نصیر ملکیجو با اشاره به روی صحنه بردن نمایش «کوکاکولا» در تالار قشقایی از مخاطبان تئاتر خواست در طول اجرا صبوری به خرج داده و برای سلامت خود و بقیه تماشاگران ماسکهایشان را برندارند.
به گزارش سینماسینما، نصیر ملکیجو طراح و کارگردان تئاتر درباره تازهترین فعالیتهای خود در حوزه تئاتر گفت: قصد دارم نمایش «کوکاکولا» را اواخر تیرماه در تالار قشقایی مجموعه تئاترشهر به صحنه ببرم. البته این اثر نمایشی بهعنوان یکی از پروژههای بینالمللی گروه ما تعریف شده و رایزنیهایی برای حضورش در چند فستیوال خارجی در کشورهای ایتالیا و دانمارک هم صورت گرفته است.
وی ادامه داد: البته جدا از حضور خارجی علاقهمند هستم نمایش در کشور خودمان نیز به صحنه برود چون بیش از ۷۰ درصد از نمایش برای مخاطبان خاص ما قابل درک خواهد بود و تمایل دارم تماشاگران ایرانی نیز این اثر نمایشی را ببینند و دربارهاش نظر بدهند. من سال ۹۵ نمایشی را به نام «کولا» در تالار قشقایی به صحنه برده بودم که در واقع نمایش «کوکاکولا» تکامل یافته آن اثر است البته شکل و شمایل و شیوه اجرایی این نمایش متفاوت از «کولا» خواهد بود اما از آنجا که وقتی نمایشی را آماده میکنم تنها به صحنه رفتن و تمام شدنش برایم اهمیت ندارد، یعنی تلاش میکنم آن را به اثری هنری تبدیل کنم، در ادامه پرداختهای متفاوتی از آن کار ارائه میدهم.
ملکی جو یادآور شد: این روند را در نمایشهای قبلیام مانند «نان» و «سفید برفی و هفت کوتوله» هم در پیش گرفته بودم و حتی نمایش «نان» اقتباسی از کار قبلی خودم بوده است در نتیجه نمایش «کوکاکولا» نیز تکمیل شده نمایش «کولا» خواهد بود اما ۲ اپیزود به کار قبلی اضافه شده و در حال حاضر نمایش در ۳ اپیزود اجرا میشود همچنین شکل اجرایی نیز کاملاً تغییر کرده است.
وی درباره مضمون نمایش توضیح داد: این اثر نمایشی زندگی آدمهای متنوعی را در بستر جامعه به تصویر میکشد که با اپیدمی تبلیغات مواجه هستند. در حقیقت نمایش در لایه رویی به نقد مقوله تبلیغات میپردازد اما در بطن خود مباحث کلانتری را به چالش میکشد. «کوکاکولا» کمدی سیاهی است که فضایی سوررئال و انتزاعی دارد و به نقد جهانی میپردازد که تسلط در آن اولویت است. پگاه کاظمی و سیاوش چراغیپور ۲ بازیگر این اثر نمایشی هستند.
این کارگردان تئاتر درباره اجرای نمایش در این بازه زمانی هم بیان کرد: با وجود بحران کرونا مراحل تمرین و آمادهسازی نمایش به سختی انجام شد اما چون من برای مدت طولانی در ایران نخواهم بود، بهترین زمانی که میشد این نمایش را به صحنه برد همین بازه زمانی است وگرنه ترجیحم این بود که در این زمان کار را اجرا نکنم. متأسفانه با شرایط پیچیدهای روبرو هستیم و هرچقدر هم که اعلام شود مکانی از لحاظ بهداشتی امن است، باز هم در نهایت باید انتظار وجود ویروس را داشته باشیم به همین دلیل باید خودمان بیش از پیش مراقبتهای لازم را داشته باشیم.
ملکی جو در پایان متذکر شد: در هر شرایط و وضعیت و سبک و سیاقی که نمایشی را اجرا میکنیم، اولویت ما مخاطبان هستند. بنابراین باید همه پروتکلهای بهداشتی نه در حد رفع تکلیف و خبرسازی بلکه در بهترین وضعیت ممکن رعایت شود. امیدوارم خود تماشاگران نیز فاصلهگذاری اجتماعی و دستورالعملهای بهداشتی را رعایت کنند و تا آخرین لحظهای که در سالن هستند صبوری به خرج داده و ماسکها را از چهرهشان برندارند تا هم خودشان و هم بقیه تماشاگران بتوانند با آرامش و خیالی راحتتر به دیدن نمایش بنشینند.
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
آخرین ها
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانیها تریلر رسمی مهمترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد





