پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

سینماسینما، حمید عبدالحسینی

پس از دوره‌ای فترت به دلیل عدم اکران فیلم‌های تاثیرگذار از سینمای اجتماعی ما که جایش را به انبوهی از آثار کمدی با سطوح کیفی مختلف داده بود؛ می‌توان «علت مرگ: نامعلوم» را همچون خونی تازه در رگ‌های سینمای ایران درنظر آورد اما آیا سینمای ما از این فیلم‌ها کم داشته و یا دارد که حالا با اکران آن باید تا این حد مشعوف و امیدوار شد.

در این چند روز که از اکران «علت مرگ: نامعلوم» گذشته سیل عظیمی از تعریف ها و تمجیدها نثار آن شده است: برخی به فیلمنامه ی پرجزییات و داستان پردازی جذاب آن اشاره داشته اند؛ عده ای کارگردانی آن را برجسته توصیف کرده اند و تعدادی نیز بازی های اثر را بالاتر از استاندارد دانسته اند که البته همه ی این موارد در فیلم کاملا مصداق دارد اما فارغ از همه ی این امتیازات، غرض از نگارش این چند سطر یافتن پاسخ برای این پرسش است که چرا فیلمی به این میزان موفق در کسب بازخوردهای مثبت چه درمیان صاحب نظران و چه در بین مخاطبان، می بایست چندین سال از حق اکران عمومی و قبل تر حضور در جشنواره باز ماند؟!

آیا اکران این دست آثار بیشتر باعث نزول سطح سلیقه ی مخاطبان می شود یا فیلم هایی که برای جذب مخاطب از هر ترفندی چشم پوشی نمی کنند و در رقابتی بی اساس به دنبال بالابردن صفرهای فروش های نجومی خود هستند. مگر شکل درست ارائه ی آثار فرهنگی مبتنی بر عرضه و تقاضای عادلانه نیست؟! پس چرا در برخی مقاطع شاهد رویکردهای حذفی و کنار گذاشتن این قبیل فیلم‌هاییم؟!

پاسخ این سوالات و بسیاری سوالات دیگر مبهم و نامشخص است و دلیلش نگاه های سلیقه‌ای و فردمحور سیاست گذاران در برخی مقاطع است که حکم بر تعلیق و توقیف برخی فیلم ها می‌دهند و جالب تر آنکه بسیاری از این فیلم ها بالاخره و با تغییرات مدیریتی اکران شده اند و نه تنها حائز هیچ نکته منفی نبوده اند بلکه واجد بسیاری شاخصه های سینمایی و حتی موفق در آمارفروش شده‌اند.

«علت مرگ: نامعلوم» دقیقا مصداق همین آثار است؛ فیلمی که بازهم با برچسب و قضاوت پیش از موعد، به کمبود مخاطب متهم شده و در تعداد محدودی سالن و سانس های کم تعداد در حال نمایش است؛ اما واقعیت این است که فیلم های بزرگ در طول دوران طولانی به جایگاه حقیقی خود دست خواهند یافت.

«علت مرگ : نامعلوم » درحد واندازه ی پرده ساخته شده، مخاطب را دست کم نمی گیرد و چه خوب که در درجه اول جذاب است و قصه گوست و بعدتر می تواند مخاطب را درگیر مفاهیمی همچون اخلاق هم کند.