وحیدرضایی در نیشخط نوشت : بعضی ها فکر می کنند فقط داور باید دقت کند اما از داورها مهم تر سانسورچی ها هستند که باید دقت لازمه را بکنند.البته این را هم بگویم که فقط در کشور ما شغلی به نام سانسورچی بودن وجود دارد.اگر در کشورهای دیگر از شما بپرسند چه کاره اید؟ و شما بگویید مخلص شما سانسورچی هستم! احتمالا اول دستی به سرتان می کشند و بعد بوستان می کنند و می گویند آخی عزیزم خیلی وقته اینطوری ای؟! همراه داری؟! بعد هم احتمالا بدون دریافت هیچ هزینه ای شما را در بخش قطع امیدی های مراکز درمانی بستری می کنند…
خب ما به کشورهای دیگر کاری نداریم.در کشور ما شغل شریفی وجود دارد به نام سانسورچی بازی ها.سانسورچی بازی ها باید دقت خیلی بالایی داشته باشد حتی از داور هم بیشتر.باز اگر آقای داور در زمین بی دقتی ای بکند هواداران تیم ها به ایشان تذکر می دهند که داور دقت کن! و اگر باز هم داور بی دقتی بکند هواداران با یک قوطی ای سنگی نارنجکی لیزری چیزی به هر حال ایشان را متوجه بی دقتی اش می کنند…
اما در اتاق بخش سانسور صدا و سیما کسی نیست که به آقا یا خانم سانسورچی تذکر بدهد که حواسش را جمع کند. در واقع یک بی دقتی کوچک کافی است تا لپ رنگ شده ای، بازوی از توی آستین بیرون مانده ای، موی افشانی چیزی از تلویزیون پخش شود و ملتی را به قهقرا ببرد و باعث آلودگی جسمی جوانان و بی تربیتی و بی ادبی و بی نزاکتی و اعتیاد و انواع و اقسام بیماری ها و دردسرها و پلیدی ها و پلشتی ها شود.پیش خودمان بماند فکر کنم حقوقشان هم خیلی بالا باشد…
اما سوالی که پیش می آید این است که سانسورچی ها موقع پخش تصاویر بد و زشت باید چه کار بکنند که این تصاویر از آنتن خارجی ها نیاید روی آنتن ما و مشکلات مذکور پیش بیاید؟ در جواب باید بگویم که باید یک سری تصاویر ثابت توی دست و بالشان باشد که سریع بگذارند جای آن تصاویر بد.مثلا تصویر آقایی که دارد می خندد یا تصویر یکی از بازیکنان که به شدت آسیب دیده.در واقع ما باید فکر کنیم که آن آقا از اول تا آخر بازی دارد می خندد و فیلمبردار هم فامیلشان است که دوربین را همش می گیرد رویش.اصلا هم اشکال ندارد که تصویر بازیکن آسیب دیده ای را هی پخش کنند، اصلا دل کسی ریش نمی شود و اصلا خانواده اش ناراحت نمی شوند….
یعنی می خوام بگم که شما می دونید چی جوری میشه سانسورچی شد؟ رشته تحصیلی ای چیزی می خواد یا فقط با پارتی میشه؟
🔹قطع رابطه می کنم پس هستم!
بعد از قطع رابطه عربستان و یک سری کشورهای دیگر منطقه با قطر، یک سری کشورهای دیگر هم تصمیم گرفتند یک کاری کرده باشند و چهار جا اسمشان آورده شود.یکی از این کشورها مالدیو بود.مالدیو که هنوز داغ هفده تا گل خورده از ما را بر پیشانی اش دارد تا متوجه شد یک جورهایی اسم ایران هم وسط است با خودش گفت بگذار من هم یک قطع رابطه ای بکنم تا دلم خنک شود…
از آن طرف یک سری کشورهای دیگر هم هستند که احتمال دارد با قطر قطع رابطه کنند که از میان آن ها می توان به جیبوتی اشاره نمود.اگر به خاطر داشته باشید جیبوتی بعد از اینکه روابطش را با ایران قطع کرد ضربه سنگینی به اقتصاد و سیاست داخلی و خارجی ما وارد شد و واقعا همه جوره فلج شدیم.امیدواریم جیبوتی این بار لااقل به قطر رحم کند…
یعنی می خوام بگم که در بازی های سیاسی سیاستمداران به آنچه که نمی توان خندید قطع رابطه ها و دیوارکشی ها و تهدیدهاست.اما خب می شود یک ستون را پر کرد…
منبع: روزنامه قانون
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نقدی علمی بر عملکرد صدا و سیما
- «ذهن زیبا»؛ اتفاقی زیبا در تلویزیون
- وقت اعتراض به توقیف و ممیزی نرسیده است؟!
- با سانسورچی همراه نشویم، بر سرش فریاد بزنیم
- علیرضا رئیسیان مطرح کرد؛ مرگ مغزی سینمای ایران بر اثر یک شوک غیرعادی
- سانسور عجیب در سریال زخم کاری که خبرساز شد
- سروش صحت و کتاب باز با سالن پر در کانادا؛ آقای تلویزیون! کی ضرر میکند، من یا تو؟
- کانون کارگردانان سینما بیانیه داد؛ نمایش خانگی تعطیل خواهد شد/ هشدار کانون کارگردانان سینما به مجلس
- رفتار غیرمرسوم صداوسیما در قبال یک سریال نمایش خانگی
- آیا سیر تطور نمایش خانگی، کابوسی برای تلویزیون و سینماست؟
- نگاهی به چند مجموعه ماندگار مذهبی؛ چرا این سریالها مدام تکرار میشوند؟
- سلیم غفوری قائممقام معاون سیما شد/ صادق یزدانی حکم گرفت
- آیا وزارت ارشاد همچنان پای مواضع خود میماند؟
- واکنش کارگردان «دینامیت» به نامه ساترا؛ من همچنان به صحت این نامه شک دارم/ این نامه تفرقه برانگیز است
- واکنش تهیهکننده «یاغی» به نامه ساترا/ این نامه تلاشی برای محدود کردن پلتفرمهای داخلی است
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ گزارشی از آرای منتقدان فیپرشی/ «مراقب» در صدر جدول افقها
- گذری در جشنواره فیلم ونیز / گزارش تصویری
- نمایش «رومولوس»؛ این رومولوسِ مغموم
- رونمایی از ۶ کتاب درباره فیلمهای شاخص سینمای ایران در موزه سینما
- دو جایزه جشنواره «جامو و کشمیر» به «زیبا صدایم کن» رسید





