محسن امیریوسفی، متولد سال ۵۰ در آبادان است. او در دانشگاه ریاضی خوانده، با این حال علاقهاش به ادبیات و سینما باعث شده در این حرفه مشغول به کار شود. امیریوسفی ۱۲ سال قبل نخستین فیلم بلند سینمایی خود با عنوان «خواب تلخ» را ساخت؛ فیلمی که عنوان نخستین کمدی سیاه سینمای ایران را از منتقدان جشنواره کن گرفت و در بیش از ۴۰ جشنواره معتبر جهانی شرکت کرد و جایزه ویژه بخش دوربین طلایی کن (۲۰۰۴) و جایزه نگاه جوان بخش دو هفته با کارگردانهای کن و اسکندر طلایی تسالونیکی یونان و جایزه فیپرشی و… را از آن خود کرد. فیلم در جشنواره فجر سال ۱۳۸۲ نمایش داده نشد و از آن زمان تاکنون شرایطی برای اکران پیدا نکرده بود، تا اینکه گروه هنر و تجربه که این روزها ناجی اکران فیلمها شده، شرایط اکران «خواب تلخ» را فراهم کرد و فیلم را ازهفته آینده میتوان در این گروه سینمایی دید.
آقای امیریوسفی چرا اینهمه سال فاصله میان تولید و اکران فیلم افتاد؟
سال ۸۳ «خواب تلخ» را بعد از حضور در جشنواره کن در سینما سپیده برای اهالی رسانه و منتقدان به نمایش درآوردیم که نظرها بسیار مثبت بود. فیلم در جشنواره آن سال هم به دعوت دبیرجشنواره در خارج از مسابقه به نمایش درآمد و بسیار نمایشهای خوبی داشتیم ولی از جایی به بعد مسیر تغییر کرد، درست از زمانی که عنوان مخاطب خاص برای برخی آثار استفاده شد و من همان موقع گفتم که معتقدم این عنوان «مخاطب خاص» چماقی روی این آثار بود تا به شکلی محترمانه آنها را از اکران محروم کنند. ما هم صبر کردیم و صبر کردیم و تا چشم بر هم زدیم، ۱۲ سال گذشت!
البته شما برای فیلم «آشغالهای دوستداشتنی» نیز صبر کردید.
بحث این فیلم متفاوت است و دو سالی میشود که آماده اکران شده، حتی
چندین و چند بار توسط مدیران و مسوولان مختلف در دولت قبل و فعلی دیده شده و فکر میکنم این اختلاف نظرها بیشتر به نوع نگاهها برمیگردد. چون همه کارهایی که انجام دادهام، قانونی است و همان چیزی است که از ابتدا وجود داشته است. فکر میکنم سلیقه مدیران و البته محافظهکاریای که در سینمای ما همیشه وجود دارد، باعث بروز چنین اتفاقاتی شده است.
با اینکه آن سالها عنوان مخاطب خاص را روی اثر شما گذاشتند، باز هم امروز در گروه هنر و تجربه که برای همین نوع فیلمها تعریف شده، اکران گرفتهاید و باز هم همان مخاطب خاص را دارید، درست است؟
میان این دو فرق وجود دارد، اینکه گروهی با عنوان هنر و تجربه فعالیت میکنند با نوع نگاهی که در آخرین دوره ریاستجمهوری احمدینژاد نسبت به فیلمهایی با مخاطب خاص وجود داشت، فرق میکند. چون گروه هنر و تجربه این فاز را به وجود آورده که این فیلمها اکران داشته باشند و ما باید واقعبین باشیم که در شرایط فعلی سینمای کشور حتی تعداد سالن برای اکران مناسب فیلمهای تجاری هم نداریم. پس اوضاع برای سینمایی که متفاوت است، کمی فرق میکند، در این اوضاع من هم منطقی هستم و شعاری یا احساسی به موضوع نگاه نمیکنم و به دنبال نتیجه خوب هستم. از همین رو خوشحال هستم که فیلم اکران گرفته است. من این فیلم را برای شعار دادن نساختم و فقط دوست داشتم که فیلم اکران شود و مردم برای دیدن آن به سینما بیایند.
با این حال شما خیلی صبور هستید.
بله. همین طور فکر میکنم، صبوری
۱۲ سالهای لازم بود که این اتفاق بیفتد، شاید من جسارت و جنجالهای درونم را بیشتر در فیلمهایی که میسازم، نشان میدهم.
این روزها درگیر کار جدیدی نیستید؟
فعلا به دنبال اکران خوب «خواب تلخ» هستم و برای جشنواره امسال هم با فیلم «آشغالهای دوستداشتنی» ثبتنام کردهام.
منبع: اعتماد
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- دفاع امیریوسفی از سینمای زیرزمینی/ پاسخ نایب رییس خانه سینما به مدیرعامل
- واکنش نائبرییس خانه سینما به تکذیبیه قوهقضاییه
- از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمایی «خواب تلخ» به آقای رئیسجمهور پزشکیان
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- به خاطر یک نقد طنزآمیز؛ شورایعالی تهیهکنندگان از محسن امیریوسفی شکایت کرد
- واکنش آقااسفندیار به بیانیه شورایعالی تهیه کنندگان در مورد پروانه ساخت
- محسن امیریوسفی: روزی در این مملکت دادگاه رسیدگی به جنایات فرهنگی تشکیل میشود
- بازگشت آقااسفندیار با واکنش به بیانیه هیات انتخاب کمیته اسکار
- اکران آنلاین «قیف» از سهشنبه
- انتشار عکس گریم متفاوت رضا عطاران/ «قیف» اکران میشود
- «قیف» با رضا عطاران به سینما میآید
- مراسم بزرگداشت کیومرث پوراحمد در خانه سینما
- جشنواره فریبورگ و نمایش ۵ فیلم کوتاه ایرانی
- کتاب محسن امیریوسفی اجازه توزیع در بازار کتاب را پیدا نکرد
- محسن امیریوسفی، مجددا رئیس کانون کارگردانان سینمای ایران شد
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- سیروس ابراهیمزاده درگذشت
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت





