۱. وضعیت هولآور اقتصادی این روزهای کشور و آیندهای که به غایت مهآلود است، جا را برای هر حرف و فکر دیگری تنگ میکند. حالا این وسط مرکز پژوهشهای مجلس را نمیشود درک کرد که نشسته آمار درآورده و به این نتیجه رسیده که “زنانی که هر هفته سینما می روند بدپوشش ترند و با افزایش مصرف محصولات سینمایی بدپوششی زنان نیز تشدید می شود”.
این که یک مرکز پژوهشی در مهمترین نهاد تصمیم ساز کشور چنین محتوای منفی و مخربی را علیه سینمای کشور تولید و منتشر میکند، البته جای شگفتی و افسوس دارد ولی این افسوس از جایی مضاعف میشود که ببینیم یک مرکز پژوهشی تا این حد درکش از اولویتهای روز مملکت دچار نقصان است. در روزهایی که فساد مالی و بیبرنامگی و آشفتگی اقتصادی بیداد میکند و مردم بدترین روزهای خود را سپری میکنند، انتشار چنین گزارشی چه معنایی دارد؟ الان خانمها سینما نروند، یا اصلا سینماهای کشور تعطیل بشوند، بازار طلا و ارز به سامان میرسد؟ نان شب به سفره مردم بازمیگردد؟ حقوقهای معوقه کارمندان و کارگران پرداخت میشود؟ گرانی روزبهروز و لحظه به لحظه متوقف میشود؟ فساد و بحران اقتصادی مرتفع میشود؟ واقعا آمار زنان سینمارو مهمتر است یا آمار هموطنان زبالهگرد؟!
۲. این روزها با تصویب قانون منع بهکارگیری بازنشستگان در پستهای مدیریتی، بحث تغییر مدیران در سازمانها و وزارتخانههای مختلف قوت گرفته است. طبعا مفهوم بازنشستگی در سالیان اخیر دچار استحاله کامل شده و ماهیت و فلسفه وجودیش نادیده گرفته شده است. اینکه کسی پس از بازنشستگی، همچنان در سطوح بالای مدیریتی حضور داشته باشد، چه معنایی دارد؟ اگر کشور این همه به تجربیات و وجود مدیران مسن نیاز دارد چرا قانون بازنشستگی را تغییر نمیدهند؟ یکباره سن بازنشستگی را بکنند نود سال یا حتی تا زمان فوت و مدت خدمت را هم بجای ۳۰ سال، به ۶۰ سال افزایش دهند که خیال همه راحت شود برود پی کارش. مفهوم بازنشسته مگر جز آن است که هر فرد پس از طول مدت خدمتش- ۳۰ سال و یا کمتر- با عزت و احترام برود خانهاش و مستمریاش را بگیرد و جا را برای نسل جوان که تازه نفس و کارامدتر است باز کند. مهمترین فایده بازنشستگی گردش نیروهای کار، نخبگان و متخصصان است. به هرحال باید نوبت به دیگران هم برسد؛ به جوانترها و تازه نفسها. ماهیت بازنشستگی همین است.
اگر قرار باشد کسی که وارد چرخه کار دولتی میشود هرگز از این چرخه خارج نشود که نمیشود. این، قاعده بازی است.
همین خارج نشدن از چرخه، موجب شده سن مدیران دولتی در ایران بسیار بالا باشد. این اتفاق ضمنا باعث میشود ذهنهای فرسوده، بیانگیزه و خسته، همچنان تصمیمات حیاتی بگیرند. اغلب آنها بیآنکه ایدههای تازه و کارگشا داشته باشند و حتی به اندازه لازم، به روز باشند اصرار دارند در مسند امور بمانند. نتیجه آنکه وضعیت مملکت و گوشههای مختلفش همین میشود که هست. چه بسیار جوانانی که پشت خطِ مدیرانی فرسوده و بازنشسته ماندند که مصر بودند با تبصرههای مختلف و سوراخ سنبههای قانونی میزشان را حفظ کنند و هیچوقت اجازه ندادند حلقه تنگ مدیریتی بشکند و تمام تلاششان را بهخرج دادند که جوانان تحصیلکرده، کاربلد و خلاق هرگز نتوانند جایگزین آنان شوند. وجود این همه جوان لایق و بیکار باید باعث شرمندگی مدیران دولتی بازنشسته باشد.
البته همین مدیران عشق میز، در سی چهل سال اخیر سبب شدند نه تنها صدها هزار جوان بیکار و بلاتکلیف و ناامید بمانند، بلکه آنها که باید برای جایگزینی مدیران بازنشسته تربیت میشدند، به بازی گرفته نشدند و تجربه مدیریتی کافی در سطوح پایین تر را هم ندارند. مدیران چسبیده و آویزان، دستکم دونسل را بهراحتی سوزاندند. واقعا یکی از دلایل مهم اوضاع فعلی کشور میتواند همین معضل پیری مدیریتی باشد.
منبع: اعتماد
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- فیلم کوتاه «شامیر» نامزد بهترین فیلمبرداری جشنواره امریکایی شد
- طراحی در سینما در هفته طراحی تهران
- جایزهای فراتر از پناهی و فیلمش
- طبقه فرودست، اخلاق و مسالهی انتخاب
- گیشه سینماها در اردیبهشت؛ فیلمهای رضا عطاران، امین حیایی و پیمان معادی اکران میشوند
- یک یادداشت در هفت پرده
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر






