سینماسینما، مرسده مقیمی
«شادروان» به گفته فیلمسازش فیلمی کمدی نیست و احتمالا بناست فیلمی باشد درباره فقر و بدبختی که میانهاش از مخاطب تلخند هم بگیرد اما ابدا چنین چیزی نیست؛ شوخیهای «شادروان» نه به قصد تلخند و نه حتی به قصد کمدی سیاه نوشته نشدهاند که اتفاقا دقیقا قصد دارند از مخاطب خنده بگیرند؛ حالا مشکل کجاست؟ مگر کمدی بودن یک فیلم ایرادی دارد؟ خیر! مشکل این است که فیلمساز کمدی بودن کارش را گردن نگرفته است، نه حالا و بعد از ساخت فیلم که در طول ساخت آن؛ برای همین است که فیلم با کلی دغدغههای مثلا گریهدار مثل مرگ و فقر تا حدی که نتوانی مردهات را خاک کنی تا مشکلات مهاجران افغان و… بدل شده به بستری کاملا نامتناسب برای چند شوخی کمرمق اما گاهی موفق.
نمازی که تکلیفاش را با ژانر فیلماش نمیداند به سودای ساختن فیلمی جمع و جور و بیتکلف، مدیومی که برای آن فیلم ساخته را هم فراموش کرده؛ «شادروان» در بهترین حالت میتواند فیلمی باشد که برای مخاطب تلویزیونی آماده شده تا یک عصر جمعه را پای آن سپری کند و بیهیچ توقع و انتظاری به دو سه تا شوخی بامزه بخندد اما برای مخاطبی که هزینه میکند و راهی سینما میشود زیادی کوچک است و کممایه؛ طبعا فیلمساز تفاوت فیلم ساده با قصهای جمع و جور را با فیلمی تلویزیونی و کممایه میداند.
حالا اگر بپذیریم داریم فیلمی تلویزیونی میبینیم که بی آنکه قصد داشته باشد کمدی باشد، دائما کاراکترهایش اصرار دارند مزه بریزند؛ با چه مواجهیم؟ با تعدادی شخصیتِ در نیامده که هیچ پیشینهای از هیچ کدامشان نداریم؛ اگر دلیلی ندارد از مهمانان مراسم عزاداری عقبهای بدانیم اما قطعا لازم است که شخصیتهای اصلی را بشناسیم و مثلا بفهمیم آدمهایی از آن طبقه چرا بزرگترهایشان را به نام کوچک صدا میکنند؟ یا مثلا بدون داشتن حتی یک قِران پول اصلا پیش از این چطور زندگی میکردند؟! چون اینها اصلا مسئلهشان مشکلات خاکسپاری نیست واقعا پول خرید نان هم ندارند! آن دختر افغان با یک فرزند بزرگ در خانه خانوادهای که نان شب هم ندارند چه میکند؟! با پسر بزرگشان عشق و عاشقی میکند (آن هم در آن جغرافیا و طبقه اجتماعی) و سر آخر فردینوار به شوهر سابقاش عودت داده میشود؟!
اصلا در «شادروان» دقیقا چه خبر است؟ قرار است چند تینایجر و فنپیج را راضی کند یا بناست این دورهمی ما را یاد «میهمان مامان» داریوش مهرجویی بیندازد؟! راستاش شاید بشود با حمام رفتن پسر مجرد و دم به ساعت توالت رفتن خان دایی شوخی کرد اما سینما اینقدرها هم شوخی دم دستیای نیست!
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- علیرضا تابش دبیر چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر شد
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- اعلام اسامی فیلمهای راهیافته به جشنواره فجر
- درنگی بر جشنواره فیلم فجر/ قاب شکسته سینما
- اگر میدانستم مخالفت میکردم/ واکنش علی نصیریان به پوستر جشنواره فیلم فجر
- رونمایی از پوستر جشنواره فیلم فجر ۴۴ با تصویری از «شیر سنگی»
- فراخوان جشنواره فیلم فجر ۴۴ منتشر شد
- با صدور احکامی از سوی رائد فریدزاده؛ دبیران جشنوارههای ملی و جهانی فیلم فجر معرفی شدند
- مهدی مسعودشاهی درگذشت
- انتقاد سازندگی از گفتوگوی کمال تبریزی با ایسنا/ داوران بر اساس مصلحت رای دادند نه کیفیت
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





