پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

کیوان امجدیان عضو شورای سردبیری جام جم  در این روزنامه  نوشت :امروزه بعد از گذشت نزدیک به ۸۰ سال در همه جای دنیا و ازجمله در کشور ما تبلیغات تلویزیونی از تاثیر گذارترین انواع تبلیغات به حساب می آید. تاثیری که می تواند روی انواع کسب و کار تاثیری جدی داشته باشد.
تبلیغاتی که از تلویزیون پخش می شود، بدلیل ارتباط موثر با مخاطب و انتقال بهتر پیام تبلیغ، تاثیر بسزایی بر رفتار مشتریان می گذارد و با این اوصاف در اغلب کشورها سینما یکی از پروپاقرص ترین مشتری های تلویزیون است که اتفاقا بخش عمده ای از هزینه های این رسانه را تامین می کند.در کشور ما البته این رابطه معکوس است و در تعامل میان رسانه ملی و سینما سهم حمایت و کمک تلویزیون بیشتر از سینماست.
اساسا حالا بعد از گذشت چهار دهه از پیروزی انقلاب اسلامی ، بسیاری از ظرفیت ها که در ادارات و ارگان ها و نهادهای مختلف بوجود آمده به واسطه سال ها تلاش چندین ساله مدیران و کارکنان آنجا به مزیت هایی محبوب و پرطرفدار برای عموم مردم بدل شده اند. ظرفیت هایی که یک مصداقش ارائه خدمات در بستر رسانه هاست و از میان رسانه ها نیز شاید سهم هیچکدام به اندازه رسانه ملی نباشد. یعنی حالا صداوسیما با تمام تبلیغات مغرضانه به اندازه ای محبوبیت یافته که خیلی ها حاضرند برای حضورکوتاهی در این رسانه هزینه زیادی پرداخت کنند. هزینه ای که طبعا به دلیل کمیت زیاد مخاطبان رسانه ملی، موجب بازگشت چندبرابر آن هزینه به صاحبان آثارخواهد شد.
شاید دو سه سال پیش وقتی شبکه های فارسی زبان خارجی شروع به پهن کردن سفره های رنگارنگ برای سینماگران کردند معلوم شد ظرفیت تبلیغ از رسانه ملی تا چه اندازه محبوب و پرطرفدار است. وقتی اغلب کارگردان هایی که تبلیغ فیلمشان را به شبکه های ماهواره ای داده بودند دلیل این کارشان را نداشتن امکان پخش از رسانه ملی می دانستند. این در حالی است که همه جای دنیا نحوه برخورد با فیلم (به این دلیل که هنر-صنعت محسوب می شود) دقیقا شبیه کالاهای تجاری است و این رویه صداوسیما کاری غیرمنطقی یا غیرعرفی نبوده است. با این همه همین ماجرا اما باعث شد تا رسانه ملی یکبار دیگر در قوانین مربوط به تبلیغ فیلم بازنگری کند و با نگاهی کاملا حمایتی و نه تجاری برای کمک به سینمای نحیف ایران وارد گود شود.
شاید به دنبال همین رویکرد صادقانه بود که از حدود یکسال پیش صداوسیما بستری جدی تر از قبل برای تبلیغ فیلم های سینمایی فراهم کرد و با یک بسته تشویقی موفق شد در این زمینه میدان را از شبکه های فارسی زبان خارجی گرفته و برنده این زمین شود. بسته تشویقی ای که در آن مواردی ازجمله اختصاص تیزرهای رایگان به فیلم ها، ارائه تیزرهای پیش از پخش(پره-رول) ، برخورد کاملا متفاوت با فیلم در قیاس با محصولات تجاری و افزایش زمان تبلیغ تیزرها و همچنین پرهیز از اعمال تغییرات سلیقه ای وجود دارد. صدا و سیما حتی به فیلمی هم که بعد از چند سال توقیف، با شرایط خاص مجوز اکران گرفته مجال داد تا ثابت کند هدفش کمک به کلیت سینماست و نه تنها مراقبت و حمایت از نوعی نگاه در این زمینه. این روزها سینما و تلویزیون ایران در حال تجربه کردن فضایی تازه است. فضایی که قرار است در آن سینما و تلویزیون با سنجه ای نو وارد گود شوند و با عیار صداقت بسنجند

*شورای سردبیری