سینماسینما، پریسا ساسانی
رسیدن به این باور که سینمای امروز ایران نیاز به چرخ ندارد که از اول اختراع شود کار سختی نیست، بخصوص که قرار نیست این سینمای همیشه شریف و همیشه زخمی، دستمایه آزمون و خطا مدیریت ها در ادوار مختلف شود. سینمایی که بعد از سالها تلاش به لحاظ تخصصی، در ردیف ۱۶ جشنواره الف دنیا قرار گرفته است و اکنون قرار نیست با تغییر مدیریت همه فعالیت ها را از اول آغاز کنیم.
آنتونیو گرامشی از نظریه پردازان مهم در حوزه فرهنگِ سیاسی است که نظریه هژمونی فرهنگ را مطرح کرده و معتقد است حاکمیت تنها در قلمروی اقتصاد ریشه ندارد بلکه دارای مولفه های سیاسی و فرهنگی نیز هست. در واقع قدرت حاکم، ایدئولوژی را بر هنر ارحج می داند و معتقد است هیچگاه هنر برای هنر در جوامع توتالیتر شکل نگرفته و همواره هنر در خدمت ایدئولوژی بوده است و این اتفاقی است که در ادغام جشنواره ملی و جهانی رخ داد و دقیقا مصداق هژمونی فرهنگی است که گرامشی مطرح کرده است.
در واقع هژمونی به توان دولت و طبقه حاکم در نظم دادن و هدایت باورها در محدوده جامعه مدنی برای یکدست کردن جوامع گفته می شود.
تا جاییکه حافظه تاریخی همه ما یاری می کند، قرار بود بعد از دوران مدیریت رئیس سازمان سینمایی در دولت نهم و دهم دیگر به عقب برنگردیم. اما با تصمیمات رئیس جدید سازمان سینمایی و زیر و رو کردن آنچه دیگران ساخته بودند خیلی تمیز به عقب برگشتیم.
سینمای ما بی آنکه بخواهد به عقب برگشت و با شعار همافزایی مضاعف به گونه ای به ۱۰ سال گذشته برگشتیم که هیچ جریانی نمی توانست از پس این یکدستی برآید.
به عنوان خبرنگار حوزه سینما، از زمانی که جشنواره ملی و بین المللی درهم بود، هیچ دستاوردی جز اختتامیه شلوغ در تالار وحدت، طولانی شدن مدت زمان مراسم و اهدای جوایز و یا به عبارت بهتر تقسیم جوایز بین میهمانان خارجی به یاد نمی آورم. یا دست کم آن اهدافی که رئیس سازمان سینمایی دولت سیزدهم از این ادغام دوباره می خواهد در آنچه به چشم دیده ام یافت نمی شود.
آنچه مسلم است رویکرد جداسازی جشنواره ملی از جهانی با نگاه تخصصیتر شدن امور به انجام رسید و مجموع فعالیت های جشنواره از طراحی فضا، انتخاب آثار، معرفی فیلمسازانِ کشورهای مختلف تا اجرای جشنواره و غیره همگی با نگاه تخصصی انجام شد.
در واقع سینمای ایران در بخش بین الملل، در طول پنج سال گذشته با در نظر گرفتن تخصص در اجرایی کردن مولفه و اهداف به جشنواره ای استاندارد تبدیل کرد که حاصل آن دریافت عنوان الف بود.
اکنون با رویکرد فوق انقلابی رئیس سازمان سینمایی دستاوردهای سینمای ایران که زحمت ها بسیاری پای آن کشیده شده است ابتر باقی می ماند و ممکن است تا زمانی که بخواهد جان بگیرد، جان و توانی برای سینما و سینماگر نمانده باشد.
اشتباه نکنید عمدی در کار نیست!
ما «آآآآدت داریم» شاهد «اجاره نشینی» مدیران از راه رسیده باشیم که خواه بسازند و خواه زیر و رو کنند و دست خالی تر از همیشه بروند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- علیرضا تابش دبیر چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر شد
- پروانه ساخت حذف میشود؟/ نامهنگاری برای تعویق جشنواره جهانی فجر
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- اعلام اسامی فیلمهای راهیافته به جشنواره فجر
- درنگی بر جشنواره فیلم فجر/ قاب شکسته سینما
- اگر میدانستم مخالفت میکردم/ واکنش علی نصیریان به پوستر جشنواره فیلم فجر
- رونمایی از پوستر جشنواره فیلم فجر ۴۴ با تصویری از «شیر سنگی»
- چهلوسومین جشنواره جهانی فیلم فجر؛ آزمونی جدی و نگاهی رو به آینده
- تأملی بر حضور نوری بیلگه جیلان در جشنواره جهانی فیلم فجر؛ داور غایب
- جشنواره جهانی فیلم فجر۴۳؛ در ایستگاه پایانی «درس آموختهها» بهترین فیلم شد/ جایزه ویژه داوران به کارگردان ژاپنی رسید
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





