پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

داریوش مودبیان که آثار قابل توجهی را در حوزه تئاتر ارائه کرده است در هفته گذشته و طی مراسمی که در سفارت کشور فرانسه در تهران ترتیب داده شد نشان شوالیه فرهنگ و ادب را از سوی سفیر فرهنگ و ارتباطات فرانسه دریافت کرد.

به گزارش سینماسینما، این مراسم که با حضور چهره مطرح فرهنگی کشور فرانسه و ایران برگزار شد مودبیان پس از اجرای نمایشی بر اساس گلستان سعدی و سخنرانی این نشان درجه یک هنری از کشور فرانسه را دریافت کرد. در این مراسم علی نصیریان بازیگر پیشکسوت سینما و تئاتر که این روزها سریال شهرزاد را در شبکه نمایش خانگی دارد حضور داشت و نشان شوالیه فرهنگ و ادب را به مودبیان اهدا کرد. مدیا کاشیگر و دیگر هنرمندان و فرهیختگان در این مراسم حضور داشتند.

این کارگردان پیشکسوت تئاتر در این مراسم در سخنانی اشاره کرد: باور کنید ، برای رسیدن به اینجا راه درازی را پیموده ام اما گمان نمی کنم که هنوز هم به نیمه ی راه رسیده باشم ! در تهران به دنیا آمده ام ، به سال ۱۳۲۸ . با همه سختی های که خانواده ام با آن دست به گریبان بودند ، من کودکی خوش و سرشاری را سپری کردم . پدرم شوخ طبع بود و مردمدار. خانه ی کوچک ما همیشه پذیرای خویشان و دوستانی بود که از این سوی و آن سوی به تهران سفر می کردند. من در میان آئین ها و گویش های گوناگون بزرگ شدم . مادرم می گفت : ” هنوز به درستی زبان باز نکرده بودی که ادای دیگران در می آوردی و حتی لهجه اشان را تقلید می کردی و ما می خندیدیم! ” … گویی ، به دنیا آمده ام تا بازیگر کمدی باشم !

وی در ادامه گفت: خیلی زود با تئاتر آشنا شدم . چهار ساله بودم که در مهمانی ها و جشن های خانوادگی ، شگفت زده چشم و گوش به نمایش های کمدی سنتی می سپردم و کوشش می کردم بازی بازیگران را تقلید کنم . در شش سالگی ، برای نخستین بار ، پدرم مرا به تئاتر برد . به خوبی به یاد دارم، نمایش : عاشق گیج ؛ نمایشی بود برگرفته از یکی از کمدی های ” مولیر ” : گیج .   به همت پدر ، تئاتر را با ” مولیر ” آغاز کردم و شناخت از تئاتر را با ” کمدی ” .

او در این سخنرانی افزود: پدرم شیرازی بود و سخت شیفته ی ” حافظ ” وسعدی “. برای آغاز سومین سال دبستان ، کتاب گلستان   سعدی را به دستم داد و مرا به گلستان ادب فارسی رهنمون شد . و اینچنین بود که از همان آغازین سالهای کودکی ” نمایش ” و ” زبان فارسی ” در دل و جانم خانه گزیدند. هرگز مرا – چه دیروز و چه امروز – تنها نگذاشته و نمی گذارند . ده ساله بود که دست به قلم بردم و کمدی هایی کوتاه ، به سبک مولیر، نوشتم ، برگرفته از برخی از حکایت های گلستان . با یاری همدرسانم این نمایش ها رادر دبستانمان روی صحنه بردیم .

مودبیان در ادامه گفت: پس از درگذشت پدرم ، در بهار سال ۱۳۴۲؛ برای گذران زندگی باید به کار می پرداختم. به همین خاطر، تابستان سال ۱۳۴۲ را سرآغار زندگی حرفه ای خود بر می شمارم . و در این راه که ” نمایش ” نام دارد ،بیش و کم همه کار کرده ام، هر گونه ای را آزموده ام ودر هر زمینه قدم گذاشته ام : تئاتر ، رادیو ، سینما ، تلویزیون ، …و … ؛ آموختم و آموزاندم . باور کنید در همه ی احوال کوشش کردم که در روشنایی قدم بر دارم ، دست از دست همراهانم بیرون نکشم ، دوشادوش شاگردانم ره بسپارم و هرگز به تماشاگرانم پشت نکنم . نمی دانم ، درست یا غلط ،باور دارم که در تمام زمینه ها ی نمایش ، کمدی برایم انگیزه اصلی بوده و هست . آنچنانکه استاد بزرگمان ” مولیر ” می گوید :  ” وظیفه و رسالت کمدی ، در همان حال که انسان ها را می خنداند ، تصحیح رفتار آنانست .و برای نیل به این مقصود ، من راهی جز این نمی شناسم که با ترسیم خنده برانگیز انسان قرنمان به رزالت هایش حمله ور شوم . ”

او همچنین یادآور شد: باور کنید، هرگز نه به دنبال ستایش بودم و نه منتظرجایزه و خلعت . اما همیشه چشم انتظارآنچه بودم و هستم که حضرت سرورم سعدی در گلستان بدان اشاره کرده : ” متکلم را تا کسی عیب نگیرد سخنش صلاح نپذیرد . “اما امشب نمی توانم شادی خود را از دریافت نشان شوالیه هنر و ادب فرانسه ، پنهان دارم ، نشانی که نشانگر کوشش های من درزمینه هنر نمایش می تواند باشد.

مودبیان در میان تشویق حاضرین در این مراسم سخنان خود را اینگونه ادامه داد: اکنون می خواهم از همه نزدیکان و دوستانم که در این راه دراز همراه وپشتیبانم بوده اند ،سپاسگزاری کنم ، به ویژه از همسر نازنینم که همیشه در کنارم بوده و هست ! گرامی می دارم یاد و خاطره شادروان برنارد دورت ، استاد راهنمایم در دانشگاه سوربن جدید را که همیشه سپاسگزار اویم . استاد ارجمند جناب آقای علی نصیریان ، بزرگترین دوست و همراهم ، بی نهایت از شما سپاسگزارم .

او در پایان افزود: دوستان نازنین ، که در اینجا گرد آمده اید،با جان و دل ازهمه ی شما سپاسگزارم ، اما اجازه بدهید نام چند تن را بر زبان برانم؛ در ابتدا ،از عالیجناب سفیر کبیر آقای برونو فوشه سپاسگزاری می کنم که خود به نیکی اهل هنر و ادب است …ارادت خالصانه مرا بپذیرید ! سپس ، آقای حامد فولادوند که سالهای بسیاری است با جان ودل در راه بر قراری مناسبات فرهنگی میان دو کشور تلاش می کند ، دوست بزرگوارم ، سپاسگزارم ! و … از همه اعضای محترم سفارت فرانسه تشکر می کنم به ویژه آقای تیری وئیل ، مشاور فرهنگی سابق سفارت و همچنین جانشنین ایشان آقای جمال اوبشو که در اینجا حضور دارند. و در پایان باید از کشور فرانسه یاد کنم وسپاسگزاری ، کشور فرهنگ ، کشور مولیر و راسین که امشب نشان شوالیه ادب و هنر را به من ارزانی داشته ، جایزه ای که پیوندهای میان فرهنگ و هنر دوکشورمان را استوارتر می کند. دوستان از اینکه حوصله به خرج دادید ، سپاسگزارم !