در تاریخ ۷۵ ساله ونیز قدیمیترین جشنواره جهان، سینماگران ایرانی تاکنون ۱۰ بار بر مسند داوری بخشهای مختلف این رویداد سینمایی نشستهاند.
به گزارش سینماسینما، اولین چهره ایرانی که به جمع داوران جشنواره «ونیز» راه یافت عباس کیارستمی کارگردان مطرح سینمای ایران در عرصه بینالمللی بود که در پنجاه و دومین دوره جشنواره فیلم ونیز در سال ۱۳۷۴، عباس کیارستمی به عنوان نخستین سینماگر ایرانی بر مسند داوری بخش رسمی نشست و در این سال فیلم «دت یعنی دختر» ساخته ابوالفضل جلیلی در بخش مسابقه رسمی به نمایش درآمد و دو جایزه اوزله طلایی و جایزه یونیسف را کسب کرد.
پنج سال بعد و در موفقترین سال سینمای ایران در جشنواره «ونیز» که مصادف با پنجاه و هفتمین دوره برگزاری این رویداد سینمایی در سال ۲۰۰۰ میلادی (۱۳۷۹) بود، سمیرا مخملباف به عنوان دومین داور ایرانی در بخش مسابقه رسمی حضور داشت و محمد اطبایی داور جایزه جنبی نتپک در ونیز بود. در این سال جعفر پناهی با فیلم «دایره» شیر طلایی بهترین فیلم جشنواره را به همراه پنج جایزه دیگر برای سینمای ایران به ارمغان آورد.
شصتوسومین دوره جشنواره فیلم ونیز در سال ۱۳۸۵ با حضور محسن مخملباف به عنوان یکی از داوران انتخاب بهترین فیلم اول همراه بود و سه سال بعد و در دوره شصت و ششم رامین بحرانی به عنوان یکی از داوران جایزه فیلم اول در ونیز حضور داشت که در این سال فیلم «زنان بدون مردان» ساخته شیرین نشاط جایزه شیر نقرهای بهترین کارگردانی و جایزه یونیسف را دریافت کرد و فیلم «تهرون» ساخته نادر تکمیل همایون بهترین اثر بخش هفته منتقدان نام گرفت.
شیرین نشاط یکی از داوران بخش افقهای جشنواره ونیز در سال ۲۰۱۰ بود. در آن سال فیلم کوتاه «آکوردئون» ساخته جعفر پناهی تنها فیلم ایرانی منتخب جشنواره بود که جایزه «لینامانیاکاپره» را دریافت کرد.
امیر نادری سینماگر ایرانی در جشنواره ونیز ۲۰۱۲ حضور در میان داوران بخش افقهای جشنواره را تجربه کرد و در هفتادمین دوره این رویداد سینمایی گلشیفته فراهانی یکی از داوران بخش افقها بود، سالی که شهرام مکری با فیلم «ماهی و گربه» جایزه هیات داوران این بخش را برای نوآوری و خلاقیت دریافت کرد.
سال گذشته و در هفتاد و چهارمین دوره جشنواره ونیز، رخشان بنی اعتماد هم یکی از اعضای هیات داوری بخش افقهای جشنواره بود و در نهایت وحید جلیلوند جایزه بهترین کارگردانی و نوید محمدزاده جایزه بهترین بازیگری را برای فیلم «بدون تاریخ، بدون امضا» از بخش «افقهای جشنواره کسب کردند.
در هفتادوپنجمین دوره جشنواره فیلم ونیز که از حدود دوماه دیگر- ۲۹ اوت تا ۸ سپتامبر (۷ تا ۱۷ شهریور) در ایتالیا کلید میخورد، فاطمه معتمد آریا دارو بخش افقهای خواهد بود و رامین بحرانی سینماگر ایرانی-آمریکایی نیز داور بخش فیلمهای اول خواهد بود تا در مجموع تعداد داوریهای سینماگران ایرانی در این رویداد سینمایی به عدد ۱۱ (توسط ۱۰ سینماگر) برسد.
سینماگران ایرانی تاکنون دوبار داوری بخش اصلی (مسابقه رسمی) جشنواره ونیز را عهدهدار بودهاند و چهار بار در بخش افقها و چهار بار نیز برای انتخاب بهترین فیلم اول داوری کردهاند. رامین بحرانی نیز تنها سینماگر ایرانی تبار است که تاکنون دو بار به عنوان داور جشنواره ونیز انتخاب شده که هر دو بار آن برای انتخاب بهترین فیلم اول جشنواره بوده است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- فستیوال فیلم ونیز ۲۰۲۶؛ توضیحات مدیر جشنواره درباره غیبت فیلمهای هالیوودی
- موزه سینمای ایران و شبی برای بزرگداشت عباس کیارستمی
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- شصتمین جشنواره فیلم کارلووی واری؛ فیلم عباس کیارستمی نمایش داده میشود/ اهدای سه جایزه و یک تجلیل
- داوران ایرانی معرفی شدند؛ افتتاح جشنواره جهانی فیلم فجر با فیلمی از عباس کیارستمی
- یادداشتی بر «تهران سیمین»؛ خاطرههای پریده رنگِ تهران از یاد رفته!
- فوت بازیگر فیلم عباس کیارستمی/ احمد احمدپور درگذشت
- در هشتاد و دومین دوره جشنواره؛ «باشو غریبه کوچک» از ونیز جایزه گرفت
- نگاهی به «پیرپسر» و تطابق آن با جهان سینمای کیارستمی/ اول به پیرامون، بعد به دوردستها
- هشتاد و دومین جشنواره فیلم ونیز؛ استقبال تماشاگران از فیلم آدام سندلر و جورج کلونی
- «خانه دوست کجاست؟» یک فیلم صلح طلب است
- خبر دیگری از جشنواره ونیز ۲۰۲۵؛ سینماگران برجسته فرانسوی در راه ونیز
- پرونده جنجالی عباس کیارستمی در «طعم عباس»
- الکساندر پین رئیس داوران جشنواره ونیز شد
- «خانه دوست کجاست» در تازهترین قسمت سینماماجرا
نظر شما
پربازدیدترین ها
- درباره شیدا ساخته کمال تبریزی به بهانه نمایش آن از تلویزیون
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- اکران خصوصی فیلم «کافه سلطان»/ گزارش تصویری
- اپرای عروسکی «عشق»/ گزارش تصویری
- درباره مستند «فراموشخانه»/ یادم تو را فراموش
- بلیت تئاتر، اقتصاد و فرهنگ
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- مستند NAZA؛ وقتی انسان به عدد و خانه به هدف تبدیل میشود
- معرفی برگزیدگان شانزدهمین جوایز ایسفا
- فیلم مجید مجیدی راهی اسکار ۲۰۲۷ شد
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- بوسان؛ جایی که آسیا آینده سینمایش را میسازد
- یک جایزه برای فیلمکوتاه ایرانی؛ جشنواره بوسان ۲۰۲۶ برگزیدگانش را شناخت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- «کارگردانی تئاتر عروسکی در عصر چندرسانهای» منتشر شد
- خانه سینما برگزار میکند؛ «۷ سال سینمای ایران»





