پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

سینماسینما، علی پاکزاد: داوود خیام کارگردان فیلم «ماحی» درباره موانعی که در راه تولید، آماده سازی و نمایش فیلمش داشته است توضیح داد. خیام معتقد است تعداد سالن‌هایی که برای نمایش  فیلم «ماحی» در نظر گرفته شده بود بسیار کم و غیر عادلانه بوده است.

به گزارش سینماسینما، داوود خیام اولین فیلم سینمایی بلند خود را با نام «ماحی» تا چندی قبل روی پرده سینما داشت. آنا نعمتی، همایون ارشادی و مهران احمدی از جمله بازیگران این فیلم بودند. «ماحی» به موضوعی می‌پردازد که کمتر در سینمای ایران شاهد آن بوده‌ایم.

داود خیام نویسنده و کارگردان فیلم «ماحی» درباره حواشی این فیلم در گفت وگو با خبرنگار سینماسینما گفت: «چرا باید تا این حد سینمای ما آلوده باشد. جریانهای خاصی وجود دارند که سینما را کنترل می‌کنند. به عنوان یک کارگردان که فیلم اولم را ساخته‌ام کارنامه‌ام مشخص است. من تحصیل کرده سینما هستم؛ و تا به امروز چندین فیلم کوتاه و مستند ساخته ام . سینما را می‌شناسم و عاشقش هستم. تا امروز هیچ لابی نداشته‌ام . تفکرات افراطی از سوی مسئولان جشنواره و بیرون از فضای سینما ضربات بزرگی را به فیلم «ماحی» وارد کرد. هیچ وقت کسی با من درباره مشکلات و موضوعاتی که در فیلم «ماحی» وجود داشت صحبت نکرد. فقط گفتند اگر می‌خواهی این فیلم در جشنواره حضور داشته باشد باید چندین دقیقه از آن را حذف کنید. اگر اکنون نیز بخواهم فیلم بسازم دیگر آن را به جشنواره نخواهم داد. زیرا دستهایی در کار است که نمی‌گذارد کارها به درستی انجام شود.»

او ادامه داد: «من از آن جنس فیلمنامه نویس‌ها نیستم که بنشینم در خانه و نسبت به تخیلات فیلمنامه بنویسم و یا تخیلات تاریخی دیگران را دیکته کنم. بیشتر سعی کرده‌ام در دایره تحقیق و پژوهش مسیر خود را طی کنم تا آن قسمتی که به من مربوط می‌شود کارم را درست انجام دهم. از همان ابتدا می‌دانستم موضوعی که انتخاب کردم  حساسیت برانگیز است و می‌تواند فیلمنامه را دچار مشکلاتی کند. اما تا این حد احتمال نمی‌دادم. افرادی را می دیدم که می توانستند کارهای بزرگی را در این کشور انجام دهند. با آنها مصاحبه کردم تعدادی رضایت به گفت و گو دادند و بعضی نیز اعتقاد داشتند که اصلا نباید چنین فیلمی ساخته شود. بعدها در حین نگارش فیلم دوستانی به من گفتند که در این کشور اتفاقات زیادی رخ می دهد اما نیاز نیست که ما همه آنها را به تصویر بکشیم؛ خودم هم با بخشی از این موضوع موافق هستم، ولی این بخش ریشه دوانده بود و آن بخش نبود.

خیام درباره مشکلاتی که در راه ساخت فیلم وجود داشت گفت: «مشکلاتی را در زمان تولید فیلم داشتیم که نمی توان همه آنها را به زبان اورد. زمانی که به فستیوال فیلم استرالیا رفته بودم با دوستانی آن جا هم کلام شدم که معتقد بودند ، اگر قرار باشد فیلمی را بسازند حتی یک دقیقه از آن را هم حذف نمی کنند. من به انها گفتم آن جا انجاست اینجا شرایط خودش را دارد. ما مشکلات محتوایی بسیاری در زمان ساخت این فیلم داشتیم. چرا باید تا این حد فیلمنامه های ما تغییر کند. می خواهم بگویم که قرار نیست فیلمسازان شبیه به کسانی که در راس امور کشوری هستند فکر کنند. آن زمان همه شبیه هم می‌شویم. مانند کارکتر فیلم «ماحی» و عمل‌های زیبایی که امروز به چشم می‌خورد. من وارد هر مطبی که می‌شدم می دیدم همه افراد در آن جا شبیه هم هستند! به همین دلیل زمانی که فیلمهای جشنواره فجر را می‌بینید متوجه می‌شوید همه آنها شبیه به هم هستند. کاری کردند  همه شبیه هم شویم. شبیه هم فکر کنیم، فکر مستقل می‌تواند سینما را بسازد. اگر باورها و فکر مستقل را از مردم بگیریم. دیگر چیزی برای انها باقی نمی‌گذاریم. مانند کاری که شهرداری با درختان این شهر انجام می دهد یا تمامی درختان را به یک شکل هرس می کنند و اگر نتوانند به شکل دلخواه برسند آن را قطع می‌کنند. سینمای ما اجازه ورود فکر مستقل را نمی‌دهد. باید تعداد سلیقه‌ها بیشتر شود آن زمان لابی هم در سینما کاهش پیدا می‌کند.»

کارگردان فیلم «ماحی» درباره سانسور گفت: ساخت فیلم «ماحی» به نوعی یک مبارزه است. من با اطلاعات کامل این فیلم را ساختم. اگر بخواهم به حرف دیگران گوش دهم دیگر فیلمساز نمی‌شدم. می‌دانستم چنین اتفاقاتی رخ می‌دهد اگر به غیر از این اتفاق می‌افتاد به فضای موجود باید مشکوک می‌شدم با این حال این روزها به من گفته‌اند که شما پانزده سینما دارید، اما دیدم که پنج سینما بیشتر فیلم «ماحی» را نمایش نداده‌اند. سانس‌هایی که برای فیلم «ماحی» اختصاص دادند بسیار بد بود. یک جورایی انگار به ما سالن ندادند. در شهرستان هم فقط مشهد فیلم را نمایش می‌دهد.»