سخنگو و عضو هیات مدیره انجمن صنفی برنامه ریزان و دستیاران کارگردان سینما با بیان اینکه پس از طرح مسئله آزارها و خشونت در پشت صحنه سینما و صدور اولین بیانیه توسط این انجمن، اکنون کارزار تامین امنیت روانی برای مطالبه قانومند شدن برخوردهای خشونت آمیز با حضور اعضای بدنه سینما به راه افتاده است، گفت: پیگیریها در این مورد باید فارغ از مسایل جنسی و جنسیتی باشد و بحثهایی که ما در بیانیه مطرح کرده و به آن تاکید داریم به هیچ وجه تک بعدی نبوده و در راستای برقراری عدالت برای همه زنان و مردان شاغل در سینماست.
به گزارش سینماسینما، فروزان جلالی در گفتوگویی با ایسنا یادآور شد: انجمن برنامهریزان و دستیاران کارگردان سینما مدتی قبل بر اساس دریافت اولین گزارش رسمی، به عنوان نخستین انجمن در تاریخ سینمای ایران، اولین بیانیه صنفی علیه خشونت را صادر کرد و آن را محکوم نمود.
ما در هیات مدیره، بطور طبیعی درباره هر موضوعی که گزارش رسمی بابت آن دریافت کنیم واکنش نشان خواهیم داد و اعتقاد داریم پویایی صنفی به همین برمیگردد که موضع انفعال در برابر موضوعات مرتبط نداشته باشیم -همانطور که هسته مرکزی ستاد کرونای خانه سینما بودیم- با انتشار این بیانیه موضع گیری رسانه ای کردیم تا هم از اساس این رفتار زننده را محکوم کرده و هم موضع حمایتی صنف را روشن کنیم؛ و چنانچه موردی مشابه خانم میرشمسی برای سایرین اتفاق افتاد، اعضاء بدانند به هیچ عنوان تنها نیستند و در هر حال از حمایت صنف به شکل همه جانبه برخوردار خواهند بود. پس از صدور بیانیه بازتابهای خوبی هم از سوی دیگر اصناف و هنرمندان شاهد بودیم و حتی بعد از ما تعدادی بیانیه دیگر هم منتشر شد.
او با اشاره به اینکه «به عنوان تنها عضو خانم در هیأت مدیره فعلی انجمن برنامهریزان و دستیاران کارگردان به شخصه تاکید داشتم که به هر نحوی باید از ماجرای پیش آمده حمایت کنیم»، ادامه داد: فراموش نکنیم تعرض صرفاً به معنای تعرض جنسی و جنسیتی و فیزیکی نیست، گاهی آسیبهای کلامی، گفتاری و رفتار ناهنجار هم مصداق تعرض است. به هر حال در تمام دنیا قشر دستیاران و بدنه سینما از بی عدالتی و تبعیض بیشتری رنج میبرند تا کارفرماها و این آسیبها در بخشهای کارگردانی و تهیهکنندگی و … کمتر دیده میشود چرا که این تبعیض طبقاتی نظام مند موجب میشود شخصی که در جایگاه قدرت قرار میگیرد بعضاً از جایگاه حرفهای خود سوء استفاده کرده و موجبات بی عدالتی را فراهم نماید. این عدم رفتار حرفهای، اعمال زور یا تعرض به ساحت افراد پشت دوربین محکوم خواهد بود.
جلالی با تاکید براینکه بیانیه انجمن آزادگی و استقلالی فراتر از مرحله فمینیست بودن یا صرفا پیگیری حقوق زنان دارد، افزود: در بیانیه انجمن تاکید شده حمایتهای ما فارغ از نگاه جنسیتی خواهد بود چرا که آقایان هم در معرض این آسیبها قرار میگیرند و سوءرفتار یا تعرض، طیف گستردهای را در برمیگیرد که مرزبندی و تفکیک جنسیتی در مساله “حرمت انسانی” خطاست.
حمایت از این ماجرا به شکل کلامی کافی نیست، باید سازوکار قانونی برای آن به وجود آید. ما خواهان تشکیل شورا، نهاد یا تشکلی هستیم که در آن به شیوهای قانونمند علیه این بی عدالتی ها، مجازات تعیین شود و ضمانت اجرایی داشته باشد، تا اگر هر گونه تخطی پیش آمد افراد مطمئن باشند محکوم به سکوت نیستند و به شکایت آنها رسیدگی خواهد شد.
ما با توجه به شناخت جایگاه و باور داشتن به ظرفیتهای چشمگیر صنفی، تلاش می کنیم تا اعضا با تکیه بر کرامت انسانی و و وقوف به شأن و شخصیت کاری خود باعث شوند، ظلمپذیری در پشت دوربین اتفاق نیفتد. از سوی دیگر به شکل آگاه و خود کنترل، چنانچه گزارشی درباره خطای یکی از اعضای انجمن ما از هر پروژه، نهاد، یا هر شخص حقیقی یا حقوقی دریافت کنیم قاطعانه و به جد پیگیری کرده و برخورد خواهیم کرد تا پایش همه جانبه ای داشته باشیم.
وی در پاسخ به اینکه چرا ماجرا به سمتی رفت که علاوه بر تشکیل شورایی که در بیانیه خانه سینما اشاره شده، یک کمیته اخلاق هم در سازمان سینمایی و در واقع “دولت” ایجاد شود و آیا اینها موازی با هم نخواهند بود؟ گفت: ممکن است آنچه در سازمان سینمایی تشکیل میشود مفید باشد اما عمدتاً این اشخاص شخصیتهای حقوقی هستند نه حقیقی و احتمالاً مناسبات حاکم بر سینما را به اندازه فعالان سینما نمیشناسند.
او در پایان یاداور شد: در حال حاضر کارزاری به آدرس www.karzar.net/34667 برای تأمین امنیت روانی با محوریت تبیین قانون و روشمند شدن برخوردهای شفاف و بازدارنده و درج آن در قرادادهای کاری، با حضور فعالین اصلی آحاد صنعت فیلم ایران در این عرصه که سینما برایشان تنها شغل نیست بلکه همه زندگی است، به راه افتاده که در حال جمعآوری امضا است.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
آخرین ها
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان





