از آن بعدازظهری که فیلم «آشغالهای دوستداشتنی»، ساخته محسن امیریوسفی را روی میز تدوین تماشا کردم، پنج سال سپری شده. «پنج سال» چه راحت در دهان میچرخد، ولی هفتهها، ماهها و سالها سپری شدهاند و امیریوسفی انتظار کشیده و اثرش هنوز راهی به پردهها پیدا نکرده و «انتظار ششساله» همین نزدیکیهاست.
آن روز «آشغالهای دوستداشتنی» را اثری نمایشگر یکی از آن خانوادههای نمونه ایرانی یافتم: مادر و پدر سنتی با فرزندانی روزآمدشده در توفان رخدادهای خواسته و ناخواسته؛ تلاش صادقانهای که لزوم کنارهمبودن شخصیتهایی را که خواسته و ناخواسته درگیر حرکات اجتماعی شدهاند به رخ میکشید. درونمایه فیلم، تماشاگر را به همدلی دعوت میکرد؛ به آشتی در زمانی که «قهرکردن» راهورسم زمانه شده بود؛ تصویری عمیقا صمیمانه از خانوادهای محاصرهشده در توفان رخدادهای بیرون دیوارهای خانه. اثری درباره کنکاش، تأثر، رقت و محبت انسانی حاوی طنز و هزل از نوع امیریوسفی. نگاه ظریف او ترکیبی از رئالیسم، ملودرام و تاریخ گرفته بود و مطالعهای بود از آدمهایی که هر روز آنها را میبینیم. آن آدمها ما بودیم، خودمان.
نمیدانم تعابیر و تفاسیر انجامشده از «آشغالهای دوستداشتنی» چه بودهاند که آن را در گذر پنجسالهای دور از قضاوت مردم نگاه داشته، ولی خوب میدانم امیریوسفی چگونه فیلمش را با مردمان همین مرزوبوم تعریف کرده. میدانم با چه شکیباییای کفشهای آهنینش را پوشیده و فیلمش را از سالی به سال دیگر برای نمایش در جشنوارهای که قرار بوده بازتابنده سینمای ایران باشد، در کورهراههای دیوانسالاریهای مرسوم به دندان کشیده؛ به دندان کشیده و «نه» شنیده. صبر کرده و صبر. انتظار کشیده و انتظار. مایه تأسف است «آشغالهای دوستداشتنی» برای پنجمینسال از نمایش در جشنواره بازماند تا سیاههای از نادوستداشتنیها که سینماهای این مرزوبوم را فتح کردهاند برای اشغال پردهها دورخیز کنند، دوباره، باز هم؛ آنچه برای مدیران فرهنگی که همهچیز را روزبهروز و هفتهبههفته جلو بردهاند شکستی دوباره بوده است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- مردی که زیاد میدانست/ در یادبود حمیدرضا صدر
- حمیدرضا صدر درگذشت
- فیلم/ تیزر «آشغالهای دوستداشتنی» همزمان با آغاز اکران
- پایان خواب تلخ/ پیگیری همشهری درباره وضعیت اکران «آشغالهای دوستداشتنی»
- نامه بهمن فرمانآرا به وزیر ارشاد در اعتراض به توقیف «آشغالهای دوستداشتنی» محسن امیر یوسفی
- گزارشی از رفع توقیف ۷ فیلم سینمایی/ تدبیر و امید برای عبور از توقیف
- چرا امیریوسفی «آشغالها…» را به جشنوارههای خارجی نداد؟
- خواسته سینماگران از دولت دوازدهم/طلسم توقیفیها شکسته میشود؟
- امیر یوسفی: «آشغالهای دوستداشتنی» درباره وحدت ملی و لزوم گفتوگو بین جناحهاست
- گفتوگویی با محسن امیریوسفی: جوایز «خواب تلخ» در خانه خاک میخوردند/ معترض سیاسی نیستم
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد





