پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

سینماسینما، پویا نبی:

احتمالا تا چند هفته آینده فراخوان سی و هفتمین  دوره جشنواره فیلم فجر صادر خواهد شد و به روال سال های اخیر گمانه زنی ها از حالا در مورد حذف و یا اضافه شدن بخش های مختلف و یا تغییر در اهدای جوایز آغاز شده است . البته به دلیل فقدان یک استراتژی مشخص از سالهای ابتدای جشنواره فجر تا به امروز این تغییرات حتی در بعد کلان دیگر برای اهالی سینما و مطبوعات عجیب نیست ، در این یادداشت کوتاه هم قصد ندارم مسئولین سینمایی را به رعایت و پایه گذاری استراتژی هنری این رویداد سینمایی دعوت کنم چون سابقه نشان داده تاثیری در نتیجه ندارد و دوستان در دبیرخانه فجر فارغ از هر دیدگاه سینمایی ، سیاسی و فرهنگی کار خودشان را می کنند و هر سال هم از دیدن این حجم از اعتراض ها به نحوه برگزاری شوکه می شوند !

در دوره گذشته ابراهیم درواغه زاده که برای اولین بار سکان جشنواره ملی فجر را بر عهده گرفت با یک برنامه بسیار درست برای اولین بار تعداد فیلمهای حاضر در بخش مسابقه سینمای ایران را به ۲۲ فیلم رساند که تازه دو فیلم مستند و یک پک فیلم کوتاه هم در بین این ۲۲ فیلم بودند . در همان روزهای ابتدایی این تغییر نگرش خیلی از همکاران رسانه ای و دوستان سینمایی فریاد یا مصیبت ها سر دادند و به این اقدام داروغه زاده خرده گرفتند که او جشن انقلاب را می خواهد به نام تعدادی فیلم خاص مصادره کند ، حتی عده ای که فیلم برای جشنواره سال گذشته داشتند سخن به میان نیاوردند اما در ملاقات های خصوصی مدام می گفتند اینها شعارهای تو خالی دبیرخانه جشنواره ملی فجر است و ماننده دوره های گذشته این ۲۲ فیلم قطعا به بالای ۳۰ فیلم خواهد رسید ( البته بی راه هم نمی گفتند در سالهای اخیر تجربه دبیری برخی دوستان در دولت های مختلف را دیده بودیم که بعد از بسته شدن فهرست نهایی و حتی اعلام آن در نشست خبری با فشار تهیه کنندگان پر نفوذ به ناگاه شش حتی هشت فیلم به بخش مسابقه اضافه شده است )

اما داروغه زاده در اقدامی تحسین بر انگیز پای تعداد فیلمهای که از ماه ها قبل اعلام کرده بود ایستاد و اجازه نداد حتی یک فیلم به این فهرست ۲۲ فیلم اضافه شود ، نگارش این یادداشت صرفا تایید این بخش از تصمیم درست دبیر پیشین فجر است ، با توجه به بالا رفتن حجم تولیدات سینمایی در سالهای اخیر دیگر نمی توان به مانند اوایل دهه هشتاد تمام فیلمهای تولید شده را در این ویترین سینمایی به عنوان های مختلف ( مسابقه ، مسابقه بین الملل ، نوعی نگاه ، فیلم اولی ها و خارج مسابقه ) نمایش داد در هر راهبرد انتخابی که فرض کنیم تعدادی فیلم بیرون می مانند که احتمالا از شرایط برگزاری ناراضی هستند پس بهتر است حداقل دبیرخانه فجر همچون گذشته روی اصول وعده داده شده خودش بماند و مانند سال گذشته فهرست فیلمهای بخش مسابقه را با همراهی بخش انیمیشن ، کوتاه و مستند روی همان عدد ۲۲ ببندد و این مهم را در آیین نامه قید کند

از جمله فواید کاهش تعداد فیلمهای بخش مسابقه داوری راحت و با تمرکز فیلمها است ، طبیعتا داوری ۲۲ فیلم به مراتب راحت تر از ۳۵ فیلم است و شان فیلمهای راه یافته به جشنواره طبیعتا در اعداد کمتر بسیار بالاتر از حجم بالای از فیلمها است که بعضا بخش مسابقه شاهد آن بوده است . به ظن نگارنده فجر باید برای یک بار هم که شده تصمیم بگیرد که این رویداد سینمایی صرفا یک جشن صنفی است یا یک جشنواره مثل همه جشنواره های دنیا ، اگر پاسخ دبیر محترم امسال برگزاری یک جشنواره با مقیاس حرفه ای است باید بدون هر گونه ترسی از سازمان های موازی ارشاد ، تهیه کنندگان و بعضا کارگردانان پر نفوذ ، پای این تعداد محدود به ایستد و تسلیم هیچ نوع فشاری نشود . شرایط سینمایی کشور دیگر مانند دهه شصت ، هفتاد و هشتاد  نیست که یک جشنواره سینمایی داشته باشیم و همه برای دیده شدن باید در این رویداد حضور داشته باشند ، خوشبختانه  به لطف بعضی از صنوف ، بخش خصوصی و پایه گذاری جشنواره بین امللی فیلم فجر به همت رضا میرکریمی خیلی از فیلمهای جا مانده در فجر ملی با چند ماه تاخیر امکان اکران و دیده شدند را دارند پس چه اصراری هست که با اعداد بخش مسابقه بازی می کنیم و خواهان حضور تمامی تولیدات سینمایی یک سال در این جشن سینمایی هستیم؟ دیگر بر همگان واضح است که سینمای ایران علیرغم وجهه حاشیه ای اش حجم تولیدات متوسط رو به بالایش بیشتر از انگشتان یک دست هم نیست ، پس چرا با اضافه کردن یک سری فیلم ضعیف  و زیر متوسط اعتبار جشنواره ای را زیر سوال می بریم که بی تردید مهم ترین رویداد سینمایی کشور است و تا چند سال دیگر پا به میان سالی می گذارد

در پایان امیدوارم تیم برگزاری جشنواره بی توجه به هر گونه جناح بندی سیاسی و بعضا سفارشات مکرر در یک انتخاب آزاد امسال نیز همچون سال قبل به فهرست ۲۲ فیلم ( اعم از کوتاه ، مستند ، فیلم اولی و انیمشین ) بسنده کنند که این کار یقینا نام آنها را در تاریخ سینمای این سرزمین ماندگار می کند.