پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

سینماسینما، رضا دانش پژوه:

فیلم مستند پندوم دارای یک ویژگی بارز است که کارگردان اثر خود را در امور درون فیلم به زور هل نداده و تفسیر عاقبت شخصیت های انبوه و ناچارش را به مخاطب وا نهاده است و شاید می توانست جلوتر از این هم برود ولی به تعدادی از مناسبات قابل نمایش در فیلمش بسنده کرده است.چالش حزن انگیز انتخاب یک سرور (نماینده مجلس) برا یک اقلیم که هنوز اصلی ترین گرانیگاهش در قبیله روغن زده می شود قصه یک مستند مشاهده گری ست که در عین سخاوتمندی مردمی زمین گیر دارد.قهرمان سازی شخصیت های فیلم توسط خود مردم شکل گرفته است و به خاطر بدیهی ترین شکل رفتاری در قبیله یعنی اعاده بودن رویارویی با مسله انتخابات به جنگ قبایل تبدیل شده است.در فیلم هر چه می بینیم دردمند است و آنچه از دل سیاهی تونل در می آید فرشته نجات مردم نیست بلکه آدمهایی هستند که هنوز می توانند رئیس باشند.این که این آدمها نمی توانند برای همه مردم مفید باشند تلویحا در فیلم دیده می شود اما موتیف هایی از مردی کشاورز که با الاغ های رنجورش زمین را شخم می زند می تواند کنایه ای دردناک به چیزی باشد که سیزیف وار در حال تکرار است. نهادینه کردن بنیان های اجتماعی و توجه به صلاح جمعی در فیلم دیده نمی شود.ساختار فکری آدمهای فیلم را فقط می توان با خودشان قیاس کرد.اراده در بین آنها مسله ای جمعی نیست بلکه گروهی و منوط به طایفه است.از این حیث فیلم جغرافیا درست می کند.فیلم حواشی تلخ انتخابات را نمایش نمی دهد و شاید این اصلی ترین ایراد فیلم باشد. یکی از نماهای تکان دهنده فیلم پیرمردی ست که عکس کاندیدایش را در دست دارد و گریه می کند که او دلبستگی به این شخص دارد و تا کنون خدماتی هم از سوی وی دریافت نکرده است.این دلبستگی از پس چه پدید آمده است که بی دلیل برای کسی جامه می درد؟ اینجاست که نقش قومیت ها بیشتر از اندیشه در جغرافیای فیلم هویدا می شود.این نکته سبب ایجاد صحنه های طنزی در ادامه فیلم می شود که علیرغم اعتراض به نتیجه انتخاب هایشان باز به روش قبل دست به انتخاب می زنند.فیلم در بسط این مسله کاملا موفق عمل کرده است .بی شک تدوین خلاقانه فیلم در تاثیرگذاری آن نقش اول را بازی کرده است..در بخش هایی از فیلم ایجاد مفهوم کرده کرده است .به خصوص در موتیف کشاورز و الاغ هایش. با پیش روی فیلم تناقض در آدم های فیلم بیشتر می شود به طوری که هیچ کدام از آدمها قابل تشخیص نیستند.ندار ولی سخاوتمندند.این یک معامله کوتاه مدت با برگزیدگان اجتماعی ست ؟ یا سخاوتمندی فقرا برا براورده سازی آرزوی داراها.

به بهانه نمایش فیلم پندوم ساخته اردوان زینی سوق در سالن استاد شهناز ،خانه هنرمندان