پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

سینماسینما، احسان طهماسبی

در شرایطی که یکی از مهم‌ترین نیازهای اساسی کشور در حال حاضر توجه ویژه به مقوله کار و کارآفرینی است و تولید، مهم‌ترین و اصولی‌ترین رکن اساسی برای رسیدن به آمال و آرزوهای اقتصادی مردم این سرزمین است، نیاز هر چه بیشتر ساخت مجموعه مستندهای تلویزیونی که به مقوله مهم کارآفرینی می‌پردازند، بیش از پیش احساس می‌شود. بدیهی‌ست که هر چه میزان تأثیرگذاری این محصولات فرهنگی بیشتر باشد و ایجاد روحیه تعاملی و همکاری در آنها به درستی صورت پذیرد، شانس بیشتری برای ایجاد تهییج و انگیزه در بینندگان برای تشکیل تیم‌های کارآفرینی و ایجاد کسب و کارهای کوچک فراهم می‌کند. مستند– مسابقه کارساز، توانسته با هدایت تیم کارشناسی خود (آقایان علی سعدآبادی، محسن باستانی و فرزین فردیس) و با تکیه بر پشتوانه تجربی تیم سازنده، در انتقال دانش در زمینه ایجاد شغل و همچنین ارائه راه‌حل مفید در این زمینه به تلاش قابل‌قبول و درستی بدل شود.
علاوه بر این، نکته دیگر مثبت در این مسابقه، توجه ویژه به پردازش این ایده‌ها تا ایستگاه پایانی و رها نکردن طرح‌های مطرح شده در این مسابقه به شیوه مرسوم در برنامه‌های تولیدی کارآفرینی در صدا و سیما و همچنین مسابقات مرسوم ایده‌ها و طرح‌های درخشان در دانشگاه‌ها و مراکز علمی و پارک‌های فناوری است. هرچند که مهم‌ترین مانع پیش‌رو بر سر راه افرادی که صاحبان این طرح‌های برتر و خلاقانه بوده اند غالباً هزینه‌های نسبتاً بالای اجرای این ایده‌ها بوده است اما در این برنامه، سعی شده با امکانات موجود، به نمایش روش‌های اجرای درست این طرح‌ها و همچنین ارائه راه‌حل مفید برای راه‌اندازی کسب و کارهای آتیه‌دار با بودجه محدود پرداخته شود و ضمن تشویق شرکت‌کنندگان با فراهم کردن امکانات نسبتاً مناسب جهت راه‌اندازی اولیه کسب و کار، برای بینندگان این برنامه هم به عامل مشوقی برای اجرای آرزوهای کارآفرینی که در ذهن دارند بدل شود.
در کنار ویژگی‌های مثبت کارساز که بدان‌ها اشاره شد، نکته قابل اصلاح، زمان نسبتاً بلند برنامه با توجه به مضمون آن است که با کوتاه کردن این زمان و تقسیم آن در طول قسمت‌های بیشتر، علاوه بر اینکه شانس تماشا کردن کارساز را برای مخاطب کم‌حوصله افزایش می‌دهد فرصتی را برای حذف بخش‌های نه چندان مهم، که نه بار علمی و عملی برنامه را افزایش داده و نه تأثیر قابل‌توجهی در ایجاد فضای مفرح و شاد آن دارند را فراهم می‌کند. نکته مورد توجه و قابل بررسی دیگر، نحوه اطلاع‌رسانی و چگونگی فراخوانی شرکت‌کنندگان در این مستند- مسابقه است. با توجه به نقش مهم و تأثیرگذار احتمالی چنین برنامه‌هایی در رونق کسب و کارها، لازم است شرایط مناسب و مساعدی برای فراخوانی مردم فراهم شود تا همه علاقه‌مندان به این حوزه از هر قشر و سلیقه‌ای بدون در نظر گرفتن تحصیلات دانشگاهی و شهری که در آن سکونت دارند، امکان حضور در برنامه را داشته و بتوانند با اطلاع‌رسانی درست و به‌موقع و فراگیر در چنین برنامه‌هایی، فرصت مناسب برای دیده شدن را داشته باشند.
در پایان، نکته پیشنهادی به سازندگان مستند – مسابقه کارساز، ساخت قسمت مجزایی از این مجموعه در سال‌های آینده و پیگیری نتیجه کسب و کار شرکت‌کنندگان این برنامه در سال‌های بعد و بررسی سود و زیان و میزان موفقیت کارآفرینی آنها و تأثیر مثبت احتمالی آن‌ها در چرخه اقتصادی کشور است. ادامه ساخت این مجموعه به این صورت، علاوه بر اینکه می‌تواند به نیروی محرکی برای جلب توجه مخاطبان این برنامه تبدیل شود، امکانی برای بسط و گسترش نظرات مثبت و تشویق عمومی جامعه به مقوله کارآفرینی را نیز فراهم کند و همانند مجموعه نجات یک بیزینس، کارآفرینان موفق ایرانی، با ورود به برنامه‌های این‌چنینی و سفر به نقاط مختلف کشور علاوه بر اینکه موجب تشویق کارآفرینان نوپا می‌شوند، راه‌حل‌های درست، منطقی و آزمایش شده را ارائه داده و با بررسی مشکلات و موانع پیش‌روی شرکت‌کنندگان دیروز، زمینه موفقیت کارآفرینان کسب و کارهای کوچک امروز را نیز فراهم می‌کنند و بدین روش، در رونق تولید و افرایش توانایی‌ها در این حوزه، موثر خواهند بود.