محمد رحمانیان بعد از اعلام نتایج بخش «سودای سیمرغ» و «نگاه نو» جشنواره فیلم فجر و عدم انتخاب فیلمش، گفت: اصلا هم ناراحت نیستم.
به گزارش سینماسینما، این هنرمند تئاتر که امسال با اولین فیلمش متقاضی شرکت در جشنواره فیلم فجر بود، اضافه کرد: وقتی در پنجاه و سه سالگی اولین فیلمم را ارائه میدهم، یعنی خیلی در قید و بند بعضی از اتفاقات نیستم.
رحمانیان ادامه داد: نبودن فیلم من در بخش سودای سیمرغ، قدری هم به بدشانسیام بر میگردد چون درست همان مدیرانی که سال ۸۸ در تئاتر برای من مشکل آفرینی و مرا حذف کردند، حالا به عنوان مدیران جشنواره فیلم فجر تصمیم گیرنده هستند و ظاهرا همه چیز برای من دوباره از نقطه صفر شروع میشود و همچنان در مورد حذف و ممیزی همان داستانهای پیشین وجود دارد.
او که فیلم “سینما نیمکت” را به سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر ارائه کرده بود، افزود: هیاتی که در تئاتر به هر نوع حذفی دست میزدند، در جشنواره فیلم فجر هم با کمال دقت و امانت این کارشان را انجام میدهند! از سوی دیگر در هیات انتخاب هم دوستانی داریم که پیدا بود با حضور آنها فیلم من نمیتواند جایی در جشنواره داشته باشد.
رحمانیان احساس خود را درباره حذف فیلمش با بیان یک مثال بیان و اضافه کرد: فرض کنید تمام سازمانهای بینالمللی جهان اعلام کنند نام “خلیج فارس”، “خلیج عرب” است. در این وضعیت به طور طبیعی ما ایرانیها باید ناراحت شویم اما من ناراحت نمیشوم چون معتقدم “خلیج فارس” همیشه “خلیج فارس” است و نمیتوان آن را حذف کرد. “سینما نیمکت” را هم نمیتوان حذف کرد حتی اگر همه دنیا بگویند فیلم بدی است، من میدانم که فیلمم خوب است و دست کم از بعضی آثار پذیرفته شده در بخش سودای سیمرغ بهتر است.
کارگردان نمایشهای «هامون بازها» و «ترانههای قدیمی» با تاکید بر اینکه “اصلا ناراحت نیستم”، یادآور شد: به این وضعیت عادت دارم. در حوزههای دیگر هم به این حذف شدن عادت کرده بودم. خوشحالم در اولین کار سینماییام، دوباره به این حذف شدن خو گرفتم و ایمان آوردم که قرار نیست هیچ تغییری در حوزه فرهنگ رخ بدهد.
رحمانیان که احتمال میرود فیلمش در بخش دیگری از جشنواره فجر نمایش داده شود، متذکر شد: شاید بعضی فیلمها را در بخشهای دیگری نمایش دهند تا کمتر دیده شوند. با این حال موضع و احساس من نسبت به برگزار کنندگان جشنواره به قوت خود باقی است و معتقدم بعضی بخشها را به عنوان تبعیدگاه برای یکسری فیلمها در نظر گرفتهاند.
او درباره احتمال نمایش فیلمش در بخش “هنر و تجربه” توضیح داد: فیلم من اصلا در این بخش نمیگنجد چون یک فیلم بسیار ساده وکلاسیک است و دیگر هم مهم نیست در کدام بخش باشد.
رحمانیان خاطرنشان کرد: اصلا فیلم من درباره حذف است و هیات انتخاب جشنواره فیلم فجر با این کارشان نشان دادند “آفتاب آمد دلیل آفتاب”. اما نمیدانم چرا فکر میکنند جهان با خودشان شروع و تمام میشود؟! چند بار هنرمندان باید این آزمون و خطا را از سر بگذرانند؟!
به گزارش ایسنا، فیلم «سینما نیمکت» دومین ساخته بلند محمد رحمانیان نمایشنامهنویس و کارگردان تئاتر است که با تهیهکنندگی تورج منصوری ساخته شده است. منصوری علاوه بر تهیهکنندگی این فیلم، به عنوان مدیر فیلمبرداری هم با ساخت آن همکاری داشته است.
محمد رحمانیان بعد از سالها فعالیت در عرصه نمایش، ابتدا فیلم «کنسل» را در کانادا ساخت و امسال نیز فیلم «سینما نیمکت» را در سکوت خبری جلوی دوربین برد.
علی عمرانی، مهتاب نصیرپور، هومن برق نورد و اشکان خطیبی بازیگران اصلی این فیلم هستند.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- معرفی راه یافتگان به بخش رقابتی دومین دورهی جشنواره مهر دوبی
- برگزیدگان دهمین دوره انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی معرفی شدند/ پیشنهادی برای ثبت سالروز تولد بهرام بیضایی به عنوان روز نمایشنامهنویسی ایران
- نامزدهای جایزه ادبیات نمایشی معرفی شدند
- معرفی نامزدهای بخش ترجمه جایزه ادبیات نمایشی ایران
- آیین نکوداشت آتیلا پسیانی / گزارش تصویری
- در سکوت اهل تاریخ/ نگاهی به سریال «شبکه مخفی زنان»
- کارگردان نمایش «چخوف/ ساد» مطرح کرد: اجازه اجرا در سالنهای دولتی را ندارم
- محمد رحمانیان: ۲۰ سال است که نتوانستم پروانه ساخت «آدمکش» را بگیرم
- از ۱۴ اردیبهشت؛ «الد سانگز: عشق روزهای کرونا» در پردیس تئاتر شهرزاد روی صحنه میرود
- دعوت به مراسم اسیدپاشی و آدامسخوانی؛ رونمایی و نمایشنامهخوانی دو اثر محمد رحمانیان برگزار میشود
- محمد رحمانیان از انتشار نمایشنامههایش میگوید/ رونمایی از چهار کتاب جدید
- دیدار جمعی از هنرمندان با واروژ کریممسیحی/ یادی از خاطرات گذشته
- انتقاد محمد رحمانیان از «بیبرنامگی در تئاتر»/ مدیران فعلی تئاتر هیچ طرح و ایدهای ندارند
- عکسی قدیمی و نوستالژیک که آتیلا پسیانی منتشر کرد
- «اولد سانگز، عشق روزهای کرونا» روایت امروز ماست/ عشق است که بر نمایش حاکم است
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- اکران خصوصی فیلم «کافه سلطان»/ گزارش تصویری
- اپرای عروسکی «عشق»/ گزارش تصویری
- درباره مستند «فراموشخانه»/ یادم تو را فراموش
- بلیت تئاتر، اقتصاد و فرهنگ
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- مستند NAZA؛ وقتی انسان به عدد و خانه به هدف تبدیل میشود
- معرفی برگزیدگان شانزدهمین جوایز ایسفا
- فیلم مجید مجیدی راهی اسکار ۲۰۲۷ شد
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- بوسان؛ جایی که آسیا آینده سینمایش را میسازد
- یک جایزه برای فیلمکوتاه ایرانی؛ جشنواره بوسان ۲۰۲۶ برگزیدگانش را شناخت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- «کارگردانی تئاتر عروسکی در عصر چندرسانهای» منتشر شد
- خانه سینما برگزار میکند؛ «۷ سال سینمای ایران»
- نمایش «راشومون»؛ وقتی حقیقت عریان میشود
- بهترین سریالهای ایران بر مبنای مفهوم ابرکاراکتر
- انتشار فراخوان نخستین جشنواره سراسری تئاتر «دارا رُخ»
- معرفی نامزدهای شانزدهمین جوایز ایسفا
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- مراسم تجلیل از ستارگان لابراتوارها / گزارش تصویری
- کمدین معروف بازیگر تئاتر تارانتینو شد
- نگاهی به نمایش «بستور؛ سپهسالار کوچک»؛ برای ساختن هویت ملی به اساطیرمان نیاز داریم
- «ریورس»؛ روایتی از جبر و اختیار در جهان امروز





