سینماسینما، مهدی کوهیان؛
متن مصوبه اخیر شورای عالی انقلاب فرهنگی با عنوان «سیاستها و ضوابط حاکم بر صوت و تصویر فراگیر»، در ظاهر یک سند سیاستگذاری فرهنگی است، اما در باطن، تغییری بنیادین در ساختار حقوقی و اجرائی کشور ایجاد میکند. بررسی دقیق این متن و تطبیق آن با اصول قانون اساسی، سیاستهای کلی نظام قانونگذاری و قوانین عادی، نشاندهنده چالشهای عمیق حقوقی است که فراتر از یک بحث صنفی، کیان «حاکمیت قانون» را هدف گرفته است. در ادامه به تشریح چهار محور اصلی مغایرتهای این مصوبه میپردازم.
یک: عبور از اصول بنیادین قانون اساسی (اصول ۶ و ۸۵)
۱. نادیدهانگاشتن «ابتنای امور بر آرای عمومی» (نقض اصل ۶):
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در اصل ششم صراحتا بیان میکند «امور کشور باید به اتکای آرای عمومی اداره شود». قانونگذاری که شالوده اداره جامعه است، باید از طرف نمایندگان مستقیم مردم (مجلس شورای اسلامی) انجام شود. مصوبه اخیر شورا، با ورود به جزئیات اجرائی، تعیین جرائم (تخلفات) و حقوق شهروندان، عملا مسیری را طی کرده که در آن اراده عمومی تجلییافته در مجلس، نادیده گرفته شده است. انتقال مرجعیت تصمیمگیری از «خانه ملت» به شورایی با اعضای انتصابی در اموری که مستقیما با حقوق عامه سروکار دارد، مغایر با روح حاکم بر اصل ششم است.
۲. نقض اصل ۸۵ و بدعت در قانونگذاری:
طبق اصل ۸۵ قانون اساسی، «سِمت نمایندگی قائم به شخص است و قابل واگذاری به دیگری نیست. مجلس نمیتواند اختیار قانونگذاری را به شخص یا هیئتی واگذار کند». محتوای مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی (بهویژه مواد مرتبط با صدور مجوز، نظارت و جریمه)، ماهیت «تقنینی» دارد، نه «سیاستگذاری». وضع قواعد آمره که برای شهروندان حق و تکلیف ایجاد میکند، منحصرا در صلاحیت مجلس است و هیچ نهاد دیگری صلاحیت ذاتی برای ورود به این عرصه را ندارد.
دو: تحلیل واژگانی؛ بازی با الفاظ «حاکمیت» برای حذف «دولت»
یکی از ظریفترین و درعینحال خطرناکترین بخشهای این مصوبه، ادبیات بهکاررفته در تعیین متولی تنظیمگری است. مصوبه با زیرکی خاصی، تنظیمگری را وظیفه «حاکمیت» دانسته است، نه «دولت». در ادبیات حقوقی و سیاسی امروز ایران، وقتی صحبت از «حاکمیت» در مقابل «دولت» (قوه مجریه) میشود، منظور نهادهایی هستند که ذیل مدیریت مستقیم دولت تعریف نمیشوند (مانند سازمان صداوسیما).
این تغییر واژگان، یک پیامد حقوقی بزرگ دارد:
* وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بخشی از «دولت» است و وزیر آن باید به مجلس و رئیسجمهور پاسخگو باشد.
* سازمان صداوسیما (و بازوی آن ساترا) بخشی از ساختار کلان «حاکمیت» و خارج از نظارت دولت است.
با این ادبیات، مصوبه بدون اینکه نامی از نهاد خاصی ببرد، عملا تنظیمگری را از وزارت فرهنگ (دولت) سلب و به نهادهای انتصابی (صداوسیما) واگذار کرده است. نتیجه این امر، خلع ید رئیسجمهور و کابینه از مدیریت فضای فرهنگی کشور و سپردن آن به نهادی است که پاسخگویی پارلمانی ندارد.
سه: تعارض آشکار با «سیاستهای کلی نظام قانونگذاری»
تطبیق این مصوبه با سیاستهای کلی نظام قانونگذاری (ابلاغی ۱۳۹۸) نشان میدهد که این سند در تعارض با بندهای کلیدی این سیاستهاست:
۱. مغایرت با بند ۵ (تعیین حدود صلاحیت مراجع وضع قانون):
بند ۵ سیاستهای کلی، بر لزوم «تعیین حدود اختیارات و صلاحیت مراجع وضع قوانین و مقررات» و شفافسازی سلسلهمراتب حقوقی تأکید دارد. مصوبه شورا با ورود به حوزه جرمانگاری (تعیین تخلفات) و تعیین تکالیف مالی و اجرائی، مرز میان «قانون» (مصوب مجلس) و «سیاست» (مصوب شورا) را مخدوش کرده است. این اغتشاش در سلسلهمراتب حقوقی، باعث سردرگمی فعالان اقتصادی و قضات در استناد به قانون خواهد شد.
۲. مغایرت با بند ۱۴ (رعایت صلاحیت ذاتی قوا):
این بند صراحتا بر «رعایت صلاحیت ذاتی قوای سهگانه» و «بازنگری در قوانین نهادهایی از قبیل شوراهای عالی» تأکید دارد. شورای عالی انقلاب فرهنگی با تصویب ضوابطی که ماهیت اجرائی (صلاحیت قوه مجریه) و قضائی/ تقنینی (تعیین مجازات و جریمه) دارند، اصل تفکیک قوا و صلاحیت ذاتی قوا را نقض کرده است. شورا نباید به جایگاهی تبدیل شود که کارویژه مجلس و دولت را همزمان انجام دهد.
۳. مغایرت با بند ۱۵ (اولویتبندی قانونگذاری برای گرهگشایی):
بند ۱۵ بر «گرهگشایی از امور اجرائی کشور» بهعنوان اولویت قانونگذاری تأکید دارد. این مصوبه نهتنها گرهی از مشکلات صنعت رسانه باز نمیکند، بلکه با ایجاد نهادهای موازی و تعارض منافع (سپردن تنظیمگری به رقیب بخش خصوصی یعنی صداوسیما)، گرههای جدیدی در مسیر کسبوکارهای نوپا ایجاد میکند.
چهار: توسعه مفهوم «صوت و تصویر فراگیر»؛ انحلال عملی وزارت فرهنگ
تحلیل حقوقی تبصره ماده ۲ مصوبه نشان میدهد دایره شمول «صوت و تصویر فراگیر» چنان موسع تعریف شده که عملا هیچ حوزهای برای وزارت فرهنگ باقی نمیماند. وقتی موسیقی، کتاب صوتی، بازیهای رایانهای، خبرگزاریهای تصویری و حتی تبلیغات، همگی ذیل عنوان «فراگیر» و در صلاحیت صداوسیما (تنظیمگر حاکمیتی) قرار گیرند، قوانین زیر عملا نسخ یا بیاثر میشوند:
* قانون اهداف و وظایف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: که مرجعیت صدور مجوز محصولات فرهنگی را به این وزارتخانه داده است.
* قانون مطبوعات: که نظارت بر رسانههای الکترونیک و خبرگزاریها را بر عهده هیئت نظارت بر مطبوعات گذاشته است.
آیا رئیسجمهور محترم میپذیرد که با امضای این سند، وزارتخانهای که مسئولیت آن را بر عهده دارد، در حوزه فضای مجازی (که آینده فرهنگ است) به یک پوسته خالی تبدیل شود؟ جناب آقای دکتر پزشکیان؛ آنچه پیشروی شماست، سندی است که با استفاده هوشمندانه از الفاظ، سعی در «قانونی جلوهدادن» فرایندی دارد که ماهیت آن «دورزدن قانون اساسی» و «تضعیف نهاد انتخابی دولت» است.
امضای این مصوبه به معنای تأیید موارد زیر است:
۱. نقض حق قانونگذاری انحصاری مجلس (اصل ۸۵)
۲. بیاعتنایی به سیاستهای کلی نظام در زمینه شفافیت و صلاحیت ذاتی قوا (بندهای ۵، ۹، ۱۴ و ۱۵)
۳. پذیرش خروج مدیریت فرهنگی از دست منتخبان مردم (دولت) و سپردن آن به نهادهای انتصابی.
بهعنوان یک حقوقخوانده، مشفقانه عرض میکنم که صیانت از جایگاه ریاستجمهوری و سوگند یادشده برای پاسداری از قانون اساسی، ایجاب میکند از امضا و ابلاغ این مصوبه که مغایرتهای آشکار قانونی دارد، خودداری کنید.
منبع: روزنامه شرق
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تقدیر ویژه جشنواره کلکته از «در انتهای روز»
- اپوزیسیونسازی هدفمند؛ خطای راهبردی یا پروژه نفوذ؟
- با ابلاغ رئیسجمهور؛ اعضای کمیته تدوین سیاستهای شبکه نمایش خانگی منصوب شدند
- برگزاری هماندیشی انجمن صنفی ویاودی / شتابِ قانونگریزِ دیجیتال و تلاش برای انتظامبخشی به پلتفرمها
- در نشست بررسی برنامه هفتم توسعه مطرح شد؛ عسگرپور: برنامه، ساختاری کاملا سنتی دارد / ویاودیها تبدیل به شبکههای تلویزیون میشوند؟
- گفتوگو با وحید آگاه و مهدی کوهیان/ بررسی حقوقی رأی صادر شده برای یک بازیگر زن
- چالشهای امروز ساترا و تاثیر آن بر آینده نمایش خانگی
- بیانیه انجمن صنفی ویاودیها/ جناب آقای رئیسی! به کجا چنین شتابان…
- جزئیات کامل تفاهم ارشاد و صداوسیما درباره نمایش خانگی، فضای مجازی و…
- کانون کارگردانان سینما بیانیه داد؛ نمایش خانگی تعطیل خواهد شد/ هشدار کانون کارگردانان سینما به مجلس
- بیانیه خانه سینمای ایران درباره مصوبات اخیر شورای عالی انقلاب فرهنگی
- عسگرپور: واگذاری تنظیمگری به هر نهادی نیازمند قانون است و نه آییننامه
- مجلس شورای اسلامی، تلویحا ساترا را غیرقانونی اعلام کرد
- چرا جعفر پناهی اعتصاب غذا کرد/ یادداشت مهدی کوهیان، حقوقدان
- نامه اعتراضی خانه سینما به شورای عالی انقلاب فرهنگی
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «مرغ سحر» تصنیفی که به زمزمه جمعی بدل شد
- بحث بر سر فیلمی که نخل طلا گرفت
- واکنش نائبرییس خانه سینما به تکذیبیه قوهقضاییه
- آکادمی داوری اعلام کرد؛ ریدلی اسکات اسکار افتخاری میگیرد
- «پاستا آلفردو» از آلبانی جایزه گرفت/ «ماهی کوچولو» آماده نمایش و پخش جهانی شد
- «هوکوم»؛ وحشت و بار سنگین گذشته در جنگلهای مرطوب
- روایت غالب، در تقابل با روایت مغلوب
- نمایش «دیوانه خانه زری بوره»/ جُـنون آرام
- استقبال از فیلمهای سینماگران ایرانی در فرانسه چطور است؟
- جنابخان؛ لبخندی بر روزهای پرالتهاب
- جشنواره آمریکایی به فیلم مهران رنجبر جایزه داد
- انتشار کتاب صوتی «ستارهی لیلا» با صدای گلچهره سجادیه
- با اهدای جوایز هفتاد و نهمین دوره؛ «مرگ فروشنده» موفقترین بازسازی یک نمایش در تاریخ جوایز تونی شد
- در شصتمین دوره برگزاری؛ کارلووی واری از مگی جیلنهال و جسی آیزنبرگ تجلیل میکند
- «تهران کنارت»؛ همچون طنینی که در خود میپیچد
- چهار جایزه بینالمللی برای فیلم «این صداها واقعیست»
- موافقت شورای صنفی نمایش با پخش بازیهای فوتبال ایران در سینما
- وکیل مدافع خبر داد: تایید حکم غیابی جعفر پناهی به حبس و ممنوعیت خروج از کشور
- «مجلس ضربت زدن»؛ جدال جهل و خرد
- «بدنام»؛ کابوس زیستن در حاشیه بدنامی
- فیلمبرداری «جزیره من» آغاز شد/ حضور برد پیت در صحنهی بزرگترین رقابتهای موتورسواری جهان
- «خون بس» برنده جایزه بزرگ بهترین فیلمنامه کوتاه رودآیلند شد
- مرجان ساتراپی درگذشت
- مرجان ساتراپی؛ کارگردانی استاندارد و نویسندهای مولف
- «تهران کنارت»؛ من از تو دل نمیکنم
- «پلان آخر بازی»؛ همچون پرندهی مهاجری، که پرواز برایش شکل غایی سفر است
- فخری خوروش؛ بازیگر مولف و ستاره موج نوی سینمای ایران
- «تهران کنارت»؛ زخمهای کاری، از نمایی دیگر
- فرهاد ارجمندی درگذشت
- به حرمت پیدا نشدن ماکان/نامه ای به پرویز پرستویی
