علی نصیریان گفت :من خندوانه را ندیدهام. اما قبل از انقلاب پیشپردهخوانی وجود داشت و چیزهایی مثل بحر طویل میخواندند که کمی هم اکت داشت.
به گزارش سینما سینما ،نصیریان در گفت وگو با اعتماد گفت :البته بعدها جنبه سیاسی هم پیدا میکرد. آقای انتظامی تعریف میکرد که یکبار داشته پیشپردهخوانی میکرده با این مضمون که مملکت خیلی گل و بلبل است و خیلی همهچیز عالی است. در آن موقع اصطلاح«قاسم کوری» متداول بود که به معنای دروغ گفتن بود و البته من داستان آن را نمیدانم. چیزی معادل چاخان کردن یا خالی بستن که امروز معمول است. همین طور که آقای انتظامی پیشپردهخوانی میکرده یک گروه کر هم پشت گذاشته بودند که میخواندند: قاسم کوریه! قاسم کوریه! که شهربانی میآید برنامه را به هم میزند و یک سیلی هم توی صورت آقای انتظامی میخواباند.
او ادامه داد:ارحام صدر و نوذری هم تئاتر کار میکردند. صدر تمام لطف کارش به آن «سیاه» بود. دلقک اصلی که روی صحنه بود. بخش عمده کار هم مبتنی بر بداههپردازی پیش میرفت. آنچه به نام استندآپ کمدی معروف است را من در ایران ندیدهام. در امریکا با آن مواجه شدهام که کسانی در جاهایی جمع میشوند و با جوک و بامزگی همه را میخندانند. اما در ایران من حقیقتا چنین چیزی ندیدم. ارحام صدر و نوذری بازیگری میکردند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





