سینماسینما، محسن جعفری راد:آپاندیس در جشنواره پذیرفته نشد و چند روز بعد در خانه سینما برای اعضای انجمن منتقدان اکران شد که مهمترین دستاوردش صحه گذاشتن بر بی اعتباری سواد و بینش سینمایی هیات انتخاب جشنواره فجر است اما چرایی این بی اعتباری منظور این نوشته نیست.حالا که فیلم مهجور مانده باید درباره نکات مثبتش نوشت.
فیلم یک روایت ساده و صمیمی دارد.همین دستاورد مهمی برای یک فیلم اول است. در سینمایی که فیلم اولی ها یا به فرم گرایی کاذب دل بسته اند و حال و هوایی انتزاعی در پاسخ به نیاز خودشان! و نه نیاز مخاطب را مصور می کنند و یا کپی دسته چندم از کارهای فرهادی را ارایه می کنند،رویکرد حسین نمازی تحسین برانگیز است. داستانی که اصول روایت کلاسیک و سه پرده ای را به شکل حساب شده ای روایت می کند چون هدفش نه به رخ نمایی مهارت کارگردان بلکه ایجاد فضای سرگرمی ساز برای مخاطب است.
بازی ها هوشمندانه و حدنگهدار هستند.به خصوص آنا نعمتی که اضطراب دایمی نقش لیلا را به شکل مطلوبی برجسته کرده و جزو بهترین بازی های کارنامه اش هست.
فرم بصری کاملا در هم تنیده با محتواست. روایت فیلم در یک لوکیشن می گذرد.آن هم لوکیشنی مثل بیمارستان که طبعا مجال عرض اندام به کارگردان و فیلمبردار نمی دهد اما هوشمندی عوامل فیلم اینجاست که از دوربین به عنوان یک مشاهده گر غیر مزاحم حتی در راهروهای بیمارستان استفاده هدفمندی کرده اند. یک فرم بصری در خدمت تعلیق درام که نشان از مهندسی جزییات توسط نویسنده و کارگردان و فیلمبردار است.
ریتم و تمپوی روایت هم به اندازه است و اشتیاق مخاطب را برای دنبال کردن داستان بر می انگیزد.داستان فیلم پتانسیل یک تدوین پربرش را داشت اما سعی شده برش ها در خدمت فراز و فرود موقعیت باشد که این نکته سجی جالب توجه است.
اینها امتیازات مثبت آپاندیس است که درباره جزییاتش و نیز اشکالات فیلمنامه اش هنگام اکران خواهم نوشت.اما با استناد بر همین امتیازات،تماشای آن پیشنهادی لذت بخش می تواند باشد. فیلمی که می شد با شتابزدگی و بی سوادی یک کارگردان، به یک تله فیلم کلیشه ای و شعاری بدل شود حالا با نگاه تیزبین و سینماشناس نمازی به یک فیلم سینمایی(به معنی دقیق کلمه) منجر شده و در جشنواره ای که الی ماشاالله شاهد تله فیلمهای کلیشه ای بودیم-از زیر سقف دودی گرفته تا دعوتنامه- جای خالی آپاندیس به شدت احساس می شد و می شود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاه در آیینه/ یادداشتی درباره برنامه «رخ به رخ»
- نمایش ترانههای شرقی / گزارش تصویری
- ترانه تیتراژ «رخ به رخ» با صدای کاوه آفاق منتشر شد
- ۳ فیلم ایرانی در راه جشنواره اسپانیایی
- چهره های حاضر در نخستین دوره جایزه آکادمی سینماسینما-۲ / گزارش تصویری
- امیرعلی دانایی به «بی وزنی» پیوست
- حسین نمازی: میخواهم خودم را به سینمای بدنه نزدیک کنم
- آنا نعمتی بازیگر «بیوزنی» شد
- حضور چشمگیر سینمای ایران در بنگلور هند
- «کمدی انسانی» آمد، «قاتل اهلی» رفت / فروش فیلمها در هفتهای که گذشت
- کارگردان «آپاندیس»: «بازگشت» سریال پراتفاقی است
- تهیهکننده فیلم آپاندیس: شورای صنفی نمایش نمیتواند به سینماها فشار بیاورد
- کارگردان «آپاندیس» با طرحی از حمید نعمتالله به سراغ «بازگشت» رفت
- نمایش «انزوا» در شهرهای بدون سینما
- انتشار نخستین پوستر «آپاندیس»
نظرات شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده






تو عمرم جمله ای کلیشه ای تر از( فیلم روایتی ساده و صمیمانه دارد) نخوندم. وقتی این جمله رو اول یه نقد میخوندم کلا دیگه بیخیالش میشم چون قطعا نگاه کهنه ای هم بر نوشته حاکمه