تهیهکننده مسابقه تلویزیونی «خانه ما» این مجموعه مستند را یک سند تاریخی و اجتماعی از شرایط امروز مردم ایران توصیف کرد.
به گزارش سینماسینما، نشست خبری مستند مسابقه «خانه ما» امروز سه شنبه ۲۸ خرداد با حضور عوامل این مجموعه در خانه مستند انقلاب اسلامی برگزار شد.
حسین افشار تهیهکننده مستند مسابقه «خانه ما» در ابتدای این نشست بیان کرد: یک دهه از عمر تولید و پخش این برنامه میگذرد و این ماندگاری از سناریونویسی خوب تیم عوامل برنامه است.
وی اضافه کرد: در طول این سالها استودیوی مجزایی به نام استودیوی «نوبین» راهاندازی شد که در حوزه مستند-مسابقه فعالیت دارد و کارهایی مثل فرمانده و ضدگلوله هم در آن ساخته می شود. سال ۸۹ که فرمانده به عنوان اولین پروژه واقعنمایی شروع شد فقط یک تیم داشتیم ولی با همت و آموزش نیروهای دیگر تیم های متعددی در استودیوی نوین در حال کار هستند.
مدیرخانه مستند انقلاب درباره خانه ما توضیح داد: این مستندمسابقه امسال به فصل هشتم هم رسید و اکنون عوامل در حال پیش تولید فصل جدید در مشهد هستند. مهمترین سندتاریخی اجتماعی است که در هر دوره به آن نگاه شود، شناخت دقیق و درستی از وضعیت مردم به دست خواهد داد. ما در فضای رسانه های تصویری تا این میزان به زندگی مردم نزدیک هستیم.
افشار افزود: خانه ما سعی دارد زندگی واقعی مردم را در قالب یک سناریو به نمایش بگذارد که در یک نگاه دراز مدت میتواند خیلی هم استراتژیک باشد.
وی درباره ساخت مجموعه در شهرهای مختلف عنوان کرد: تیم تولید این زحمت را به خود میدهد تا به شهرهای مختلف برود و به زودی به مشهد و شیراز هم می رود.
این تهیه کننده با اشاره به شرایط اقتصادی شرکت در مسابقه گفت: خانه ما یک سند اقتصادی هم هست چون ایده آن این بود که با توجه به شرایط جامعه تولید شود. خانه ما در سال ۹۲ با کارت هدیه ۵۰۰ هزارتومانی شروع شد و به کارت هدیه ۲ میلیون تومانی رسید و از طرفی جایزه مسابقه هم به ۶۰ میلیون تومان رسید.
افشار همچنین اضافه کرد: خانه ما فرمت ایرانی امیدبخشی است در وضعیت جامعهای که در شرایط روز دلخوریهای به حقی دارد اینکه بتوانیم خوب زندگی کنیم یک ویژگی است.
وی با اشاره به پیشنهاد خرید کپیرایت این مجموعه از طرف پخشکنندههای خارجی تصریح کرد: شاید فروش این کار خیلی به درد مردم دیگر دنیا نخورد ولی اکنون پیشنهادی برای خرید فرمت این برنامه وجود دارد و یک فرمت ایرانی بینالمللی شده است.
عمادی: همیشه سعی کردیم که الگویمان، رئالیتیشو کشورهای آمریکایی و اروپایی نباشد. برای ما حیا همیشه اهمیت داشته است و یکی از دستاوردهای خانه ما این است که توانسته است با همه محدودیت های فرهنگی مذهبی و… این خانواده ها را نمایش دهد افشار در ادامه در پاسخ به سوالی درباره ساخت برنامه با حضور سیاستمداران عنوان کرد: حضور سیاستمداران در این برنامه آن را به برنامهای دیگر تبدیل میکند. ما در خانه ما معمولاً سه دسته خانواده از نظر اقتصادی داریم ولی در نهایت با مردم عادی پیش میرویم. به حضور سیاستمداران باید به عنوان خانه آقاها فکر کنیم!
