سینماسینما، فرهاد خالدی نیک
“مغز استخوان” به کارگردانی حمیدرضا قربانی را میتوان یکی از فرصتهای از دست رفته سینمای ایران نامید. فیلمی که تمام مصالح لازم برای شکل گیری یک درام اجتماعی جذاب را در اختیار داشته ولی در کمال تعجب و البته تاسف، از تمام داشتههایش بهره نمیگیرد و به شکلی الکن به پایان میرسد. فیلم داستان زندگی مادری به نام بهار (پریناز ایزدیار) است که مجبور میشود برای نجان جان تنها فرزندش، دست به کاری غیرمعمول بزند. مادری که حاضراست تن به هر کاری بدهد تا پسرش، سلامتی دوباره خود را بازیابد. نیمه اول فیلم در برگیرنده بروز چالشی بزرگ میان بهار و همسرش حسین (بابک حمیدیان) است. چالشی که هر چند عاقبت با اصرار بهار و کوتاه آمدن حسین، به نوعی رفع میشود اما آن چنان بزرگ است که دامنهاش میتواند آینده و سرنوشت این دو شخصیت را تحت الشعاع قرار دهد.
مشکل اصلی فیلمنامه مغز استخوان به قلم علی زرنگار این است که لایههایی سطحی از شخصیتها را آشکار میکند و به عمق روابط میان شخصیتها و دلایل تصمیمات سرنوشت سازشان وارد نمیشود. به عنوان نمونه میتوان به پرداخت شخصیت حسین اشاره کرد. شخصیتی منفعل که پس از اندکی اعتراض، تسلیم خواسته همسرش میشود و به یکباره حذف میشود تا فیلم در نیمه دوم روایتگر قصه مجید (جواد عزتی) باشد که به سختی با قصه نخست، جفت و جور میشود. جالب اینجاست مجیدی که در فیلم از سوی سایر شخصیتها توصیف میشود، تفاوت بسیاری دارد با مجیدی که در فیلم به تصویر درآمده است. جوانی معتاد که از مشکلات روحی و روانی رنج میبرد و به همین دلیل از همسر سابقش جدا شده، به یکباره در قامت یک فیلسوف ظاهر میشود و نطقی میکند که اگرچه مخاطب را تحت تاثیر قرار میدهد، ولی ارتباط ماهوی چندانی با شخصیتپردازی اثر برقرار نمیکند.
از سویی دیگر برادر مجید (نوید پورفرج) شخصیت خام دیگری است که در فیلم حضوری پررنگ دارد تا داستانک فرعی فیلم را به پیش ببرد. داستانکی که با این که حجم نسبتاً قابل توجهی از زمان فیلم را به خود اختصاص داده، بدون نتیجهای مشخص رها میشود تا پایانبندی نچسب و پر از علامت سؤالی برای فیلم رقم بخورد. پایانی ظاهراً “باز” که در اصل باید آن را پایانی “رها شده” نامید. این که مخاطب را پس از پیگیری دقیق فیلم، ناگهان به حال خود رها کنیم و زحمت نتیجه گیری فیلمی چنین پرچالش، را تمام و کمال به بیننده واگذار کنیم، نه تنها اصلاً هنرمندانه نیست بلکه به دور از انصاف نیز هست. اگر اصغر فرهادی، پایان بندی باز را برای اکثر فیلمهایش بر می گزیند لااقل اغلب سوالات و ابهامات مطرح شده در فیلمنامه را پاسخ میدهد، نه این که به یکباره عنوان بندی پایانی فیلم بر روی پرده نقش ببندد و فیلمنامهنویس و کارگردان اثر، هیچ تمهیدی برای نمایش سرنوشت شخصیتهای فیلم، نیاندیشیده باشند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «وحشی»؛ اولین حضور سریالهای ایرانی در تورنتو
- «زن و بچه»؛ دوئلی تصویری با چهرههایی خیرهشده به دوربین
- میزبانی سینماها از آثار جدید/ پریناز ایزدیار، پیمان معادی، پژمان جمشیدی و بهرام افشاری این هفته به سینماها میآیند
- اکران «زن و بچه» به تعویق افتاد
- سید جمال ساداتیان خبر داد: «زن و بچه» تیرماه در ایران اکران میشود
- نشست خبری «زن و بچه» در جشنواره کن؛ روستایی: این فیلم مستقلترین زنِ سینمای من را روایت میکند
- وحشیسازی یا وحشیزادگی؟/ روایتی از داود اشرف و زخم فرودستان در «وحشی»
- ای مرگ بیا که زندگی کشت مرا؛ سریال «ازازیل» و آغازی بر یک پایان
- از ۲۵ فروردین؛ سریال هومن سیدی به شبکه نمایش خانگی میآید
- «تمساح خونی» و «آبی روشن» آنلاین اکران میشوند
- هیئت داوران جشنواره «فیلم و عکس با انرژی» معرفی شدند
- بازگشت جواد عزتی به خونبازی در «زخمکاری ۳»
- «تمساح خونی» ۴۰ روزه ۱۰۰ میلیاردی شد
- یک رکورد دیگر برای «تمساح خونی»؛ ۱۱.۵میلیارد فروش در ۷ روز
- «تمساح خونی» رکورد فروش افتتاحیه سینمای ایران را شکست
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





