یک آهنگساز ایرلندی برای فیلمی قدیمی درباره جرج بست بازیکن سابق باشگاه منچستر یونایتد انگلستان و تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی یک موسیقی جدید نوشته است.
به گزارش «سینماسینما»، یک فیلم آوانگارد که در آن دوربین در جریان یک بازی در اولترافورد در ۱۹۷۰ روی جرج بست بازیکن سابق باشگاه منچستر یونایتد متمرکز است، توسط یک آهنگساز ایرلندی که برای پخش مجدد یک موسیقی جدید برای فیلم نوشته است، احیاء شد.
به گزارش گاردین، این فیلم که سالها بود از یاد رفته بود، «فوتبال بیشباهت با قبل» (Football As Never Before) نام دارد و اولین بار در ۱۹۷۱ نمایش داده شد. این فیلم را هلموت کوستار کارگردان آلمانی کارگردانی کرد. او برای ساخت فیلم خود از هشت دوربین ۱۶ میلیمتری استفاده کرد تا تمام حرکات جرج بست در بازی منچستر یونایتد با کاونتی سیتی در جریان لیگ انگلستان را دنبال کند.
دوربینها برای ۴۵ دقیقه در هر نیمه و بین نیمه اول و دوم، تنها روی بست با موی بلند و ریش، متمرکز هستند. «فوتبال بیشباهت با قبل» سالها قبل از فیلم «زیدان: یک پرتره قرن بیست و یکمی» – که در آن دوربینها حرکات زینالدین زیدان بازیکن فرانسوی در یک بازی برای رئال مادرید را دنبال میکنند – ساخته شد.

کوستار که در ۲۰۰۰ درگذشت در کنار چهرههایی چون ویم وندرس و ورنر هرتسوگ از فیلمسازان موج نو سینمای آلمان بود.
اکنون متیو نولان موزیسین ساکن دوبلین نه تنها فیلم جرج بست را از گمنام بودن خارج کرده، بلکه برای اولین نمایش نسخه احیاشده فیلم در ۲۵ نوامبر (۴ آذر) مصادف با دهمین سال درگذشت بست، یک موسیقی جدید نوشته است.
برای نولان که فیلم «فوتبال بیشباهت با قبل» را اولین بار یک دهه پیش در یک جشنواره فیلم آلمانی دید، نمایش فیلم کوستار برای عامه مردم چیزی در حد یک دلمشغولی بود.
او فیلم جرج بست را با فیلم معروفتر زیدان مقایسه میکند که با ۱۷ دوربین ساخته شد و موسیقی آن را موگوای گروه مستقل اسکاتلندی ساخت.
آهنگساز ایرلندی میگوید: «هرچند «فوتبال بیشباهت با قبل» یک اثر هنری سینمایی پیشرو ساخته یک فیلمساز تجربی آلمانی بود، اما در ۱۹۷۱ برای پخش گزینههای محدودی داشت. فکر میکنم اگر این فیلم امروز ساخته میشد به اندازه فیلم زیدان مورد توجه قرار میگرفت. باعث ناراحتی است که توجه رسانهای به فیلم زیدان به قدری بود که هیچکس اذعان نکرد پیش از این چنین کاری درمورد بست انجام شده است.
نولان که به عنوان کیوریتور موسیقی و مدرس فیلم در دانشکده ترینیتی و مدرسه بازرگانی دوبلین مشغول کار است، ابراز امیدواری کرد نشان دادن فیلم کوستار به تماشاگران، بست را بیش از یک فرد خوشگذران، به عنوان یک ورزشکار بااستعداد مورد توجه عامه مردم قرار بدهد.
موسیقی جدید فیلم «فوتبال بیشباهت با قبل» که نولان آن را «رکوئیموار» میداند شامل تنظیمهای مجدد از ارنست ریشخر، نوازنده ویولنسل است که موسیقی پنج فیلم هرتسوگ را تهیه کرد.

فیلم که نولان از آن به عنوان «یک شاهکار گمشده» یاد میکند شامل دو اتفاق مهم در رویارویی منچستر یونایتد و کاونتی سیتی در بازی ۱۲ سپتامبر ۱۹۷۰ است: یکی لحظهای که بست به بابی چارلتن کمک میکند گل بزند و بعد خودش هم یک گل به ثمر میرساند. منچستر یونایتد آن روز کاونتی سیتی را دو بر صفر شکست داد.
نولان که آثارش در گالری ملی هنر در واشنگتن دی. سی. و مرکز لینکلن در نیویورک اجرا شدهاند، گفت او بیشتر طرفدار لیورپول بود تا منچستر یونایتد، اما از بچگی به بست علاقه داشت.
فیلم «فوتبال بیشباهت با قبل» ۲۵ نوامبر در سالن جرج برنارد شاو در مرکز هنرهای تجسمی کارلو نمایش داده میشود.
جرج بست متولد ۲۲ مه ۱۹۴۶ در بلفاست پایتخت ایرلند شمالی بود. او در ۱۹۶۸ همراه با منچستر یونایتد به مقام قهرمانی باشگاههای اروپا دست یافت و همان سال به عنوان مرد سال اروپا انتخاب شد. او از ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۴ در ۴۷۰ بازی برای منچستر یونایتد ۱۷۹ گل به ثمر رساند و دوبار با این تیم در سالهای ۱۹۶۵ و ۱۹۶۷ به قهرمانی باشگاه انگلستان رسید.
مسائل حاشیهای در خارج از زمین فوتبال بست را به یک ستاره تبدیل کرد. او در ۱۹۸۳ در ۳۷ سالگی از فوتبال کناره گرفت.
بست در ۲۰۰۲ به علت مصرف بیش از اندازه مشروبات الکلی مجبور به عمل پیوند کبد شد و ۲۵ نوامبر ۲۰۰۵ پس از یک بیماری طولانی، به علت نارسایی اعضای بدن در بیمارستانی در لندن درگذشت. او ۵۹ ساله بود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
آخرین ها
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه





