رضا ثروتی در “جنایات و مکافات” اش به “جنایت و مکافات” داستایفسکی وفادار مانده و حقِ جوهره اثر را که تاثیرات روانی جنایت و قتل روی قاتل است ادا کرده.
بازی درخشان بابک حمیدیان که درتئاتر بسیار جلوتر از سینماست، توانسته راسکولنیکف را با همه مختصاتش تصویر کند. دقت در جزییات رفتار کاراکتر و طراحی درستِ منحنی طی شده توسط راسکولنیکف، تحول و تغییر شخصیت او را قابل درک کرده است.
کارگردان توانسته محور مضمونی دیگری از رمان را در نمایش پررنگ کند؛ “اختلاف طبقاتی” که از دلایل مهم قتل پیرزن رباخوار به دست راسکولنیکف اصولگراست. طراحی صحنه مطبق و خلاقانه نیز به انتقال این معنا کمک شایانی کرده است با حضور درختی که ریشه اش در اجتماعِ شامل طبقات فرودست است.
تم “فرد در تقابل با جمع” نیز از جمله مضامین تماتیک در داستان است که به روشنی در نمایش قابل پیگیری است.
شاید تغییر کلمه جنایت به جنایات، از آن رو باشد که ثروتی قصد دارد تماشاگرش را به جنایاتی از جنس دیگر در سطوح دیگر جامعه نیز توجه دهد و لایهای دیگر به جنایت-قتل که راسکولنیکف مرتکب شده بیفزاید.
فضاسازی متناسب با مضمون و استفاده درست از نور و صدا از دیگر امتیازات نمایش است.
هریک از دیگر بازیگران سرشناس نمایش، فضای دیده شدن را به قدر کفایت پیدا کردهاند. بازیهای خوب تمام آنها بر جذابیت کار میافزاید.
“جنایات و مکافات” خبر از پختگی و حرکت رو به جلوی کارگردان ماجراجویی میدهد که کارنامهاش سرشار از تمایل به تجربههای تازه است.
بهگمانم نمایش به دو اجرای آخر رسیده است. از دستش ندهید.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- فیلم کوتاه «شامیر» نامزد بهترین فیلمبرداری جشنواره امریکایی شد
- جایزهای فراتر از پناهی و فیلمش
- طبقه فرودست، اخلاق و مسالهی انتخاب
- یک یادداشت در هفت پرده
- آنها که «علت مرگ: نامعلوم» را توقیف کردند باید پاسخگو باشند!
- چند کلمه دربارهی فساد و فحشا و ابتذال و «کیک محبوب من»
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر






