سینماسینما، زهرا مشتاق
مدل چینی یا مقررات زدایی؟ تصمیم بگیرید.
هنوز مدت زیادی از امضای بیانیه ای از سوی صنوف مختلف خانه سینما مبنی بر حذف نظارت و ممیزی بر آثار هنری نمی گذرد که سد دیگری با عنوان ساترا ایجاد می شود. به نظر می رسد ساترا نیز یک عرض اندام دیگر از جانب رسانه تمامیت خواهی باشد که هیچ تولیدی را جز در چارچوب خود برنمی تابد.
واقع شدن در عصر پسا دیجیتال در عمل نمی تواند با شکل صرف دولت سیاست گذار و تصمیم گیرنده، با وجه غالب نظارتی، هیچ همخوانی داشته باشد. در عصر شگفت انگیز ارتباطات که هر رسانه می تواند صدا و تصویر شخص یا یک گروه و نهاد باشد، چگونه می توان ذهنیت و مدیریت تصاویر و اندیشه را در چارچوب قوانین کاملا سلیقه ای، فردی و ایدئولوژیک قرار داد؟ اگر زمانی در دهه ۶۰ برای فرار از ممنوعیت بی دلیل ویدئو، این دستگاه میان چادر و ملحفه رد و بدل می شد تا جریان دیدن فیلم های روز بی وقفه ادامه یابد، چگونه می شود حتی تصور کرد که در این دوره گذار و ورود به قرن جدید می توان کماکان به اندیشه، افسار و مهمیز نهاد؟!
تولد و رشد شبکه نمایش خانگی و انواع رادیوهای اینترنتی و پادکست های مختلف نتیجه مستقیم قید و بندهایی است که رسانه ای که از ملی بودن تنها نامش را به عاریه گرفته، سالیان دراز به شکلی آهنین ایجاد کرده بود و هرگز تصور نمی کرد چنین مهیب فرو ریزد. کارکنان جدا شده از بدنه این ساختار نیز نمایانگر همین فروپاشی است. رسانه ای که طی ده ها سال سعی در ارائه تصویری یگانه و منحصر به فرد از سیمای مردمان کشوری داشت که در مدینه فاضله خود به شکلی دروغین ساخته است. برای همین است که وقتی همان بازیگران در تصویری غیر از تلویزیون ظاهر می شوند، به شدت وجه پرسپکتیو پیدا کرده، سکنات و ظاهر باورپذیر تری پیدا می کنند و تبدیل به جنسی از تجربه زیستی مردم می شوند.
برگزاری «نشست رسانه های جدید، ضرورت های جدید» در پس خود همین نکته را مستتر دارد که رسانه ای که خود را غالب و تصمیم گیرنده تلقی می کند؛ تغییر را فهم کرده و بپذیرد. این در حالی است که سد جدید ایجاد شده در رخت ساترا، همان نظارت تلخی است که سال ها بر هنرمندان حوزه های مختلف رفته و معنایش آن است که هیچ یک از خالقان آثار نباید و احتمالا نمی توانند بدون ممیزی و کسب اجازه به تولید بپردازند. چیزی که در هیچ کجای دنیا نیست. کجا چنین است که شما برای ساخت فیلم، فیلمنامه را از هفت خوان عبور دهید و بعد از ساخته شدن همان فیلم بر اساس فیلمنامه باز دچار شصت رنگ ممیزی شوید و تازه کسانی هستند که درست دم اکران می توانند اجازه نمایش فیلم را لغو کنند. در کجای دنیا شما مجموعه ای با سرمایه غیر دولتی می سازید و بعد باید بابت محتوای تولید شده که ته تهش بیرون بودن چند تار موی بیشتر و قدری آرایش غلیظ تر است، جوابگوی نظرات شخصی و سلیقه ای آقایان بشوید؟!
در گفت و گویی که اخیرا با وزیر فرهنگ و ارتباطات افغانستان داشتم، از ایشان راجع به ممیزی پرسیدم و این که آیا در افغانستان سانسور اعمال می شود؟ و ایشان با لبخند گفتند سانسور؟ برای چه باید سانسور اعمال کنیم؟ اینجا کشوری آزاد است و هر کس می تواند در کتاب و فیلم هایش هر محتوایی که می خواهد تولید کند. آیا ما حتی از همسایه خود هم عقب مانده ایم؟
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- توقیف سکوی پخش «بازمانده» پس از انتشار ویدیوی بدون مجوز
- اکران آنلاین «پیرپسر» متوقف شد
- بیانیه «پلتفرم شیدا» درباره ادعای مطرح شده؛ رفتار غیرحرفهای را نمیپذیریم
- عسگرپور: رئیسجمهور دستور بازنگری دهد/ این مصوبه موجب رانت و انحصار است
- نامه پلتفرمهای نمایش خانگی به رییس جمهور
- تهیهکننده سریال خبر داد؛ «سووشون» رفع توقیف شد
- بیانیه سازمان سینمایی در پی حمله به صداوسیما
- رئیس دبیرخانه ستاد کشوری کنترل دخانیات وزارت بهداشت: به ازای هر ثانیه نمایش استعمال دخانیات در تولیدات نمایشی، جریمه ۲۱۰ میلیونی اعمال شود
- بیانیه ساترا درباره توقف پخش سریال «سووشون»
- واکنش نماوا به مسدودی پس از عرضه سریال «سووشون»
- اهانت به مقدسات اهل سنت روی آنتن شبکه یک؛ برکناری دو مدیر/ علیه ۸ نفر اعلام جرم شد
- با حکم رئیس سازمان صداوسیما؛ رمضاننژاد رئیس جدید ساترا شد
- یادداشت کیوان کثیریان/ نامهای به ساترا؛ جهانِ تصویر، تحت کنترل شماست
- وحید آگاه، وکیل دادگستری: اخذ مجوز تولید و پخش از ساترا مبنای قانونی ندارد
- معمای پیچیده یک سریال؛ قسمت چهارم «تاسیان» بدون مجوز، منتشر شده است
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





