هیئت‌مدیره‌ی انجمن فیلم‌نامه‌نویسان سینمای ایران، در بیانیه‌ای دستمزد فیلمنامه در سال ۱۴۰۴ را اعلام کرد.
به گزارش سینماسینما، در متن این بیانیه آمده است: «هیئت‌مدیره‌ی انجمن فیلم‌نامه‌نویسان سینمای ایران، بنابه وظیفه‌ی صنفی، نرخ پایه‌ی (مبنای شروع مذاکره) دستمزد فیلمنامه در سال ۱۴۰۴ را اعلام می‌کند. دلیل تفاوت چشمگیر ارقام امسال با ارقام سال پیش، همان تفاوتی است که آرامش و امنیت مالی را از همه سلب کرده است. افزایش هزینه‌های تولید فیلم غیرقابل انکار است. طبق عرف کاری و استانداردهای بین‌المللی، فیلم‌نامه‌ی یک اثر سینمایی حدود ۵ الی ۱۰ درصد از کل بودجه‌ی تولید فیلم محاسبه می‌شود، اما ما ترجیح دادیم به واقعیت‌ها استناد کنیم. انتظار داریم فیلم‌نامه‌نویسان حرفه‌ای بسیار بیش‌تر از این مبالغ را دریافت نمایند. انتظار داریم ساختارهای نادرستی که بدیهی تلقی می‌شود کنار گذاشته شود، بخصوص در مواردی که یک فیلمنامه بیش‌تر از یک نویسنده دارد. عرف صنوف محترم تهیه‌کننده، چه دولتی و چه خصوصی، بر این است که دستمزد نویسنده تقسیم بر تعداد نویسنده‌ها شود، اما عقلانی است که به تعداد نویسنده‌ها دستمزد هم بیش‌تر شود، چون تجربه، توان، استعداد و ذوق هر نویسنده‌ی همکاری قیمتی معادل همکارش دارد. تهیه‌کننده عملاً از ظرفیت هنری دو نفر استفاده می‌کند و لازم است هر نویسنده دستمزد مجزا و کاملِ نگارش فیلمنامه را دریافت کند. این مدل رفتاری غلط آن‌چنان دور از بدیهیات عقلی است که رسم شدن‌ش و اجرا شدن‌ش در تمام دهه‌های گذشته به جادو شباهت دارد! زمانی که شما قصد انجام کاری دارید با اضافه کردن تعداد کسانی که کار می‌کنند، دستمزد آن کار به تعداد نفرات تقسیم نمی‌شود، بلکه به عدد افرادِ بیش‌تر تکثیر و اضافه می‌شود. این رفتاری اقتصادی است، چون شما در حال صرفه‌جویی در زمان هستید. اینکه چطور توانستند همکاران ما را در زمان قدیم قانع کنند که دستمزدشان را با هم تقسیم کنند و خودشان بیش‌تر نپردازند، همان جادو و شعبده‌ای است که ما امیدواریم از امسال به بعد این ستم و حق‌کشیِ پنهان از بنیادهای روابط فیلمنامه‌نویس و تهیه‌کننده یا سفارش‌دهنده حذف گردد. دستمزد پایه‌‌ای که هیئت‌مدیره‌ی انجمن اعلام می‌کند به‌ازای هر نویسنده است و قرار نیست این مبلغ تقسیم شود. در تمام جشنواره‌های داخلی و خارجی، وقتی اثری دو نویسنده داشته باشد، دو تندیس و دو جایزه داده می‌شود. چرا در قراردادهای نگارش فیلمنامه این اتفاق نادیده گرفته می‌شود؟
هم‌چنین مثل بیانیه‌‌های سال‌های قبل به همکاران توصیه می‌شود در تنظیم و عقد قرارداد از حقوق معنوی خود کوتاه نیایند. در صورت بروز اختلاف فقط قرارداد اصولی و آینده‌‌نگرانه کارگشا می‌تواند باشد. هیئت‌مدیره آمادگی دارد در صورت نیاز مشاوره‌ی حقوقی در اختیار اعضا قرار دهد.
ارقام مصوب پایه‌دستمزد نگارش فیلمنامه در سال ۱۴۰۴ بدین شرح است:
– دستمزد نگارش فیلم‌نامه‌ی سینمایی: یک میلیارد تومان (بر مبنای بودجه‌ی تولید ۲۰ میلیاردی یک فیلم سینمایی)
– دستمزد نگارش فیلم تلویزیونی (تله فیلم): ۵۰۰ میلیون تومان
– دستمزد نگارش هر قسمت سریال تلویزیونی: ۳۰۰ میلیون تومان
– دستمزد نگارش هر قسمت سریال نمایش خانگی: ۵۰۰ میلیون تومان (بر مبنای بودجه‌ی تولید ۵ میلیارد به‌ازای هر قسمت)
– طرح آماده برای تولید فیلم‌نامه‌ی سینمایی: معادل ۳۰ درصد قیمت فیلم‌نامه‌ی کامل
– دستمزد طرح سریال: معادل دستمزد نگارش یک قسمت از سریال
دستمزد بازنویسی فیلمنامه توسط همکاری دیگر: معادل دستمزد کامل نویسنده که اعلام شده.
آرزویی فعلاً دور از دسترس است که سفارش‌دهندگان فیلمنامه قبول کنند مهم‌ترین بخش پروسه نگارش فیلمنامه نوشتن «طرح» است. متأسفانه رسم جاری کشور ما گرفتن طرح بدون دستمزد و عقد قرارداد بعد از تصویب طرح است. این رفتار با نویسنده‌های حرفه‌ای دور از اصول حرفه‌ای است. تهیه‌کننده یا نویسنده را قبول دارد و به او سفارش می‌دهد یا طرح خودش را ارائه می‌کند و قرارداد نگارش می‌بندد. این روش کاری که از چندین نفر «طرح» طلب می‌کنند و دستمزدی نمی‌پردازند، به‌جهت غیراخلاقی و سودجویانه بودن، مورد انتقاد هیئت‌مدیره‌ی انجمن است و تنها راه‌حلی که الآن پیشنهاد می‌کند اتحاد همکاران برای عدم قبول این رویه‌ی کاری است.
هیئت‌مدیره انجمن صنفی فیلم‌نامه‌نویسان سینمای ایران»
لینک کوتاه
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
آخرین ها
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها می‌شود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه می‌کند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