وی در بخش دیگر درباره تغییر موسیقی این برنامه هم عنوان کرد: اطلاع درستی ندارم ولی ظاهراً باید به جای صدای هومن گامنو، دنبال صداهای دیگری باشیم و گویی پخش صدای وی در تلویزیون با مشکل مواجه شده است چون صدایش از برنامه «کودک شو» نیز حذف شده است. در این زمینه در حال مذاکره با مدیران سیما هستیم.
احسان عمادی کارگردان برنامه هم در پاسخ به این انتقاد که زندگی واقعی و باورپذیر خانوادهها در این مجموعه کمتر دیده میشود، گفت: اتفاقاً ما گاهی از دیالوگهای بین خانوادهها متعجب شدیم که چقدر راحت حرف میزدند و شوخی میکردند در حالی که این حرفها ضبط میشد.فرایند زیادی طی میشود که خانوادهها به این میزان از راحتی میرسند.
وی ادامه داد: با این حال ما در شرایط فرهنگی این کشور زندگی میکنیم و همیشه سعی کردیم که الگویمان، رئالیتیشو کشورهای آمریکایی و اروپایی نباشد. برای ما حیا همیشه اهمیت داشته است و یکی از دستاوردهای خانه ما این است که توانسته است با همه محدودیت های فرهنگی مذهبی و… این خانوادهها را نمایش دهد. ما دوربین را بین خانوادهها بردهایم و حتی شوخی بین مادرشوهر و عروس را نشان دادهایم که به این دلیل بوده است که خانوادهها با دوربین احساس راحتی کرده اند.
حسام اسلامی طراح و مشاور کارگردان نیز در این باره گفت: واقعی بودن یک امر نسبی است. فرد در مقابل دوربین ناخواسته مراقب زبان بدن و بیانش است. من هم که اینجا نشسته ام ممکن است رفتارم برای دوستی که مرا میشناسد عادی نباشد چون در مقابل دوربینهای عکاسی ناخودآگاه رفتار دیگری دارم. من همیشه گفتهام اگر فقط صدای مستند «خانه ما» پخش شود به نظر نمیآید که ساختگی باشد و دیالوگها نوشته شده باشد. با این حال همیشه حضور دوربین رفتار ما را تغییر می دهد چه برسد به اینکه دوربین، صدا و کلی عوامل در یک خانه وجود داشته باشد.
افشار نیز اضافه کرد: یکی از تلاشهای عوامل همیشه این بوده است که دوربین بهعنوان یک زائده به حساب نیاید و روابط به گونهای باشد که عوامل و دوربین را از خود بدانند.
وی همچنین درباره فروش کپی رایت برنامه عنوان کرد: چند پخشکننده بینالمللی سراغ ما آمدهاند و خواستهاند «دفترچه راهنما» ی این برنامه را خریداری و برای واگذاری حق خرید و فروش این دفترچه راهنما مذاکره کنند.
اسلامی در ادامه در پاسخ به سوالی درباره تنوع قومیتی اظهار کرد: تنوع قومیتی گاهی به یک تهدید تبدیل میشود خیلی وقتها حتی استفاده از یک لهجه باعث میشود یک سریال توقیف شود. اما اینجا چنین مشکلی نداشتیم شاید به این دلیل که ما دیالوگی در دهان آدمها نگذاشتهایم بنابراین با شوخی هایی که در هر فصل شکل گرفت هیچ مشکلی بوجود نیامد. ما درباره مردمی حرف میزنیم که حریم خصوصی بزرگی دارند و شاید در فرهنگهای دیگر مردم درباره رازهای خصوصی خود خیلی راحت حرف بزنند ولی برای ما حتی یخچال خانه هم مثل یک گاوصندوق است.
عمادی در بخش دیگر درباره ستاره شدن مردم عادی در این مستندها اظهار کرد: ما در تلویزیون بیشتر ستارهها را می بینیم حتی در اجرا هم دیگر سراغ مجری نمیرویم و تقریباً برنامه ای نیست که بدون یک ستاره سینمایی اقبال پیدا کند. با این حال «خانه ما» از معدود برنامههایی است که بدون هیچ ستارهای پخش میشود. البته طبیعی است که مردم دوست دارند گلزار یا امین حیایی را روی صفحه تلویزیون ببینند اما اتفاقی که در «خانه ما» میافتد این است که زندگیهای عادی جذاب شده است.
وی اضافه کرد: این موج در جایی به ستارهپرستی میرسد و حتی انگار اصحاب رسانه هم اگر برنامهای ستاره نداشته باشد از آن غفلت می شود.
افشار در پایان درباره ساخت مجموعه ای برای سیاستمداران عنوان کرد: از خانه ما تا خانه برخی مسئولان و سرمایهداران فاصله زیاد است! مساله این نیست که آنها زندگیشان به مردم نزدیک شود اما کاش سبک زندگی مردم را به خود نزدیک کنند.
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- ارزشمندترین بازیگران زن سینمای ایران بنابر تعداد فیلمهای مؤلف
- «بچهخور»؛ حقیقتی که خلاف جهتِ جهان میدود
- پس از ۴۰ سال؛ «مستر بین» به تئاتر بازمیگردد
- «کاغذ بیخط »؛ فیلمی روشنفکرانه با نگاهی فلسفهگرا
- شکست تام کروز و ایناریتو در اولین روز اکران «داگر»
- درباره «مردی که میخواست سلطان باشد»/ مُردن، بدونِ عاشقی، چه غمانگیز است!
- یادداشتی بر نمایشگاه نقاشیهای انتزاعی حسین اسماعیلی؛ «سوی بیکرانگی» حاصل جوششی خلاقانه است
- افتتاحیه سیوهشتمین جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان / گزارش تصویری
- «بچهخرس» در خانه هنرمندان ایران/ علی غریب «تناسخ…» را روی صحنه میبرد
- «روز چهلم» و «منجمد» در جشنواره فیلم کوتاه تهران
- سه فیلم ایرانی در سی و نهمین جشنواره توکیو
- یادداشتی بر نمایشنامهخوانی «غروب در دیاری غریب»؛ شگفتی از ساز و کار جهان، وقتی عروسکها زبان باز میکنند
- اهدای ششمین نشان عالی خورشید به احمد ضابطی جهرمی
- «کودکی سیزیفوس» بهترین مستند کوتاه خارجی هاریانا شد
- «دگر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- روزشمار جشنواره تورنتو؛ در حال و هوای سینما
- «مادرکیو»؛ بهرهگیری از فانتزی به عنوان زبان اثر
- «سرزمین فرشتهها» نماینده ایران در اسکار ۲۰۲۷ شد
- تجلیل از اصغر فرهادی در ترکیه
- «پسماند»؛ کابوسی از یک رنج
- «سکس و فلسفه»؛ دلا خو کن به تنهایی
- «توپ سیاه»؛ رکورد شکن گیشه اسپانیا
- جایزه کوروساوا به محمد رسولاف داده میشود
- وودی آلن در اسپانیا فیلم میسازد
- پروانه نمایش «ذوق مرگ» صادر شد
- صورتبندی مبحث سوپراستار در سینمای ایران
- با فروش ۲۶ میلیون دلاری؛ اکران مجدد «انتقامجویان: آخر بازی»، «قلب هیولا» را پشت سر گذاشت
- «نقطه ضعف»؛ سفری از رئالیسم به سوررئالیسم
- نمایش «ژولیت و شاه» و برگزاری نشست «انیمیشن؛ میان هنر و چالش»/ اشکان رهگذر داور بخش «استعدادهای جدید» جشنواره انیمیشن برلین شد
- کدام فیلمها اسکاری خواهند شد؟





