سینماسینما، الناز راسخ
سکانس پایانى فیلم مسافران در بین کارهاى بهرام بیضایى در ذهن من بیشتر نقش بسته است. در این سکانس بیضایی با استفاده از نمادها به معنایى متفاوت دست می یابد. او با گره زدن نمادها به رویا، مرگ، این بزرگترین و مهم ترین اتفاق زندگى انسانى و تأثیرش بر بازماندگان را با رنگ و بویى امید بخش به تصویر می کشد.
بیضایى سیاهی مرگ و ناامیدى ماهرخ (مژده شمسایى) براى شروع یک زندگى جدید و عزاى حاکم بر خانه و اعضاء آن را با بازگشت رویاگون مهتاب (هما روستا) و به همراه آوردن آیینه اى که خوش یمن است، به رنگی دیگر در می آورد.
آیینه که در فیلم بیضایى نماد زندگی است، در دستان کسى قرار گرفته که دیگر در این دنیا حضور ندارد. سپیدى نور که نماد روشنایی و عبور از تاریکى است در انعکاس این آیینه بر روى همه ى اهالى مى نشیند تا نوبت به ماهرخ برسد.
ماهرخ با لمس این نور و پس از دیدن خود در آیینه و لباس سپیدى که بر تن دارد گویى با روزهای شاد نیامده اش که در پسِ این از دست دادن هاست رو به رو مى شود.
بیضایى در این سکانس گویى می خواهد تلویحاً از مفهوم بازگشت بدن عنصرى به روح مثالى پس از مرگ سخن گوید. رخدادى که شاید اینجا تنها در رویا و خیال اتفاق افتاده اما حقیقتى انکارناپذیر است. او با این بازگشت صحنه اى قیامت گون ترتیب داده که همه به انتظار دیدن نور و خودشان در آیینه اش نشسته اند. و این نور آن هنگام که از راه می رسد بر فقیر و غنی، گناهکار و بی گناه، زن و مرد یکسان فرو می نشیند و هر یک را امید به رهایى می دهد.
بهرام بیضایی مردیست از جنس اسطوره های کهن این سرزمین که هر پلان و هر سکانس از فیلم ها و هر پرده از نمایشنامه هایش پُر است از این نمادها و اسطوره ها براى رسیدن به مفهومى درست و گاهی بدیع و چشم نواز. سالروز تولدش مبارک باشد و عمر و عزتش روزافزون.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- روایتگر اسطورهها؛ شبی برای پاسداشت بهرام بیضایی
- پاسداشت بهرام بیضایی در تئاترشهر
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- «غروب در دیاری غریب» به خانه اردیبهشت اودلاجان رسید
- کانون کارگردانان سینما برگزار میکند؛ اولین نمایش نسخه مرمت شده «سگ کشی» در موزه سینمای ایران
- «مجلس ضربت زدن»؛ جدال جهل و خرد
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- کارنامه بازیگری سوسن تسلیمی به بهانه حضور در آثار بیضایی/ تلاقی همزمان نبوغ بازیگر و بازیگردان
- طایفه زندهکُشِ مُردهپرست؛ داستان فراموشی بهرام بیضایی در ایران
- بهرام بیضایی، در متن آثارش از خلال افکارش؛ سلوک بیضایی
- سوگوارهای برای بهرام بیضایی/ مکاشفه در زندان روح وقتی همه راهها به رویت بسته شده
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر





