سینماسینما، سید رضا صائمی
پنجمین جشنواره تلویزیونی جام جم به یکی از پر حاشیه ترین دوره های این جشنواره بدل شد و با دستکاری ای که در سیستم رای گیری صورت گرفت حتی کار به نهادهای قضایی هم کشید. اما آنچه در پس این رخدادها به کشمکش های موجود دامن می زد شکل گیری یک دو قطبی بین دو برنامه و دو مجری بود که ریشه های عمیق تری داشت و به اختلاف عقیده و دعواهایی برمی گشت که مدیر جوان و جنجالی شبکه سه از زمان جام جهانی با عادل فردوسی پور پیدا کرده بود.
مدیری که از یک سو در صدد تلاش برای حذف و کمرنگ کردن یکی از محبوب ترین مجریان و پرمخاطب ترین برنامه تلویزیونی بود اما با آوردن و حمایت یکی از چهره های محبوب سینمایی تلاش می کرد تا از شهرت و محبوبیت او برای تضمین افزایش مخاطب بهره ببرد و این موفقیت را به نام خود ثبت کند. مدیری که سودای سلبریتی شدن در سر داشت و تلاش می کرد با سیاست های جنجالی، نامی برای خود دست و پا کند! پارادوکسی که در این دوقطبی سازی ها وجود داشت قابل تامل است. سنگ اندازی و جدال با یک مجری محبوب و تلاش برای ندیده شدن او از یک سو و بهره گیری از محبوبیت یک بازیگر برای دیده شدن یک برنامه از سوی دیگر! این در حالی بود که عادل فردوسی پور موقعیت و محبوبیت خود را طی سال ها تلاش در درون رسانه ملی بدست آورده بود و در واقع فرزند تلویزیون بود و محمد رضا گلزار بازیگر محبوبی بود که از سینما به تلویزیون آورده شده بود و فرزند تلویزیون نبود.
مدیر شبکه سه در واقع از وام به جای سرمایه و پس انداز درونی استفاده کرده بود. سرمایه تلویزیونی را نادیده گرفت و از سینما جهت سرمایه گذاری در سینما وام گرفت! حاصل این سیاست های دوگانه، در جشنواره جام جم با آرای مردمی مورد ارزیابی و قضاوت قرار گرفت و افکار عمومی کسی را برگزید و بر صدر نشاند که مدیر شبکه می خواست او را در قعر جدول ببنید. «نود» و «برنده باش» فارغ از نقاط ضعف و قوت ساختاری، به واسطه محبوبیت مجریانش مورد توجه قرار گرفته است. محبوبیت «نود» حاصل سالها تلاش حرفه ای فردوسی پور در تلویزیون بود اما «برنده باش» از محبوبیت یک سوپراستار سینمایی وام گرفته بود که هیچکدام از ویژگی های یک مجری حرفه ای را نداشت.
تلویزیونی که همواره داد سلبریتی زدایی را سر می داد خودش با تکیه بر یک سلبریتی سینمایی در برابر یک ستاره خودساخته تلویزیونی جبهه گیری کرد که می توان آن را مصداقی از خود زنی سازمانی دانست. این نه استفاده که سواستفاده از محبوبیت یک سلبریتی برای اعتبار بخشی به کارنامه مدیریتی خود است. این یک تراژدی است که سازمان و نهادی، سرمایه ای را که سالها با زحمت بدست آورده با چالش مواجه کند. این سرمایه سوزی، آتش زدن به مال خود است! با این حال جشنواره جام جم و آرای مردمی نشان داد که سرمایه های اجتماعی و مردمی توسط خود مردم صیانت و مراقبت می شود و دوقطبی سازی ها نمی تواند حقیقت را پنهان، انکار یا حذف کند. آرایی که عدالت در یک رقابت رسانه ای را تضمین کرد و عادل را به عنوان یک برنده باش شایسته برگزید. انتخابی که نشان داد خرد جمعی هم کمتر اشتباه می کند و هم عادلانه تر قضاوت می کند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- توضیح روابط عمومی ساترا درباره برنامه عادل فردوسیپور در آپارات
- گزارشگری فردوسیپور ممنوع شد؟/ مدیرعامل فیلیمو فایل صوتی منتشر کرد
- وداع رسمی عادل فردوسیپور با صداوسیما با تیتراژی ۹۰ ثانیهای
- امید به احیا/ درباره انتخاب محمد مهدی عسگرپور به عنوان رئیس جدید هیات مدیره خانه سینما
- در نشست نقد و بررسی «سینهما رکس» عنوان شد؛ آبادانیها بعد از آتشسوزی سینمارکس هنوز به مرحله بازیابی عاطفی نرسیدهاند
- چرا تلویزیون از مجریانش مراقبت نمیکند؟/ افول ناگهانی ستارههای تلویزیونی؛ همچنان پرسش برانگیز
- آقای جبلی! صراحت بیشتری داشته باشید /یک بار برای همیشه تکلیف ۹۰ را مشخص کنید
- چرا فردوسی پور کنار گذاشته شد؟ محمد سرافراز: مدیر شبکه ۳ خواست خودی نشان بدهد ۹۰ را تعطیل کرد
- مدیر مخالف عادل فردوسیپور از شبکه ۳ رفتنی شد؟/ شبکه ۲ یا سیما فیلم در انتظار فروغی
- وقتی فردوسیپورها نباشند…
- عادل که نباشد علیفر الگو می شود!
- چرا عادل فردوسیپور، محبوبِ سینماگران است
- معاون سیما: تغییر برخی از مدیران شبکهها اجتنابناپذیر است
- معرفی برگزیدگان جشنواره بینالمللی فیلمهای ورزشی ایران/ فوتبال ۱۲۰، بهترین برنامه ورزشی از نگاه مردم
- ساترا اجازه پخش برنامه علی کریمی درباره انتخابات فوتبال را نداد
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر





