
فرزانه متین- نمایش ایرج:زهره،منوچهر از جدیدترین تئاترهاییست که به نویسندگی علی پالیزدار، کارگردانی مهرداد آبدار و تهیه کننده گی مسعود والا هر شب ساعت ۲۱:۳۰ در سالن شماره ۲ شهرزاد بر روی صحنه می رود.این کنسرت-نمایش ترکیبی از روایت و موسیقی است که توسط گروه ول شدگان به نمایش تعریف می شود.در خلاصه این تئاتر آمده:
بعد شیرین،بعد فرهاد،بعد آه توسینه
مرد شاعر به سرش زد که همین آخر عمرش
بسراید شعر فاخر دور از آز،خنجر و کینه
هنرمندانی چون مهدی رکنی،فاطیما درستکار،رضا صمد پور،ارسلان محمدی،شکیبا کیا،الناز سلیمانی ،محمد نو بهاردر این کنسرت-نمایش به ایفای نقش می پردازند.
آبجار که از دانش آموختگان آکادمی استاد سمندریان است با ایده ای نو و در یک فضایی با نشاط با طراحی لباس کم نظیر و البته طراحی دکور نسبتا خوب یکی از تئاترهایی را بر روی صحنه برده کهمورد استقبال عمومقرار گرفته است.بازیگران با اجراهای قوی خود کاملا در خدمت داستان هستند که وجود گروه ول شدگان به عنوان راوی این نمایش مزید بر علت شد که تئاتر مورد استقبال بی نظیر قرار بگیرد.
ایرج میرزا ملقب به جمال الممالک از رجل قجری و نامی آشنا در عرصه ی شعر و شاعری در عصر مشروطیت و از پیشگامان تجدد در ادبیات فارسی است.اما متاسفانه در دهه های اخیر از نام و اثر های وی چندان خبری نیست که مسعود والا و مهرداد آبجار نام وی را در عرصه ی تئاتر زنده کردند.او در قالب های گوناگون شعر سروده و ارزشمندترین اشعارش در مضامین انتقادی،اجتماعی،احساسی و تربیتی اند.او که ار بورژوای اشرافی محسوب می شد ،توده ی مردم را فاقد شعور سیاسی و درک اجتماعی می دانست و حتی در قیام کلنل محمد تقی خان پسیان ،از مشاوران وی به شمار می رفت.مثنوی زهره و منوچهر یکی از آثار مهموناتمام وی است.
✓ این مثنوی که عاشقانه ای از ایرج میرزاست برگرفته از اسطوره ی ونوس و آدونیس از اساطیر یونانیست که ما به وضوح در این کنسرت-نمایش می بینیم که آدونیس شکارچی به یک نظامی جوان ایرانی تبدیل شده و زهره نیز از وقتی از جامه ی افلاکی درآمده ،جامه ی خاکیان را بر تن می کند .ایرج میرزا همچنین از خلق هنرمندانی چون کمال الملک،پروردن قمرالملوک،دادن قلم در کف دشتی و ساز به درویش خان سخن می گوید و آبجار به درستی در نمایشش آن ها را صحنه سازی کرده است.مسعود والا از تهیه کنندگان مشهور آثار نمایشی در مورد این که چرا به سراغ چنین شخصیتی رفته و ریسک به نمایش درآمدن ایرج میرزا را پذیرفته و با کارگردان تصمیم به اجرا کردن این نمایشنامه گرفته به خبرنگار ایران می گوید:«ایرج میرزا از مفاخر دوره ی قاجار است و لقب فخر الشعرا یا سعدی زمانه را به ایشان داده بودند. اغلب به وی در این دوران کم توجهی شده و بعضا اشعاری را به او نسبت می دهند که روح خودش هم از آن بی خبر است ، متن نمایش را دوست داشتم و می خواستیم چهره ی واقعی مرحوم ایرج میرزا و همچنین منظومه ی زیبای زهره ومنوچهر به صحنه ببریم.در جلسات ومشورت هایی که با آبجار،کارگردان داشتیم باعث شد برای تولید این کار مشتاق تر شوم.»وی در مورد انتخاب بازیگران این اثر ادامه داد:«مرحله ی انتخاب بازیگران به صورت مشترک بین من و کارگردان پیگیری شد و پیشنهاداتی که آبجاربرای این کار داشتند در ادامه ی مذاکرات ،تغییراتی که در کستینگ انجام شد در زمان کم با توجه به متن،فضا،ایده های ایشان ،بازیگران و گروه موسیقی به کار اضافه شدند که از نتیجه راضی هستم.»والا استقبال از این نمایش را با همراه شدن گروه ول شدگان با این مجموعه از دلایل موفقیت نمایش-کنسرت دانست و گفت:«قطعا که حضور گرم ول شدگان تاثیر بسزایی در انتخاب این نمایش برای مخاطبان داشت البته میزان رضایت مردم و تبلیغات هم تاثیر گذاشت.می توان گفت همراهی گروه ول شدگان و تبلیغات را باید در زمینه میزان تاثیر وجذب مخاطب با هم برابر بدانیم.موفق بودن یک اثر نمایشی منوط به همکاری گروهی بازیگران و عوامل پشت صحنه است. با توجه به حضور تیم حرفه ای گروه ول شدگان و بازیگران با اخلاق و کاربلد و کارگردان محترم کنسرت-نمایش تا این لحظه که رسالت مبنی بر رضایت تماشاگر و نشاندن لبخند بر صورت مردم بوده،دست یافته ایم و امیدوارم با پشتوانه ی تماشاگران در ادامه ی مسیر ،اجراهای موفق تری بر روی صحنه داشته باشیم.با توجه به استقبال مردم،این نمایش در دودوره در تهران اجرا خواهد شد و تلاش مان را می کنیم تا پیش از نوروز، ایننمایش را در چند شهر فرهنگی بر روی صحنه ببریم و احتمالا آغاز اجراها از شیراز خواهد بود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





