پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

امتحان نهایی داشتم و صبح زود برای درس خواندن بیدار شده بودم، ساعت از ۶ گذشته بود بین درس خواندنها رفتم نان بگیرم، رادیو قرآن پخش میکرد، مرحوم علی آقا شاطر حزب اللهی و رزمنده محل بیقرار بود، به همه توضیح میداد که امروز رادیو هیچ برنامه ای غیر از قرآن پخش نکرده، چشم همه نگران میشد.

به خانه برگشتم، ساعت ۷ شد و آقای حیاتی گفت آنچیزی را که هیچ کس دوست نداشت بشنود. آری روح خدا به خدا پیوست، خانه ما پر از اشک و گریه بود، سیاهی ها از کمد درآمد و بیرق سیاه بر سر در خانه نصب، کم کم همه ی کوچه سیاه پوش شد ، حتی آقای آذری خانواده متجدد محل هم آمد در خانه ما و سیاهی خواست. سر در خانه ی آنها هم سیاه پوش امام شد.

این مردم باوفا برای امام خمینی که نائب الامام بود سنگ تمام گذاشتند، امروز فکر میکردم اگر این مردم ۱۹ رمضان سال ۴۰ هجری در کوفه بودند برای امیرالمومنین (ع) چه میکردند؟ پشت درب منزل امام مسلمین در کوفه چه خبر میشد؟»