سینماسینما، سحاب قریشی
ساخت فیلمی به ظاهر تلخ با نگاهی طنازانه و شیرین آنگونه که به دل هر بیننده ای بچسبد و نگاه تازه و لذت بخشی را سبب شود از نام آشنایی چون سروش صحت بعید نیست. کارگردان و بازیگر مطرح تلویزیون که سریالهای طنز او با موضوعات اجتماعی همیشه مورد توجه مخاطبان بوده است. او برای ساخت اولین اثر سینمایی خود بهترین ایده را انتخاب کرده. قصه جهان با من برقص روایت روزهای پایانی زندگی جهانگیر، جهان، است. برادرش به بهانه آخرین تولد او دوستان قدیمی را دور هم جمع میکند. یک خطی داستان تلخ و گزنده است اما به مرور با پیش رفت قصه، فیلم طعم دیگری به خود میگیرد و دلنشین میشود. فیلم جهان با من برقص عین زندگی است. خود زندگی است. تلنگری است بر غافل نبودن از ثانیه ثانیه های عمر. یادآور عاشق شدن و زندگی کردن به معنای واقعیست نه صرفا گذران عمر و زیستن. فیلمی است که براحتی گریبان مخاطب را میچسبد و تا ساعتها بعد از تماشایش ذهن بیننده را غرق در فضای خود میکند و چه بسا او را به دوباره و چندباره دیدن ترغیب و وسوسه میکند.
ورود یک به یک دوستان جهان به بهشتی که او برای گذران باقی عمر برگزیده، نگاههای متفاوت آدمها را به نمایش میگذارد. نگاههای که گاه شور زندگی می آفرینند، تصمیم به ازدواج دوستش با بازی پژمان جمشیدی، و گاه مرگ را تنها راه حل میداند، اقدام به خودکشی دختر جهان بخاطر ناکامی عشقش به پسر شمالی.
در سایه قصه و نگاه اطرافیان جهانگیر به زندگی، سایه سنگین مرگ که بر سر اوست کمرنگ شده و پذیرش مرگ را بعنوان بخشی از زندگی برای او آسان میسازد. هر یک از دوستان او درگیر دغدغه های روزمره خود هستند و دیدگاههای متفاوتی به موضوعات مختلف دارند اما در عین حال در کنار یکدیگر سرخوشند و لذت میبرند این چنین است که نگاه او به مقوله مرگ و زندگی تغییر میکند. آنجا که همسر دوستش، ناهید با بازی هانیه توسلی، اصرار دارد عکسی از جهان بگیرد تا بعد از مرگش آن را در صفحه اینستاگرام خود بگذارد و یاد و خاطره جهان را زنده نگه دارد این تلنگر را به جهان میزند که بعد از مرگ او یا هر کسی دیگر وقفه ای در جریان طبیعی زندگی ایجاد نمیشود و زندگی ادامه دارد.
سروش صحت در فضای فیلمش بین تلخی و خوشی، زندگی و مرگ، ملایمات و سرسختیها تعادل ایجاد کرده و آن را به نمایش میگذارد. او بطرز زیرکانه ای تلنگری به موضوعات به ظاهر جدی زندگی زده و آنها را تنها یک شوخی قلمداد میکند. مردن زودهنگام کسی که زندگی سالمی در طبیعت سرسبز به دور از آلودگی محیطی و تنش و استرس برگزیده، سرخوشی مردی از ازدواج با اختلاف سنی زیاد از همسرش و آگاهی از علاقه زن جوانش بخاطر ثروت مرد،عشق و اشتیاق به تشکیل زندگی مشترک برای کسی که ظاهرا سن ازدواج او گذشته،ازدواج با همسر سابق رفیق قدیمی، تعصب و غیرت و عذاب مرد به زن سابقش، تنها بودن فرد حتی در جمع دوستان قدیمی و صمیمی و پناه بردن به طویله و درد دل کردن با گاو و هم صحبتی با الاغ!!!. جالب اینکه این حجم از موضوعات باعث آشفتگی فضای قصه نمیشود و برعکس شور زندگی برپا میکند و تماشاگر را سر ذوق می آورد. موسیقی ذهنی شخصیت اصلی نیز گاه غمگین مینوازد و گاه پر شور و نشاط که باز هم عین زندگیست.
کارگردان در انتخاب بازیگران با بازیهای بی نقصشان و شخصیت پردازی صحیح و دیالوگهای قابل تفکر همراه با فضاسازی و طراحی به جا مهر تایید به اولین ساخته سینمایی خود زده و مخاطب را با ساز زندگی به رقص می آورد. جهان با من برقص اثری لطیف و متفکرانه ای است که عبارت «دم غنیمت است» را در ذهن مخاطبش تداعی میکند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «استخر»؛ روایتی درام در پوستهای سورئال با درونمایه فلسفی
- «تاکسی»؛ ۱۲ مسیر کوتاه، ۱۲ قصه ماندگار
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- سروش صحت و علی مصفا «بیآتشی» را روایت کردند
- نگاهی به تازهترین قسمت برنامه «اکنون»؛ سیر و سلوک بازیگری
- تولد ۸۱ سالگی هوشنگ مرادی کرمانی در «اکنون»
- امین حیایی در «استخر» جلوی دوربین رفت
- «صبحانه با زرافهها» به اکران آنلاین رسید
- نگاهی به «اکنون»/ هنرِ شنیدن
- مجوز ساخت سینمایی برای ۸ فیلمنامه صادر شد
- تاثیر جالب برنامه اکنون سروش صحت بر رونق بازار کتاب
- مدیر پلتفرم فیلیمو خبر داد؛ دریافت ابلاغیه شکایت صداوسیما به دلیل پخش فوتبال و «جوکر» و چند سریال
- توضیح روابط عمومی ساترا درباره توقیف برنامه سروش صحت
- مالکیت معنوی «کتاب باز» برای صداوسیما است؛ توقیف برنامه سروش صحت پس از انتشار اولین قسمت
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





