
۱ – این تهران هم برای خودش حکایتیه. به قول گلنار در فیلم «دختر لر» (اردشیر ایرانی/ ۱۳۱۲) که به مرد مورد علاقهاش (جعفر) میگوید: «تهرون، تهرون شهر قشنگیه، اما مردمش بدند». یک موقعی لاتهای بامرام و آدمهای مشتی و افرادی که اصرار بر ریشهدار بودن خود در این شهر داشتند، میگفتند: «ما بچه ناف تهرونیم». حالا در این روزگار غدار و بازار مکاره سیاست ببینید چه شده که بعد از انتخابات روز جمعه عدهای دلواپس که اصولگرایی را با نگاه فکری خود تعریف میکنند، مردم تهران را با اهل کوفه تاخت میزنند. به قول همان لاتهای قدیم، «خداتونو شکر!»
تصور بنده این است که به زودی آن دسته از بچههای متعصب و اصیل تهرون که برای شهرشان رگ گردن میدهند، علیه این جماعت دلواپس که تهرانیها را مثل اهل کوفه دودرهباز و نامرد میدانند، اعلام جرم کنند!
۲- باز به قول قدرت فیلم «گوزنها»، «هنوزم تو این دنیا چیزای خوب میشه دید». وقتی میبینی امیر محبیان، تحلیلگر اصولگرا در برابر همان دلواپسانی که تهرانیها را اهل کوفه و اصحاب یزید میخوانند موضعگیری منفی و منصفانه میکند. یا وقتی که ابراهیم حاتمیکیای اصولگرا از دوران خاتمی و وزیر ارشادش به نیکی یاد میکند. اما متقابلا دلت میگیرد وقتی میبینی یک آدم قدیمی اهل فرهنگ و رسانه و مدرس سینما و لابراتوار که زمانی مجری یک برنامه خوب سینمایی در تلویزیون بود به دعوت یک فیلمساز کهنهکار که میخواهد در مراسم اختتامیه جشن فیلم کوتاه کارگاه آزادش از این انسان فرهیخته تجلیل و قدردانی کند، به بهانه رفتن به سفر خارج پاسخ منفی میدهد و بعد او را همین دو سه روز قبل در مراسم بزرگداشت محمود کلاری در جشن «تصویر سال» در خانه هنرمندان جزو سخنرانان میبینی! یا دلت به درد میآید وقتی از کارگردان صاحبنام و عاشق گلشیری و بازی با مرگ برای میزگردی در یک مجله سر و شکلدار و آبرومند سینمایی و ادبی دعوت میکنی و درگیری و سفر خارج را مطرح میکند و بعدا همین عزیز را در گوشه و کنار شهر و همان مراسم بزرگداشت محمود کلاری میبینی. آیا با صراحت لهجه نه گفتن و به بهانه و دروغ و خارج رفتن متوسل نشدن برای این بزرگواران خیلی سخت است؟
آدمی که به تشخص فرهنگی رسیده و با اثر خود و حضور رسانهایاش حرفی برای گفتن دارد، الگوی فرهنگی یک جامعه میشود. «الگو» نباید چنین شخصیت خدشهپذیری پیدا کند.
۳- و میرسیم به سیر قهقرایی جامعه روشنفکریمان وقتی میبینی فیلمسازی با مدارج تحصیلی کارشناسی فلسفه از دانشگاه «مکگیل» و کارشناسی ارشد فلسفه از دانشگاه «گولف» و کارشناسی ارشد مطالعات فرهنگی از دانشگاه «ترنت» به جانبداری از برخوردهای نامنعطف یک بازیگر زن توانای سینمای ایران در گفتوگویی رسانهای، همه خبرنگارها را از زیر تیغ فلسفی خود عبور میدهد و آنها را «دوزاری» خطاب میکند.
ما که بیطرفانه و معصومانه ناظر ماوقع هستیم دوزاریمان افتاد که چه ارتباط تنگاتنگی میان هنر و فلسفه و «آدم بودن» است. امید آن کسی که آنقدر خوب و استادانه توانست در آخرین فیلمش قورباغه را جای فولکس واگن جا بزند، دوزاریاش بیفتد!
منبع: اعتماد
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- جواد طوسی : نقد، حافظه زنده یک ملت است
- نمایش و بررسی «شبح کژدم» در موزه سینما
- از پخش پیام صوتی کیمیایی تا حضور گلچهره سجادیه در نمایش «دندان مار»
- نسخه اصلاح و مرمت شده «دندان مار» در موزه سینما نمایش داده میشود
- در موزه سینمای ایران مطرح شد: سینمای دانش بنیان نیاز جدی امروز کشور است
- بررسی «زمانی برای کشتن» در خانه هنرمندان ایران؛ وقتی قانون ناکارآمد است، عدالتخواهی مطرح میشود
- «زمانی برای کشتن» در سینماتک خانه هنرمندان ایران
- در سینماتک خانه هنرمندان ایران مطرح شد؛ تعجب میکنم برخی در جامعه ما توصیه به لیبرالیسم میکنند!/ عدالت ترمیمی تمرین دموکراسی است
- «و عدالت برای همه» در سینماتک خانه هنرمندان ایران/ وکیل مدافعِ یک قاضی
- خانه فیلم طهران گشایش یافت
- در هوای آن مجنونِ عدالتخواه
- «جشنواره آنلاین فیلم کوتاه کشف استعداد» آغاز شد
- همسفر کوچههای عشق/ یادداشت جواد طوسی درباره خسرو سینایی
- انتقاد جواد طوسی از ساخت فیلم های سطحی و بزن برویی
- از پشت عینک دودی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





