سینماسینما، محمد حقیقت
فیلم علی زرنگار را سه سال پیش دیدم و شدیدا به وجد آمدم؛ فیلم اول کارگردان که از هر جهت ماهرانه ساخته شده و بدون شک از بهترین فیلمهای چند سال اخیر سینمای ایران است. اینکه چرا «علت مرگ: نامعلوم» در زمان خودش در داخل، مورد بی مهری مسئولان سینمایی قرار می گیرد و سپس در جشنواره های خارج از این فیلمساز تازه نفس و بااستعداد تقدیر به عمل میآید، واقعا بحث برانگیز است و جای سوال دارد.
حالا که سرانجام «علت مرگ: نامعلوم» بر پرده آمده، فرصت را غنیمت بداریم و همگی بدیدن آن برویم و «علت» اینکه چرا چنین فیلم باارزشی مورد بی مهری قرار گرفته بود را دریابیم.
ماجرای فیلم : گروهی از مسافران که آشنایی چندانی با هم ندارند در صبحگاهی از شهری به مقصد کرمان در مینی بوسی حرکت میکنند. در میان راه سرنشینان متوجه می شوند که یکی از مسافران به طور مرموزی فوت کرده، هر کسی به ظن خود به جستجوی هویت او بر می آیند اما رفته رفته آنها چیز دیگری دستگیرشان می شود که باعث می شود دنبال راهکاری باشند، در ضمن در جستجوی یافتن هویت آن شخص مرده، کارگردان به یافتن هویت تک تک افراد زنده، در طول ماجرا کمک میگیرد و شخصیت ها بنوعی به خودشناسی میرسند، اما این تمام ماجرا نیست…
علی زرنگار با نوشتن یک سناریوی بسیار سنجیده، و با میزانسی درخشان، توانسته یک درام اجتماعی را که وقایع قابل لمسی دارد ماهرانه به تصویر بکشد. وی در پیشبرد وقایع، ذره ذره و با چینش مینیاتوری، تماشاگر را در گیر می کند. لوکیشن های وسترن گونه، به فضاسازی این داستان مهیج، کمک بسیار کرده است که در اینجا باید از بازی های بسیار خوب و مونتاژ هوشمندانه این اثر نیز یاد کرد.
علی زرنگار قبلا مهارت خود را در سناریونویسی برای فیلمهای «چهار شنبه ۱۹ اردیبهشت» و «بدون تاریخ بدون امضا» از ساختههای وحید جلیلوند نشان داده بود و به نظر میآید در «علت مرگ: نامعلوم» پیشرفت داشته است. قدر این اثر را که از سینمای مستقل و غیردولتی به تهیه کنندگی مجید برزگرآمده بدانیم و به سینمادوستان راستین توصیه کنیم که همه با هم به دیدن «علت مرگ: نامعلوم» بروند، به این ترتیب متوجه خواهیم شد «علت» یک فیلم خوب کدام است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- «دیگِر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- کدام فیلمها اسکاری خواهند شد؟
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- «در محاصره» به آفریقا جنوبی میرود
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- به بهانه زادروز کیارستمی، شهیدثالث، تقوایی و پناهی؛ چهار شیوه برای دیدنِ جهان
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- بحث بر سر فیلمی که نخل طلا گرفت
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال





