عضو شورای شهر تهران با اشاره به وضعیت دولت و شهرداری برای رونق فعالیتهای سودآور فرهنگی در لالهزار، این خیابان را برای برگزاری جشنوارههای سینمایی مناسب دانست.
به گزارش سینماسینما، سینما ایران در خیابان لالهزار یکی از قدیمیترین سینماهای ایران است که به تازگی با صدور حکم تخریب از سوی دیوان عدالت اداری مواجه شده است. با مطرح شدن احتمال تخریب ساختمان این سینمای پرسابقه، بحثهای فراوانی درباره احیای سینماها و تماشاخانههای قدیمی پایتخت، خصوصا در خیابان لالهزار شکل گرفته است.
محمدجواد حقشناس عضو شورای اسلامی شهر تهران درباره انحلال و تخریب سینما ایران گفت: اینطور که من گزارش گرفتم، مالک ساختمان رضایت سازمان سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را برای تغییر کاربری فرهنگی گرفته است. فکر میکنم این اتفاق مربوط به ۵-۶ سال قبل است. سازمان سینمایی برای این انحلال، قائل به مکاتبه با مدیریت شهری نبوده و راسا تصمیم گرفتهاند.
وی با اشاره به نخستین مصوبات درباره کاربری فرهنگی خیابان لالهزار بیان کرد: قبل از شورای پنجم و در مصوبات شورای عالی شهرسازی و مطالعات دیگر که پهنههای فرهنگی تهران را مورد تصویب قرار دادند، مصوبهای داشتیم که این خیابان را به عنوان یک گذر فرهنگی مورد شناسایی قرار داده بود.
حق شناس ادامه داد: در دوره اخیر، در کمیسیون فرهنگی شورای شهر تهران جدیت حداکثری گذاشتیم که برای آن ایده که فقط روی کاغذ بود، برنامه اجرایی و بودجه گذاشته شود. گذرهای تهران را برای اولین بار در بودجه قرار دادیم و بودجه آن نیز مصوب شد بنابراین خیابان لالهزار به عنوان پهنه گردشگری مرکزی در برنامه سوم آمد.
این عضو شورای شهر تهران توضیح داد: شهرداری هم آنجا اقدام به تملک خانه اتحادیه و تئاتر نصر از املاک مهم تهران کرد. در سالیان اخیر سازمان زیباسازی هزینه های زیادی را برای ترمیم و بازسازی خانه اتحادیه کرده و آن خانه به وضعیت قابل بهرهبرداری رسیده است. ملک دیگری هم در اختیار شهرداری بود که به خانه سینما واگذار شد.
وی اضافه کرد: طرح سادهراهسازی و تعریض پیادهروهای لالهزار شمالی نیز وجود دارد که بتواند منطقه را آرامسازی کند و از فضایی در سیطره و تسلط خودروهای پارکشده، خارج کند.
حقشناس در پاسخ به پرسشی مبنی بر این که آیا بهتر نبود اول خانهها به تملک نهادهای عمومی درمیآمد و بعد بحث گذر فرهنگی مطرح میشد، اظهار کرد: بهترین کار این است که املاک در اختیار بخش خصوصی باشد. مگر شهرداری یا دولت چقدر امکان مالی دارند که بتوانند یک خیابان را تملک و بعد ترمیم کنند؟
وی تصریح کرد: کاری که شهرداری انجام میدهد و انتظار این است که با همراهی و مساعدت دولت باشد، بسترسازی مناسب است تا روند کنونی به رویکردی با کارکرد فرهنگی تبدیل شود. اقتصاد فرهنگ و هنر در منطقهای که دارای پیشینه و موقعیت فرهنگی و تاریخی بوده، رونق بگیرد و با سیاستگذاریها زمینه را برای حضور مشاغل فرهنگی و چهرهها و اشخاص فرهنگی و هنری در منطقه نیز مساعد کند.
ساختمان تئاتر باید احیا شود
حقشناس افزود: به علاوه مالکان را ترغیب کند که ضمن کار اقتصادی، رویکرد اصلیشان ارائه خدمات فرهنگی به مردم باشد. طبیعتا چون ممکن است بخش خصوصی حاضر به ریسک کردن در سرمایهگذاری نباشد، بعضی مثل خانه اتحادیه یا تئاتر نصر را تملک و ترمیم کند و فضا را برای بهتر شدن این ایده و ایجاد حساسیت در جامعه فراهم کند که بتواند افراد بیشتری را برای حضور در منطقه جذب کند.
عضو پنجمین شورای شهر تهران گفت: یک سرمایه جدی این منطقه، وجود پیشینه بسیار ارزشمندی است که جامعه با آن خاطرات زیادی دارد و بافت و اماکنی که آنجا بوده، به عنوان یک سرمایه، دستنخورده باقی مانده است. در لالهزار، ۱۳ سینما وجود دارد که راکد مانده. این مجموعه میتواند با کمکی که علیالقاعده به طور مشترک وزارت فرهنگ و ارشاد، شهرداری، شورا و خانه سینما میکنند، به حال و روز خوبش برگردد.
وی ادامه داد: باید با کمک بخش خصوصی، فضا و فرصتی فراهم بیاید تا مالکین که آنجا سالیان سال سینماداری میکردند و الان احساس میکنند از رونق افتاده، کمک کنند سینماها پابرجا بماند و با اضافه شدن فضای تجاری متناسب با سینما، لالهزار را سودآور کنند.
حقشناس توضیح داد: ما نمونههای موفقی داریم که در گذشته یک سالن بوده، ولی با تغییراتی که شکل گرفته و نیاز امروز، به چند سالن در یک پردیس سینمایی تبدیل شده و در کنارش محیطهایی اضافه شده که میتواند اقتصاد فرهنگ را شکل دهد، مثل کافه، کتابفروشی، فروش لوازم صوتی و تصویری، گالری و… .
محمدجواد حقشناس در پاسخ به پرسشی مبنی بر این که چطور با وجود نظر میراث فرهنگی مبنی بر واجد ارزش بودن ساختمان سینما ایران، دیوان عدالت اداری رای به تخریب این ملک داده، بیان کرد: من هیچ پاسخی برای این پرسش ندارم و دهها پرسش دیگر هم دارم که چرا باید این اتفاق بیفتد. انتظارم این است که در حوزه قضایی، اگر از نظر حقوقی ممکن باشد، رسیدگی مجددی صورت بگیرد.
وی توضیح داد: ما اینجا با یک مالک خصوصی روبهرو هستیم که منافع خودش را دنبال میکند. آیا میتوان این اجازه را به مالکیت خصوصی داد که اگر منافع او در تضاد با منافع شهر قرار گرفت، منافع شهر را نادیده بگیرد؟ اینجا مدعیالعموم که به درستی در قانون پیشبینی شده، وظیفه تنظیم ادعانامهای را برای مراقبت از منافع عامه جامعه و ۱۰ میلیون شهروند و همچنین آیندگان و گذشتگان دارد.
عضو شورای شهر تهران عنوان کرد: به نظر میرسد که جامعه نسبت به داشتههای فرهنگیاش حساسیت دارد و به راحتی اجازه نمیدهد بلایی که بر سر ساختمان خیابان فلسطین آمد و توسط مالکین با گرفتن مجوزهایی تخریب شد، بر سر ساختمان سینما ایران بیاید که یکی از قدیمیترین سینماهای ایران است.
وی تاکید کرد: در عین حال نمیتوانیم به منافع مالکین هم بیتوجه باشیم. مالک میتواند بر اساس موقعیت و شرایط، به سودش هم فکر کند، اما بستر سودآور کردن کار آنها در حوزه فرهنگی، به عهده مالک نیست. کار مشترکی است که باید دولت، شورای شهر، شهرداری، خانه سینما و… فراهم کنند.
لاله زار می تواند کاخ جشنواره ای سینما شود
محمدجواد حقشناس در پایان به عنوان یک پیشنهاد مطرح کرد: ایدهای که من پیشنهاد کردم و به نظرم وزارت فرهنگ برای نجات سینماهای لالهزار، میتواند به آن توجه کند، این است که میشود سینماهای موجود را به عنوان کاخ غیرمتمرکز جشنوارههای سینمایی در نظر گرفت.
وی توضیح داد: این کاخ به جای این که عمودی رشد کرده و آسمان را شکافته باشد، روی زمین شکل گرفته است. این خیابان از میدان امام تا خیابان انقلاب، میتواند کاخ جشنواره بشود و گذر هزاران عاشق سینما باشد.
منبع: صبا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سینما ایران در آتش سوخت
- مخالفت شهرداری با «دیوارکشی» محوطه تئاتر شهر
- معرفی شورای سیاستگذاری دومین جشنواره فیلم کوتاه «سلفی ۲۰»
- مخالفت اعضای شورای شهر تهران با حصارکشی اطراف تئاتر شهر + ویدئو
- مخالفت کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر تهران با کمک به جشنواره فجر/ شهرداری باعث ایجاد شائبه نشود
- ثبت اضطراری سینما ایران/ امیدواری برای حفظ و مرمت بناهای لالهزار توسط مالکان
- محمدجواد حقشناس مطرح کرد/ لزوم حمایت دولت و مدیریت شهری از هنرمندان آسیب دیده از کرونا
- تشکر جامعه اصناف سینمایی ایران از شورای اسلامی شهر تهران
- پست اینستاگرامی تهمینه میلانی درباره انتخاب شهردار زن برای تهران
- چرا هنرمندان به شورای شهر راه نیافتند؟/ پاسخ جمال ساداتیان به سینماسینما
- هنرمندان چه رتبهای در آرای شورای شهر تهران به دست آوردند؟
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
آخرین ها
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- اکران خصوصی فیلم «کافه سلطان»/ گزارش تصویری
- اپرای عروسکی «عشق»/ گزارش تصویری
- درباره مستند «فراموشخانه»/ یادم تو را فراموش
- بلیت تئاتر، اقتصاد و فرهنگ
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- مستند NAZA؛ وقتی انسان به عدد و خانه به هدف تبدیل میشود
- معرفی برگزیدگان شانزدهمین جوایز ایسفا
- فیلم مجید مجیدی راهی اسکار ۲۰۲۷ شد
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- بوسان؛ جایی که آسیا آینده سینمایش را میسازد
- یک جایزه برای فیلمکوتاه ایرانی؛ جشنواره بوسان ۲۰۲۶ برگزیدگانش را شناخت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی





