۰ و ۶۰ همذات پنداریهای زیادی با شخصیتهای داستان داشتند. از این رو توقعات از سریال بالاتر رفته بود و گزینههای زیادی برای بازیگران «بامداد خمار» مدام در اخبار منتشر میشد.
اگر بخواهم بعنوان یک فرد عادی تجربیاتم از ساخت آثاری که از کتابهای مورد علاقهام تماشا کرده بودم بگویم؛ بیشک تمایلی به دستکاری ذهنیتهایم از خوانش کتابهایی که دوست دارم در قاب تصویر ندارم و تنها در چند اثر خارجی همچون «مرغان شاخسار طرب»، «عطر» و یا «دزیره» آن رضایت از تصویر کردن کتاب را تجربه کرده بودم.
اما د ر«بامداد خمار» بخصوص از قسمت سوم مخاطب خود را به روایت کارگردان از رمان میسپارد. بخصوص انتخاب بازیگران در اکثر کاراکترها بدرستی اتفاق افتاده و حتی در نقشهای فرعی نیز این دقت لحاظ شده است.
استفاده از ابنیه تاریخی در ساخت این سریال که غالبا در قزوین فیلمبرداری شد نیز حواشی به دنبال داشت که صرف نظر از آنها لوکیشنها تاثیر مهمی در یادآوری آن دوران داشته است.
همچنین طراحی لباس این سریال همچون «سووشون» به بانوی طراح جوانی سپرده شده که با دانش کافی به تن بازیگران رخت شایسته نقشهایشان را پوشانده است.
چهرهپردازی در سریال هم برگ برنده دیگری از سریال را به رخ میکشد.
از دیگر مولفههای قابل توجه «بامداد خمار» انتخاب احترام برومند در نقش عمه خانم یا همان میانسالی شخصیت «محبوبه» است که لحن قصه گوی مهربان خانم برومند با صدایی که برای ایرانیها طعم خوش خاطرههای دور را تداعی میکند بعنوان راوی، هوشمندانه و قابل تحسین است.
سریال حالا به اواسط پخش این فصل خود رسیده و نرگس آبیار در گذشته ثابت کرده میتواند همچون «شیار ۱۴۳» یا «نفس» روایت طولانی اما پر جاذبهای پیش روی مخاطب بگذارد.
«بامداد خمار» سالها داستان عبرت آموز دختران دهه پنجاه و شصت بوده و بعنوان هشدار و آیینه عبرت در روابط عاشقانه و اشتباه امثال رحیم نجار و محبوبه بارها از بزرگترها و یا در جوامع آموزشی روایت شده است.
حال زمان مناسبی بود در این برهه از زمان که جوانان روابط آزادتری نسبت به دوران محبوبهها دارند، داستانی در قالب سریال پخش شود تا دختران جوان بدانند. کبوتر با کبوتر باز با باز ضربالمثل درستی است که سالهاست به فراموشی سپرده شده است.
در جایی از کتاب، محبوبه میگوید: «ولی فقط دلم نبود که او را میخواست. قطره قطره خونم بود. بند بند وجودم بود. تک تک سلولهایم بودند و تنها مخالف در سراسر بدنم، مغز بیچارهام بود!»
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بازگشت «بامداد خمار» از ۲۲ تیر
- اقتباس بهمثابه ابزار فهم جامعه/ از روایت تراژیک تا روایت عاشقانه
- استقبال از «بامداد خمار» ادامه دارد
- «بامداد خمار»؛ عشق، طبقه و زبان تصویر
- «بامداد خمار»؛ روایتی دراماتیک از تاریخ معاصر ایران
- نرگس آبیار خدای زدن به دل ماجراست
- «بامداد خمار» و چالش بزرگ یک اقتباس
- «بامداد خمار»؛ از کتاب ممنوعه تا پلتفرمهای سینمای خانگی
- بیانیه «پلتفرم شیدا» درباره ادعای مطرح شده؛ رفتار غیرحرفهای را نمیپذیریم
- نگاهی به سریال «شغال»/ سرگذشت زنی که نمیخواهد دوبار بمیرد
- «بامداد خمار» مهرماه منتشر میشود
- به بهانه پایان سریال «شکارگاه»/ متخصص روایتهای طولانی اما بیملال
- مرگ رفاقتها در بزنگاه تاریخ/ نگاهی به سریال «تاسیان» به بهانه پخش قسمت بیست و یکم
- پیش از آنکه دوزاری بشویم پنجاه تومانی بودیم!
