همایون اسعدیان معتقد است که ۴۰ سال از عمر بهروز وثوقی به اشتباه گذشت و هیچکس نمیتواند پاسخگوی او برای از دست رفتن سالهای عمرش باشد که این مسئله بسیار غمانگیز است.
به گزارش سینماسینما، بهروز وثوقی همواره در تاریخ هنر ایران زمین، نامی ماندگار است که به نظر نمیرسد به فراموشی سپرده شود، این روزها نام او بار دیگر به دلیل انتقادی که از برادرانش در اینستاگرام مطرح کرد بر سر زبانها افتاده است که دامنه آن تا ۲۰ اسفند که روز تولد ۸۱ سالگی این هنرمند بود، کشیده شد.
هنرمندان و چهرههای سرشناس سینمای ایران نیز در این روز با انتشار پستهایی در اینستاگرام، ضمن تبریک تولد او، آرزوی سلامتی و سربلندی برایش داشتند. در همین ارتباط، همایون اسعدیان، کارگردان مطرح سینما درباره بهروز وثوقی و جایگاهی که در هنر ایران دارد، سخن گفت. این کارگردان به تلخی و دردناکی ۴۰ سال عمر از دست رفته بهروز وثوقی و مرگ تدریجی او اشاره کرد.
همایون اسعدیان در پاسخ به اینکه اگر بهروز وثوقی در ایران و در دسترس بود، ویژگی امروز را دارا بود یا خیلی دم دستی شده بود؟ توضیح داد: «ما در ایران خیلی راحت یکسری کلمات را به کار میبریم، یکدفعه همه اسطوره میشوند، اما با این کار همه را اسطوره نمیکنیم بلکه اسطوره را از مفهومش خالی میکنیم، منظورم این نیست که آقای بهروز وثوقی اسطوره نیست، اصلا چنین منظوری ندارم. اما میخواهم بگویم کمی در به کار بردن این کلمات احتیاط کنیم.»
او ادامه داد: «در یک نشستی قرار بود درباره فیلم «ای ایران» استاد تقوایی صحبت شود و من هم حضور داشتم، یک فردی پس از آنکه از استاد تقوایی صحبت کرد به من گفت استاد اسعدیان، همان لحظه گفتم ببین خراب کردی! اگر استاد تقوایی استاد است من دیگر استاد نیستم، من هم به او میگویم استاد. اینقدر راحت این کلمات را به کار نبریم، کلمات باری دارند که آنها را نباید دستمالی و خرابش کنیم.»
این کارگردان با تاکید بر توانایی وثوقی در عرصه بازیگری، بیان کرد: «بهروز وثوقی به نظر من یکی از توانمندترین بازیگران سینمای ایران است، حداقل برای چند فیلم میتوانیم روی او دست بگذاریم و بگوییم او کسی است که «گوزنها»، «سوته دلان» و … را بازی کرده است و میتوان گفت که مانند او نداشتهایم. حتی شاید به تعبیری، البته اگر به کسی برنخورد، فردین در عرصه بازیگری چنین توانایی را نداشت، فردین ویژگیهایی داشت که او را برای ما جذاب، دوست داشتنی و دلنشین میکرد ولی توان بازیگریاش از نظر من قابل مقایسه با بهروز وثوقی نیست.»
اسعدیان با اشاره به دوری ۴۰ ساله این بازیگر از سینما، توضیح داد: «خیلی وقتها فکر میکنم که اگر جای بهروز وثوقی بودم و در نقطهای که دارم به اوج میرسم، یعنی ۴۰ سالگی، میرفتم و ۴۰ سال ابزار کارم از من گرفته میشد، چه حالی به من دست میداد. من بازیگرم، آهنگساز نیستم که در خانه کار کنم یا شاعر نیستم که اشعاری را بسرایم، بازیگری ابزار کار خودش را میخواهد. فکر میکنم این مرگ تدریجی که او گذرانده، خیلی تلخ و دردناک بوده است.»

او ادامه داد: «آخرین فیلمی که از او دیدم و ای کاش که آن را بازی نمیکرد، شاید از آن حس مرگ تدریجی بود که پذیرفته بود این فیلم را بازی کند. وقتی تصاویرش را الان نگاه میکنم، میبینم که چقدر جذاب شده است. مانند شان کانری که در جوانی رفت و وقتی برگشت دیدیم که تازه خوب شده است. شان کانری «جیمز باند» خوب نبود بلکه در «دستنیافتنیها» است که جذاب و دوست داشتنی است.»
این کارگردان تاکید کرد: «اشکال این است که تاریخ و زندگی را نمیتوان به گذشته بازگرداند، عمر بهروز وثوقی به اشتباه رفت، کاش او از ایران نرفته بود. وثوقی شاید تفاوت چندانی با ایرج قادری از نظر حساسیتها نداشت، یکسری حساسیتهای خاصی رویش بود که قطعا مرتفع میشد و پنج یا ۱۰ سال بعد مانند قادری این امکان را داشت که فعالیت کند. ما هیچکدام پاسخگوی بهروز وثوقی و عمر از دست رفتهاش نیستیم و این تلخ است.»
او در واکنش به این پرسش که «اگر بهروز وثوقی در ایران میماند آیا احترامش را نگاه میداشتیم یا به سرنوشت فردین دچار میشد»، گفت: «ما به فردین هم بیاحترامی نکردیم ولی من از اینکه آقای بهروز وثوقی با وجود آنکه در ۴۰ سال گذشته خارج از ایران بوده و این امکان را داشته که نسبت به ایران، حاکمیت و هنرمندانی که در ایران کار میکنند بغض داشته باشد، توهین و فحاشی کند اما این کار را نمیکند. آثار ایران را دنبال میکند و دوستان ما که در ایران فعالیت میکنند به دیدارش میروند، او از آنها استقبال میکند، نشان میدهد که خیلی محترم است و خیلی از او لذت میبرم و از این جهت خیلی برایم محترمتر میشود. بهروز وثوقی ۴۰ سال از عمرش را از دست داد و هیچ کس نمیتواند آن را به او بازگرداند، اما اینکه اینقدر صبورانه تحمل کرده و هنوز موضع منطقی نسبت به کشورش و هنرمندان دارد، به او احترام میگذارم و برایم بسیار ارزشمند است.»
منبع: خبرآنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- دفاع امیریوسفی از سینمای زیرزمینی/ پاسخ نایب رییس خانه سینما به مدیرعامل
- نگرانی مدیر عامل خانه سینما/ اسعدیان: باید سینمای زیرزمینی را روی زمین بیاوریم تا قابل کنترل باشد
- به بهانه مرگ غریبانه «عارف»/ نگاهی کوتاه به کاریزمای بازیگران مرد در سینمای ایران
- در نشست خانه سینما مطرح شد؛ بازداشت هنرمندان، حذف پروانه ساخت و پویش آب
- مراسم گرامیداشت روز ملی سینما برگزار شد؛ سینمای متفاوت را خفه نکنید/ صدای ما، صدای مردم است
- اسعدیان: خانه سینما بنگاه کاریابی نیست/ حسینی: سند ملی سینما را قبول نداریم
- همایون اسعدیان مدیرعامل خانه سینما شد
- همایون اسعدیان مطرح کرد؛ «پیر پسر» پروانه نمایش دارد ولی قراردادی در شورای صنفی نمایش ندارد
- نگاهی به فیلم «کندو»/ جهانی بدون ترحم
- دو تصویر از تاریخ دوبله ایران
- فیلمی در نوبت عید فطر به اکران اضافه نمیشود/ اسعدیان: پیشنهاد شورای صنفی نمایش برای بلیت، بیشتر از ۱۰۰ هزار تومان بود
- نامه یک دستیار کارگردان به همایون اسعدیان/ به ماجرای فساد در سینما، پلتفرم و تلویزیون، کلانتر نگاه کنید
- دبیر شورای صنفی نمایش مطرح کرد: اکران عیدفطر به جای اکران نوروز ۱۴۰۴/ ارائه طرحی برای تغییر قیمت بلیت سینما
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ گزارشی از آرای منتقدان فیپرشی/ «مراقب» در صدر جدول افقها
- گذری در جشنواره فیلم ونیز / گزارش تصویری
- نمایش «رومولوس»؛ این رومولوسِ مغموم
- رونمایی از ۶ کتاب درباره فیلمهای شاخص سینمای ایران در موزه سینما
- دو جایزه جشنواره «جامو و کشمیر» به «زیبا صدایم کن» رسید





