سینماسینما، ایلیا محمدینیا؛
«زال و رودابه» در جلب مخاطب ناتوان است
نیت خوبی را پشت تولید انیمیشن بلند «زال و رودابه» به کارگردانی محمد علی سجادی می توان دید اما صرف داشتن نیت خوب لزوما باعث تولید اثر ارزشمند و قابل قبول نمی شود.
«زال و رودابه» در خوشبینانهترین حالت به منظور آشنایی مخاطبان با یکی از چندیدن و چند داستان شاهنامه فردوسی تولید شده است اما مساله این است که این اتفاق کمی دیرافتاده است.اگر ۵۰ تا ۶۰ سال پیش همین زال و رودابه را به مخاطبان نشان می دادند احتمالا کلی جذب مخاطب داشت و مورد توجه قرار می گرفت. اما تکلیف سجادی با مخاطب فیلمش روشن نیست. قشر نوجوان امروزی آنقدر انیمیشن های باکیفیت خارجی دیده که تکنیک ابتدایی زال و رودابه او را جذب نخواهد کرد. قشر بزرگسال هم حوصله چنین آثاری را ندارد نه اینکه شاهنامه دوست نداشته باشد بلکه کاه درک برخی اشعار غامض فردوسی ازسواد و دانش و حوصله مخاطب امروزی خارج است.
کاش سجادی حال که به عرصه انیمیشن پا گذاشته به جای شعر از متن برگردان به نثرش استفاده می کرد تا امکان بیشتری برای جذب مخاطب می یافت.
«پیشمرگ» ایده درخور ساختار تکراری
«پیشمرگ» به کارگردانی علی غفاری از منظر کارگردانی گامی به جلو برای این کارگردان محسوب نمی شود. او پیشتر با فیلم «استرداد» نشان داد قصه گویی را بلد و البته در ایجاد تعلیق و هیجان در فیلم موفق عمل می کند. با این همه فیلم «پیشمرگ» درادامه فیلمسازی او گامی به جلو محسوب نمی شود در نهایت می تواند در جا زدن باشد.
پیشمرگ ایده خوبی دارد که بنابر گفته کارگردان بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده است. اما اثری که می توانست و پتانسیل آن را داشت که تبدیل به فیلمی حماسی شود تبدیل به اثری خنثی شده است .
–– هشدار: این بخش از یادداشت ممکن است داستان فیلم را لو دهد-
فیلم «ماریا» سکانسی که جا ماند/ ایده جذابی که به هدر میرود
فیلم «ماریا» ایده تازه ای دارداینکه بخشی از نقش آفرینی دختری در غالب یک روسپی در یک فیلم کوتاه در فضای بی در و پیکر مجازی به عنوان یک فیلم واقعی از یک دختر دست به دست می چرخد انگیزه و پتانسیل بسیار خوبی برای یک اثر سینمایی دارد اما عملا فیلم از یک اثر اجتماعی تبدیل به اثری پلیسی جنایی،حادثه ای و… می شود.
فیلم در حد و اندازه یک اثر تجربی می تواند تعریف شود اما مساله این است که چنین اثری که از یک سوم پایانی بی منطق روایی در داستان پیش می رود چگونه سر از جشنواره فیلم فجر و بخش مسابقه در می آورد.
کافیست به یکی از سکانس های پایانی فیلم با دقت بیشتری نگاه کنید؛ فرهاد می خواهد در قامت پلیس جنایی راز جنایت را برملا کند دو پسر بچه را در ماشین گروگان می گیرد. خانواده دو پسر خردسال فرهاد را به زیر کشیده کتک می زنند پدر بزرگ ماریابا پا در میانی او را نجات داده می گوید برود. صحنه کات می خورد به سکانس بعدی که فرهاد خانه پدربزرگ و اتاقی که ماریا آنجا حبس بود می رود و…
به نظر می رسد یک پلان یا یک سکانس که پیوند دو سکانس بالا باشد وجود نداشته یا در فیلمبرداری گرفته نشده و یا تدوین جا افتاده است.
در نتیجه فیلم به شکل غیر منطقی ادامه یافته و تمام می شود.
به همین سادگی…
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- یادداشتی بر نمایشگاه نقاشیهای انتزاعی حسین اسماعیلی؛ «سوی بیکرانگی» حاصل جوششی خلاقانه است
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- اعلام اسامی فیلمهای راهیافته به جشنواره فجر
- درنگی بر جشنواره فیلم فجر/ قاب شکسته سینما
- اگر میدانستم مخالفت میکردم/ واکنش علی نصیریان به پوستر جشنواره فیلم فجر
- رونمایی از پوستر جشنواره فیلم فجر ۴۴ با تصویری از «شیر سنگی»
- نمایش «بانو»ی داریوش مهرجویی در بنیاد حریری
- «ارس، رود خروشان» روایت فاتحان شهرهای رفته بر باد است
- «پیکار با پیکر»؛ وقتی که سخن هرودوت بهانه فیلم میشود
- «مثل یک بهمن»؛ روایت خنیاگری که صدای یک قوم اصیل شد
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال





