پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

سینماسینما، محمد‌تقی‌زاده

نخستین فیلم امید شمس در جایگاه کارگردان فیلم بلند، ملودرامی است اجتماعی با نام ملاقات‌‌ خصوصی که با معرفی یک زوج جدید در سینمای ایران یعنی هوتن شکیبا و پریناز‌ ایزدیار در چهارمین روز چهلمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد.
ملاقات‌‌ خصوصی فیلم کاملی نیست و در لحظات زیادی از فیلمنامه و اجرا، ناپختگی و خام‌دستی فیلمساز به خوبی به چشم می‌آید اما فیلم لحظات تاثیرگذاری نیز دارد که می‌تواند برای مخاطب همراه‌کننده باشد‌.
فیلم هرچه جلوتر می‌رود بیشتر جان می‌گیرد و سرنوشت داستان عاشقانه فیلم که در لحظاتی بوی خیانت و منفعت طلبی به خود گرفته، مشخص می‌شود به طوری‌که یک سوم پایانی فیلم که در بسیاری از آثار سینمای ایران به سرهم‌بندی قصه می‌گذرد در ملاقات خصوصی به فرصتی تاثیرگذار و به یادماندنی برای تماشاگر تبدیل می‌شود تا مشخص شود فینال فیلم تا چه اندازه در رضایت یا عدم‌رضایت تماشاگران موثر خواهد بود.
زوج شکیبا و ایزدیار نیز یکی از کنجکاوی‌برانگیزترین انتخاب‌های فیلم بوده که هر دو بازیگر توانستند به خوبی نقش‌های خود را ایفا کنند. ایزدیار بازیگر خوبی است و در ملاقات‌‌ خصوصی نیز نقش‌آفرینی خوبی داشت اما هوتن شکیبا با توجه به پیچیدگی‌های نقش‌اش وظیفه سخت‌تری را برعهده داشت چرا که از یک سو چهره‌ای محجوب و تحصیلکرده دارد و از سویی به دلیل همکاری با مافیای زندان، مدام این شبهه را در ذهن تماشاگر ایجاد می‌کند که نیت اصلی او از نزدیک شدن به پروانه در زندان چیست و آیا می‌خواد مانند بقیه زندانی‌ها که با اهداف مشخص در زندان ازدواج می‌کنند عمل کند یا خیر؟
ایده حمل مواد به زندان و مشکلات زندانیان در ایران نیز با وجود اینکه ایده تازه و بکری نبوده اما در طول داستان به خوبی به آن اشاره شده و وجهه اجتماعی فیلم را تاحد زیادی تقویت کرده است.
ملاقات‌ خصوصی یکی ملودرام اجتماعی بی ادعا است که هرچی می‌گذرد بهتر می‌شود و با وجود هنرپیشه‌های محبوب و گونه ملودرام و اجتماعی‌ بودن آن می‌تواند در برخورد با مخاطب عام نیز تاحد زیادی موفق شود.