چند شب قبل در یکی از برنامههای خندوانه، شاهد میزانسن و اتفاقات عجیبی میان مجری برنامه (رامبد جوان) و همسر گرامیاش (خانم نگار جواهریان) که به عنوان میهمان شرکت داشت، بودیم. البته نکتهای را برای رفع هرگونه سوءتفاهم عرض کنم. حدود دو سال قبل از رامبد جوان و مانی حقیقی برای شرکت در یک میزگرد مرتبط با سینمای کمدی در مجله «سینما و ادبیات» دعوت کرده بودم. وسط گفتوگو این دو که با هم رابطه گرم و صمیمانهای داشتند، بلند شدند و جلسه را با این توجیه که کار دارند و بیش از این حرفی برای گفتن ندارند، ترک کردند. نگارنده در لید گفتوگو با لحنی آمیخته با طنز به این موضوع اشاره و گلهمندیام را عنوان کردم. تعمدا این موضوع را یادآور شدم تا بگویم اصلا قصد تلافی و حالگیری ندارم. بههرحال سنی از بنده گذشته و قرار نیست از موضعی کینهتوزانه، مقابلهبهمثل کنم. آنچه من را مجبور به نوشتن این یادداشت کرد، اعتمادبهنفس ستودنی و بینظیر این زوج و در نقطه مقابل، موضع کاملا انفعالی تلویزیون در برابر این یکهتازی رسانهای و ژورنالیستی یک مجری است. هر چقدر بخواهیم محبوبیت رامبد جوان و پرمخاطببودن برنامهاش را اصل و مبنا قرار دهیم، باز دلیلی برای نمایش عیان این همه خودشیفتگی نیست. شما تصور کنید در پوشش یک برنامه با موضوعات طنز و کمدی و با هدف خنداندن تماشاگران و مخاطبانی که از خانه و محل کارشان و دیگر اماکن این برنامه را میبینند، یک زوج در برابر دوربین راه به راه به خودشان حال میدهند، از فیلم جدیدی که با هم کار کردهاند و در حال اکران است (نگار) تعریف و برایش تبلیغ مجانی میکنند، تلویحا منتقدان خود را مشتی آدم حسود و عقدهای میدانند و بعد اظهار لطف میکنند و بر همه ما منت میگذارند که به این خودباوری رسیدهاند که حرف مخالفانشان را بشنوند؛ خب، این بدهبستان کلامی شخصی و خانوادگی پرمهر و محبت، چه ارتباطی به این برنامه و اصول محوریاش دارد؟ آن تماشاچیهای بختبرگشته و صبور چه گناهی کردهاند که باید ساکت سر جاهایشان بنشینند و نظارهگر این خوشوبش محفلی باشند و دم نزنند؟نکته سؤالبرانگیز، سیاست یکبام و دوهوای تلویزیون است که گاه اینقدر انعطافپذیر و کفتر جلد میشود و گاه به هیچ صراطی مستقیم نیست. امیدوارم این تصور پیش نیاید که دارم گیر میدهم تا دست و بال رامبد جوان را ببندند، هرچند او زرنگتر از این حرفهاست و خودش گلیمش را از آب بیرون میکشد. برای اجرای عدالت، حالا که این فرصت طلایی و استثنایی در اختیار ایشان و همسرشان گذاشته شد، جا دارد از دیگر زوجهای پیر و جوان و میانسال این عرصه، مثل لیلا حاتمی و علی مصفا، پژمان بازغی و مستانه مهاجر، رؤیا تیموریان و مسعود رایگان، داریوش مهرجویی و وحیده محمدیفر، عاطفه رضوی و حسین پاکدل و… دعوت به عمل آید تا از خوشبختیها و حالوروز خوب و زندگی پرتفاهمشان بگویند، شاید با این رهنمودها کانون خانوادهها گرمتر شود و این زوجهای هنری الگوی خانوادههایی قرار بگیرند که به تیپوتاپ هم زدهاند و دل خوشی از یکدیگر ندارند یا در کانون بحران قرار گرفتهاند و نیاز به مشاوره و فریادرس دارند و خلاصه… حتی حس و انگیزه این را ندارند که ظاهرسازی کنند و بگویند: «ما خیلی باحالیم، بریم بیایم».
