روزنامه کیهان در مطلبی نوشت: بار دیگر در نشریات داخلی از جاسوس شناخته شده بریتانیا یعنی ابراهیم گلستان تجلیل به عمل آمد.
این دفعه روزنامه همشهری مدیریتی تازه و همسو با نشریات زنجیره‌ای را تجربه می‌کند در یادداشتی که از مسعود کیمیایی به چاپ رساند، به بهانه نود و پنجمین سالگرد تولد گلستان به تحسین‌های ناروا و وارونه‌نمایی کارنامه سیاه وی پرداخت.
همشهری در یادداشت فوق در حالی ابراهیم گلستان را دشمن «پهلبد» (وزیر فرهنگ و هنر شاه) و «قطبی» (رئیس‌رادیو تلویزیون شاهنشاهی) معرفی می‌کند که وی در طول دوران فعالیتش همواره از کمک‌های «پهلبد» و «قطبی» برخوردار بود و حتی در برگزاری جشن‌های مبتذل به اصطلاح هنر در شیراز با «قطبی» همکاری نزدیک داشت. اما از آنجا که وی از یک طرف در ارتباط نزدیک با سرویس‌های اطلاعاتی و جاسوسی بریتانیا قرار داشت و از این طریق از پول‌های کنسرسیوم نفتی و شرکت‌های خارجی بهره‌مند می‌شد و از طرف دیگر به دربار و شخص شاه بسیار نزدیک بود و یار غار هویدای معدوم هم به حساب می‌آمد، نیاز چندانی به امثال «قطبی» و «پهلبد» نداشت.
در یادداشت همشهری آمده است که «سینمای نفت و مستند مال اوست» ولی گفته نمی‌شود که گلستان چگونه با مزدوری شبکه‌های کودتاچی انگلیس در ۲۸ مرداد، توانست امتیاز بخش فیلم و عکس کنسرسیوم نفتی (یعنی سرمایه‌گذاران کودتا) را بگیرد و استودیویش را از طریق کمپانی‌های صهیونی مانند «رویال داچ شل» برپا سازد. مستندهای گلستان مانند «موج، مرجان و خارا» به قول جلال آل احمد «حماسه سرایی برای کنسرسیوم نفتی» بودند.
در سند بیوگرافیک ساواک درباره ابراهیم گلستان که در صفحه ۱۴ کتاب «جشن هنر شیراز به روایت اسناد ساواک» از مرکز بررسی اسناد تاریخی وزارت اطلاعات درج شده، آمده است:
«ابراهیم گلستان… در سال ۱۳۲۷ به اتفاق خلیل ملکی به لندن رفته و در مراجعت طبق دستور سفیر کبیر انگلیس به آبادان عزیمت و در شرکت نفت، شغلی به او ارجاع شده است. مشارالیه در این زمان جزء انشعابیون از حزب توده کناره‌گیری کرده و مطابق با اسناد موجود، وی در شرکت نفت به نفع انگلیسی‌ها جاسوسی می‌کرده است. سپس با حمایت و کمک انگلیسی‌ها، شرکت سازمان فیلمبرداری گلستان را تاسیس و در دستگاه او سه متخصص انگلیسی تهیه فیلم و عده‌ای ایرانی عضویت داشته‌اند…»
از همین روی ابراهیم گلستان در زمانی که آمریکا و انگلیس بر سر استعمار ایران و به خدمت گرفتن رژیم پهلوی با یکدیگر رقابت می‌کردند به دلیل جاسوسی برای انگلیس در اوایل دهه ۵۰ از ایران اخراج شد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- سی و یکمین فیلم مسعود کیمیایی؛ فیلمبرداری «عشق در انفرادی» ادامه دارد
- خوانشی فرمال و اجتماعی از «خشت و آینه»؛ خشتِ توسعه، آینه تنهایی
- تحلیل بازیگری نیکی کریمی؛ شمایل زن فیلسوف و پرسشگر
- مسعود کیمیایی: حالم خوب است/۲۰ روز دیگر کار جدیدم را شروع می کنم
- نقد و بررسی «دندان مار» در بنیاد حریری بابل
- متفاوتترین بدمن تاریخ سینمای ایران
- پروانه ساخت سینمایی برای چهار فیلمنامه صادر شد
- در سالگرد تولد مسعود کیمیایی/ ادای دین به سینماگر آرمانگرا
- «موج و مرجان و خارا» نمایش داده میشود
- «داستانها و فیلمهای ابراهیم گلستان» منتشر شد
- «خائن کشی» آنلاین میشود
- ماجرای برخورد کیمیایی با کاپولا و انتقاد کیمیایی از ساخت ادامه پدرخوانده توسط کاپولا
- کیمیایی از تجلیل تا تحلیل
- بزرگداشت مسعود کیمیایی برگزار شد؛ «قیصر» سخنگوی جامعه است/ کیمیایی بهزودی فیلم جدیدش را میسازد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور می‌کند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی می‌کند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانی‌های هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
