این روزها دو سریال تاریخی در شبکه نمایش خانگی عرضه شده است. «جیران» ساخته حسن فتحی به دوران قاجار و سلطنت ناصرالدین شاه و رابطه عاشقانه او با دختری روستایی می پردازد و «خاتون» به کارگردانی تینا پاکروان دوران پهلوی و حضور متفقین در ایران را روایت می کند. «خاتون» در کنار روایت یک قصه عاشقانه، بیشتر از «جیران» به مسائل اجتماعی می پردازد و در «جیران» مثل اغلب سریال های فتحی، عشق پررنگ است. مساله ای که «جیران» با آن مواجه شده و پیشتر، علی حاتمی بسیار با آن روبه رو بود، مقایسه تصویر شخصیت های واقعی و بازیگرانی است که نقش آنها را بازی می کنند. زمانی که حاتمی فیلم و سریال می ساخت، عده ای به او خرده می گرفتند که تاریخ را تحریف می کند. حاتمی در مصاحبه هایش پاسخ آنها را می داد و معتقد بود تاریخی که او روایت می کند، تهرانی که می سازد و شخصیت هایش باب سلیقه و زیبایی شناسی خودش شکل گرفته است. روایت تاریخ، بخشی از دغدغه حاتمی بود، او در طراحی صحنه، لباس و دیالوگ نویسی، معیارهایی داشت که آنها را در آثارش اجرا می کرد و بیشتر به قصه گویی توجه داشت. فتحی هم، در کنار روایت قصه هایی که در گذشته اتفاق افتاده و رنگ گذشته گرفته، می کوشد زیبایی شناسی و سلیقه تصویری خود را در آثارش نمایش دهد.
انتخاب بازیگران و طراحی چهره آنها هم بخشی از این رویکرد و سلیقه است. بنابراین این خواسته که خدیجه شبیه نمونه واقعی باشد یا مهدعلیا چرا شبیه مادر ناصرالدین شاه نیست یا بهرام رادان شباهتی به ناصرالدین شاه قاجار ندارد، از پایه و اساس خطاست. بیننده با اثری تاریخی یا مستند روبه رو نیست، «جیران» و فتحی هم ادعایی ندارند که تاریخ را نعل به نعل روایت کرده اند. «جیران» سریال است و باید زیبا، جذاب و پرکشش باشد. همان طور که فیلم ها و سریال های غربی، روایتی پرتعلیق و جذاب از زندگی گذشتگانشان دارند. نمونه دم دستی و بسیار دیده شده «قصه های جزیره» است. آیا این سریال جزئیات زندگی مردم کانادا در آن مقطع تاریخی را روایت کرده؟ لباس ها، دکور خانه ها، پوشش و آرایش زنان کاملا منطبق بر تاریخ است؟ قطعا تیم تولید برای جذاب تر نشان دادن آنچه در گذشته رخ داده، دست به تغییر زده و همه چیز را زیباتر و جذاب تر نشان داده است. جذب مخاطب، آن هم برای اثری که باید به شکلی درست در بازار عرضه و تقاضا دیده و پسندیده شود، ملاحظاتی دارد که از جزیره پرنس ادوارد آن سال ها و کانادای آن روزگار، فرهنگ، سلیقه و زیبایی شنایی عرضه می کند که ممکن است شبیه دنیای واقعی نباشد. اما تماشاگر ایرانی، هر چه سریال ها و فیلم های خارجی مقابل چشمانش قرار می دهد، می پذیرد اما درباره سریال ها و فیلم های ایرانی خط کشی در دست دارد که به غلط و بدون در نظر گرفتن معیارهای درام، به تماشای یک اثر نشسته و از آن خرده می گیرد.
«جیران» ضعف ها و کاستی هایی دارد، اما ضعف آن ربطی به انتخاب بازیگران و شبیه نبودن مریلا زارعی به مهدعلیا و پریناز ایزدیار به خدیجه ندارد. اگرچه شبکه های اجتماعی این فرصت را به مردم می دهد که بی محابا، پدیده ای را نقد یا ستایش کنند، اما زمان محک درست تری برای قضاوت درباره اثر هنری است. از علی حاتمی، «دلشدگان» و «هزاردستان» باقی است و تهرانی که گاه خیال انگیز است و گاه دهشتناک. آداب و سنت هایی که در آثار او جلوه گری می کنند و دیالوگ هایی شاعرانه و گوش نواز که دیگر شبیه شان در سینمای ایران، نوشته نخواهد شد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- با دستور مقام قضایی؛ «جیران» رفع توقیف شد
- واکنش عزت الله ضرغامی به سریال جیران حسن فتحی
- نسخه ویژه نابینایان سریال «جیران» با صدای گلاره عباسی منتشر میشود
- اعلام رای ساترا درباره شباهت سریالهای «آهوی من مارال» و «جیران»
- ادامه تصویربرداری سریال «جیران» در قزوین + عکس
- غزل شاکری خواهر ناصرالدین شاه شد + عکس
- گریم رعنا آزادیور در «جیران» حسن فتحی + عکس
- رونمایی از مهدعلیا «جیران»/ مریلا زارعی در نقش مادر ناصرالدین شاه
- ادامه تصویربرداری سریال «جیران»/ اولین تصویر از بهرام رادان و پریناز ایزدیار
- تصویربرداری سریال تاریخی-عاشقانه «جیران» ادامه دارد
- «جیران» در مرحله پیشتولید/ توضیحات تهیهکننده سریال درباره دلایل طولانی شدن مرحله پیشتولید
- همکاری مجدد بازیگر «شهرزاد» با حسن فتحی/ پریناز ایزدیار به «جیران» پیوست
- رونمایی از لوگوی سریال «جیران»
- آغاز پیش تولید «جیران» به کارگردانی حسن فتحی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