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- جواد طوسی : نقد، حافظه زنده یک ملت است
- نمایش و بررسی «شبح کژدم» در موزه سینما
- از پخش پیام صوتی کیمیایی تا حضور گلچهره سجادیه در نمایش «دندان مار»
- نسخه اصلاح و مرمت شده «دندان مار» در موزه سینما نمایش داده میشود
- در موزه سینمای ایران مطرح شد: سینمای دانش بنیان نیاز جدی امروز کشور است
- بررسی «زمانی برای کشتن» در خانه هنرمندان ایران؛ وقتی قانون ناکارآمد است، عدالتخواهی مطرح میشود
- «زمانی برای کشتن» در سینماتک خانه هنرمندان ایران
- در سینماتک خانه هنرمندان ایران مطرح شد؛ تعجب میکنم برخی در جامعه ما توصیه به لیبرالیسم میکنند!/ عدالت ترمیمی تمرین دموکراسی است
- «و عدالت برای همه» در سینماتک خانه هنرمندان ایران/ وکیل مدافعِ یک قاضی
- خانه فیلم طهران گشایش یافت
- در هوای آن مجنونِ عدالتخواه
- «جشنواره آنلاین فیلم کوتاه کشف استعداد» آغاز شد
- همسفر کوچههای عشق/ یادداشت جواد طوسی درباره خسرو سینایی
- انتقاد جواد طوسی از ساخت فیلم های سطحی و بزن برویی
- از پشت عینک دودی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- درباره «مردی که میخواست سلطان باشد»/ مُردن، بدونِ عاشقی، چه غمانگیز است!
- چهره تلخ عشق یک سویه/ نگاهی به فیلم «در دنیای تو ساعت چند است؟»
- ارزشمندترین بازیگران زن سینمای ایران بنابر تعداد فیلمهای مؤلف
آخرین ها
- نمایندگان چین، عربستان، رواندا و نیجریه در راه اسکار ۲۰۲۷
- اکران خصوصی فیلم بیدار / گزارش تصویری
- معرفی برگزیدگان جشنواره کودکو نوجوان سیوهشتم
- «داریوش عیاری» درگذشت
- با نگاهی به فیلم «بیداد»/ نسبت سینمای اجتماعی با اخلاق
- به بهانه پایان یک سریال جنایی پلیسی/ اعتراف در چهار دیواری
- دو فیلم ایرانی در جشنواره شبهای سیاه تالین/ گلشیفته فراهانی در یک فیلم از افغانستان
- «فصل شیرین» آماده نمایش شد
- با مشارکت انجمن تئاتر کودک و نوجوان و انجمن نمایشگران عروسکی؛ جشن روز کودک در خانه تئاتر برگزار میشود
- ادغام ۱۱۱ میلیارد دلاری پارامونت و برادران وارنر
- «زیور» از ایتالیا و تایلند جایزه گرفت
- معرفی بازیگران «قطع رابطه در خانه»
- نسخه ویژه نابینایان «نفس عمیق» با صدای پریوش نظریه منتشر میشود
- بازگشت «ویکُنتِ شقه شده»/ میزبانی عمارت نوفللوشاتو از ۳ نمایش
- جرج کلونی در فرانسه رستوران باز کرد!
- مستند «زیر یک آسمان» آمادهی نمایش شد
- بیضاییخوانی به «کارنامهی بُندارِ بیدخش» رسید
- ارزشمندترین بازیگران زن سینمای ایران بنابر تعداد فیلمهای مؤلف
- «بچهخور»؛ حقیقتی که خلاف جهتِ جهان میدود
- پس از ۴۰ سال؛ «مستر بین» به تئاتر بازمیگردد
- «کاغذ بیخط »؛ فیلمی روشنفکرانه با نگاهی فلسفهگرا
- شکست تام کروز و ایناریتو در اولین روز اکران «دیگِر»
- درباره «مردی که میخواست سلطان باشد»/ مُردن، بدونِ عاشقی، چه غمانگیز است!
- یادداشتی بر نمایشگاه نقاشیهای انتزاعی حسین اسماعیلی؛ «سوی بیکرانگی» حاصل جوششی خلاقانه است
- افتتاحیه سیوهشتمین جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان / گزارش تصویری
- «بچهخرس» در خانه هنرمندان ایران/ علی غریب «تناسخ…» را روی صحنه میبرد
- «روز چهلم» و «منجمد» در جشنواره فیلم کوتاه تهران
- سه فیلم ایرانی در سی و نهمین جشنواره توکیو
- یادداشتی بر نمایشنامهخوانی «غروب در دیاری غریب»؛ شگفتی از ساز و کار جهان، وقتی عروسکها زبان باز میکنند
- اهدای ششمین نشان عالی خورشید به احمد ضابطی جهرمی





