سینماسینما، ایلیا محمدینیا
مجموعه تلویزیونی «لحظه گرگ و میش» به کارگردانی همایون اسعدیان تمام فاکتورهای جذب مخاطب را داشت از بازی های استاندارد، داستان پرکشش و جذاب و تعلیق های به جا در روایت قصه و کارگردانی سنجیده و… با این همه اما کارگردان در چند قسمت پایانی همه چیز را فدای جذب هر چه بیشتر مخاطب می کند.
اگر اسعدیان تا پیش از سکانس های بعد از قتل پیرزن (مادر پروانه نامادری سوگند) تلاش کرده بود برمبنای واقعیت جاری در بطن جامعه به دور از قصه پردازی های رایج و تصنعی مجموعه های ترکیه ای داستانش را پیش ببرد به یک باره تغییر مسیری غیر منطقی می دهد؛ تا آن جا که یاسمن را که در طول قصه سریال، فردی منطقی معرفی کرده بود تبدیل به موجودی غیر منطقی و اعصاب خردکن می کند.
نگاه کنید، یاسمن از یک خانواده باسواد بالاست هم او و هم همسر نخست و همسر دومش پزشک هستند.پدرش و مادرش هم همچنین و… برادرش وکیل خبره ای است اما او اصرار به کار غیر منطقی خود دارد؛ این که تن به خواسته غیر منطقی پروانه بدهد و تمام مال و اموال سروش را برای جلب رضایت اش به او منتقل کند و عجیب آن که در انتها برادر وکیلش هم مجاب می شود که با او همسو شود. آن هم با این توجیه که او مادر است و او باعث معرفی سوگند به پلیس شده و…
اما هر آدم عاقلی می داند وقتی دادگاهی تشکیل نشده نمی توان و قاعدتا نباید دنبال جلب رضایت خانواده مقتول بود چون هیچ چیزی معلوم نیست.خاصه در این پرونده که یکی از متهمان متواریست و از طرفی با بازسازی صحنه کاملا مشخص می شد که با توجه به قد کوتاه سوگند در قیاس با مقتول و زاویه برخورد گلدان به سر او، عملا قتل توسط سوگند منتفی است .
از طرفی دادگاه بدوی و بعد دادگاه تجدید نظر و البته در نهایت دیوان عالی کشور درباره پرونده با اعتراض هریک از طرفین دعوا می توانستند ورود داشته باشند تا حقی ضایع نشود و این را برادر یاسمن خوب می دانست چون وکیل است؛ اما باز در نهایت تن به خواسته خواهرش داد با این استدلال که راهی دیگر نمانده است. (صحنه صحبت یوسف با سروش در آسایشگاه که یادتان هست.)
به نظر می رسد اسعدیان فقط به منظور تعلیق در قصه تن به چنین امر غیر منطقی داد تا چند قسمت دیگر مجموعه کش پیدا کند. غافل ار اینکه این امر لطمه ای سخت به روایت مبتنی بر واقعیت داستان مجموعه زد. تا آن جا که منطق داستانی مجموعه را تا حد مجموعه های نازل ترکیه ای تنزل داد و این برای کارگردانی، درخور توجه و ارزشمند همایون اسعدیان در مجموعه «لحظه گرگ و میش» خوشایند نیست.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نمایش «بانو»ی داریوش مهرجویی در بنیاد حریری
- «ارس، رود خروشان» روایت فاتحان شهرهای رفته بر باد است
- «پیکار با پیکر»؛ وقتی که سخن هرودوت بهانه فیلم میشود
- «مثل یک بهمن»؛ روایت خنیاگری که صدای یک قوم اصیل شد