پربازدیدترین ها
- «فراموشخانه»؛ قربانیان فراموششدهی تاریخ
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- درباره آواز گنجشکها :نمادی از انسانی که هم می تواند پرواز کند وهم می تواند اسیر شود
- در پنجاه و یکمین دوره برگزاری؛ فیلم قصیده گلمکانی در بخش کشف جشنواره تورنتو
آخرین ها
- نگرانی مدیر عامل خانه سینما/ اسعدیان: باید سینمای زیرزمینی را روی زمین بیاوریم تا قابل کنترل باشد
- در نشست خبری سیمافیلم مطرح شد؛ آخرین وضعیت تولید و پخش «پایتخت۸»، «مرد سه هزار چهره»، «سلمان فارسی» و…
- فیلم مهرداد اسکویی بهترین مستند جشنواره دوربان شد
- نمایش فیلم «پاتر پانچالی» در سینماتوگراف اهواز؛ تو با یک فیلم بومی روبرو هستی
- نگاهی به «اودیسه»/ کریستوفر نولان در دام نفرین کرونوس
- شاعرانگیِ فروغ؛ از تجربهی زیسته تا معماری تصویر
- مراسم افتتاحیه بیست و یکمین جشنواره بین المللی نمایش عروسکی تهران / گزارش تصویری
- پنجاه و یکمین جشنواره فیلم تورنتو؛ مستند افسانه سالاری به کانادا میرود
- مورگان فریمن: اگر دستمزد خوب باشد، از ضعفهای فیلمنامه میگذرم
- «ابرسواران مه رکاب» منتشر شد
- پیتر گیل درگذشت
- سه جایزه جشنواره ایتالیایی به «مرد آرام» رسید
- «بیضاییخوانی» به «اژدهاک» رسید
- در پنجاه و یکمین دوره برگزاری؛ فیلم قصیده گلمکانی در بخش کشف جشنواره تورنتو
- «نفسگیر»؛ وقتی بحران نه با ویروس که با انکار آغاز میشود
- «فراموشخانه»؛ قربانیان فراموششدهی تاریخ
- نگاهی نقادانه بر تجربه تئاتر تعاملی ایوب بختیاری/ پداگوژی روایت
- به مناسبت ۲۸ تیری که سالمرگ خسرو شکیبایی بود/ دیداری که خاطرهای ماندگار شد
- کمدی «مادرکیو» دوباره روی صحنه میرود
- «روز افشاگری»؛ وقتی اسپیلبرگ به سوی ناشناختهها بازمیگردد
- مریم همتیان درگذشت
- نامه خانه سینما به پزشکیان منتشر شد/ پاسخ سخنگوی دولت
- «زن و بچه»؛ فروپاشیدن
- ورایتی خبر داد؛ عبدالرضا کاهانی با «بهشت خالی» به ادینبورگ میرود
- رکورد «انتقامجویان: پایان بازی» شکست؛ «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» درحال ورود به فهرست تاریخی فروش گیشه
- امیر نادری و ذات و زبان سینما
- رمان «رخشان»؛ گُذار از خامیِ عاطفی تا رسیدن به بلوغ فکری
- فستیوال فیلم ونیز ۲۰۲۶؛ توضیحات مدیر جشنواره درباره غیبت فیلمهای هالیوودی
- نگاهی به بازی محسن قصابیان در سریال «کلاغ»/ استراتژی مکث و سکوت
- فوت یکی از برندگان اسکار؛ گلن هانسارد درگذشت