- در نشست خانه سینما مطرح شد؛ بازداشت هنرمندان، حذف پروانه ساخت و پویش آب
- مراسم گرامیداشت روز ملی سینما برگزار شد؛ سینمای متفاوت را خفه نکنید/ صدای ما، صدای مردم است
- اسعدیان: خانه سینما بنگاه کاریابی نیست/ حسینی: سند ملی سینما را قبول نداریم
- همایون اسعدیان مدیرعامل خانه سینما شد
- همایون اسعدیان مطرح کرد؛ «پیر پسر» پروانه نمایش دارد ولی قراردادی در شورای صنفی نمایش ندارد
- به یاد آرش کوردسالی؛ فیلمساز نجیبی که جوانمرگ شد
- فیلمی در نوبت عید فطر به اکران اضافه نمیشود/ اسعدیان: پیشنهاد شورای صنفی نمایش برای بلیت، بیشتر از ۱۰۰ هزار تومان بود
- از انیمیشنی ناتوان در جذب مخاطب تا ایدههایی هدر رفته و با ساختار تکراری
- یک کمدی شیرین و یک فیلم که فقط کام را تلخ میکند
- «موسی کلیم الله» بیگ پروداکشن ناامیدکننده
- یک کمدی کمرمق، یک داستان واقعی و فیلمی که نامش آن را لو میدهد
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- نیلوفر حدادی درگذشت
- برای هفتادونهمین دوره برگزاری؛ جشنواره لوکارنو فیلمهای ۱۱ بخش خود را اعلام کرد
- «زنان، بدون مردان»؛ از شهرنوش پارسیپور تا شیرین نشاط
- پوستر نمایش «هنوز زندهایم؛ داستان یک زلزله» رونمایی شد
- نولان: با این فیلم مهربان باشید/ «اودیسه» در نکوهش جنگ
- «رنگها همه سیاه هستند» در کانادا
- جورج کلونی شیر طلایی ونیز ۲۰۲۶ را میگیرد
- «داستان اسباببازی ۵» بهترین ژوئن گیشه آمریکای شمالی از سال ۲۰۱۹ را رقم زد
- اولین واکنشها به «اودیسه»ی نولان/ تحسینآمیز و شگفتآور
- گدار و هنر ویرانگر تصویر
- از «هامون»، «تایتانیک» و «پیرپسر» تا «بدنام»
- شهرنوش پارسیپور؛ نویسندهای در مرز ادبیات، جامعه و کنشگری
- منوچهر فرید درگذشت
- شهرنوش پارسیپور درگذشت
- «تراست می!!!» در آمریکا روی صحنه میرود
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- ادامه موفقیت «نبرد دوگل»
- «دن کیشوتِ» اورسن ولز به پایان میرسد
- فرزاد جمشیدی درگذشت
- حامد بهداد؛ بازیگر مولف و قائم به انرژی
- جایزه معتبر جشنواره مونتکارلو به «یونیفرم» رسید
- «وظیفه»؛ آینهای روانکاوانه بر بحرانهای انسان معاصر
- «مایکل»، «اوپنهایمر» را پشت سر گذاشت
- «نبرد دوگل؛ نامت را مینویسم» و الگوی ساخت فیلمی درباره مصدق
- اجرای نمایش «نیمه تاریک ماه» آغاز شد/ سومین دور اجرای نمایش کودک «میخوام به دنیا بیام»
- «تلومر»؛ روایتی از فرسایش و بازآفرینی در دل بیزمانی
- فیلم کوتاه «نفر ۱۶۹» آماده نمایش شد/ فیلمبرداری «نفس کشیدن زیر آب» به پایان رسید
- چرا خودمان را مقید به قانونی کنیم که مربوط به ۴۰ سال گذشته است؟/ درباره دو قطبی خطرناک در سینمای ایران
- شصتمین جشنواره فیلم کارلووی واری؛ فیلم عباس کیارستمی نمایش داده میشود/ اهدای سه جایزه و یک تجلیل
- دعوت آکادمی داوری از ۵۲۹ هنرمند؛ ۱۱ سینماگر ایرانی عضو آکادمی اسکار میشوند





