فیلم سینمایی «سیانور» این روزها در حال فیلمبرداری است، اما اینکه فیلم روایتی از زندگی چه شخصیت سیاسی خواهد بود، نامعلوم است.
به گزارش سینماسینما، کارگردان «پرده نشین» با همکاری تهیهکننده «نفسگرم» این بار برای یک کار سینمایی در کنار هم قرار گرفتهاند. فیلم سینمایی «سیانور» که این روزها در حال فیلمبرداری است و دست اندرکاران آن ترجیح میدهند در سکوت خبری همه چیز را پیش ببرند، به هر حال کنجکاوی آدم را برای حدس زدن موضوع و روایت متفاوت و متمایزی که این گروه در کارهای قبلی خود نیز در نظر داشتند، بر میانگیزد.
حالا که عکسهایی بسیار معدودی از این پروژه منتشر شده و از برخی نوع پوششها و البته گریم دو بازیگر اصلی آن، بهنوش طباطبایی و هانیه توسلی پرده برداشته شده، بیشتر به این موضوع میرسیم که احتمالا بهروز شعیبی باز هم دست روی موضوع حساس و البته برهه حساسی گذاشته است. سیانور به خودی خود جزو ابزار اصلی سیاسیهای دهه ۴۰ و ۵۰ شمسی بوده است، هر روز برای آنها روز آخر زندگی بود و اگر جایی احساس میکردند ممکن است گیر بیفتند و به عنوان منبع اطلاعاتی زیر شکنجه بروند، مرگ را زندگی ترجیح میدادند و سیانور مخفی شده در دهان را میبلعیدند تا با یک مرگ سریع میزان وفاداریشان را به گروه وابسته نشان دهند. با در نظر گرفتن این موضوع درباره سیانور، فیلم احتمالا سیاسی است، اتفاقات آنهم در همان روزهای ملتهب دهه ۵۰ میگذرد. اما شعیبی قرار است زندگی چه کسی را روایت کند؟ زنان چه نقشی در داستان دارند که در تصویر منتشر شده تفنگ بدست و با چهرهای نگران و مضطرب ایستادهاند؟
شنیدهها حاکی از این است که بازیگر نقش اصلی بعد از یک پروسه طولانی انتخاب شده، جریانی که در آن با وجود اینکه از بازیگران زیادی دعوت به همکاری بعمل آمده، اما به دلیل ریسک بالایی که پذیرش این نقش داشته، قبول نکردهاند. با این حال بازیگر مورد نظر پیدا شده و بعد از انجام تست گریمهایی که با حضور خانواده شخصیت واقعی بوده است، حالا جلوی دوربین رفته، اما سازندگان همچنان درباره اینکه چه کسی نقش اصلی را بر عهده دارد و اصلا قرار است زندگی کدام شخصیت را روایت کند، سکوت کردهاند.
در این میان از اصرار زیادی که عوامل سازنده بر عاشقانه بودن قصه «سیانور» ذهن را به سمت سیاسیهایی میبرد که زندگی شخصی عاشقانهای داشتهاند و لابد در این مسیر اتفاقاتی برایشان افتاه است. از ترور تا جاسوسی و از درگیری تا خوردن سیانور.
در سالهای سیاسی ایران افراد زیادی بودند که یا به جانشان سوءقصد شد یا اینکه بعد از مرگهایی که در ظاهر طبیعی به نظر میرسیدند، اطلاعاتی مبنی بر وجود دستهایی پشت پرده این مرگها منتشر شده است. با اینکه افراد زیادی را میتوان یافت که چنین شرایطی داشته باشند، ما حدسهای زیر را برای شخصیت مورد نظر شعیبی میزنیم.

عزتالله شاهی
چهار بار دست به خودشکی زده و هر بار ناکام مانده است. عزت شاهی ۱۵ سال حبس کشیده و شکنجههای زیادی را هم تحمل کرده است. فعالیتهایی از جمله بر هم زدن بازی فوتبال ایران و سرائیل در ورزشکاه امجدیه و منفجر کردن دفتر هواپیمایی اسرائیل را در پرونده خود دارد. او با سازمان حزبالله و سازمان مجاهدین خلق همکاریهایی کرد و در این مسیر در برنامههای انفجار بمب در هتل عباسی و ترور شعبان جعفری نقش داشت. گفته میشود بعد از همکاری وحید افراخته با ساواک که از سران سازمان مجاهدین بود، به فعالیتهای او پی میبرند و به زندان مشترک ضد خرابکاری منتقل میشود که مورد شکنجههای بسیاری سخت و بدی قرار میگیرد. او بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به عضویت کمیته انقلاب اسلامی در میآید که البته به دلیل برخی اختلاف نظرها با مسئولان وقت کمیته از کار کنارهگیری میکند و دیگر هیچ مسئولیت دولتی را قبول نکرده است. زندگی از این جهت که فعالیتهای سیاسی گوناگونی با گروههای مختلف داشته میتواند عنصر خوبی برای فیلمسازی باشد.
آیتالله محمود طالقانی
آیتالله طالقانی را روحانی فعالی سیاسی و اجتماعی میدانند که در روزهای ملتهب کشور و در دوران ملی شدن صنعت نفت به حمایت از محمد مصدق برخاست. در کارنامه او عضویت در نهضت ملی مقاومت، جبهه ملی دوم و نهضت آزادی ایران را میتوان دید، این روحانی بارها توسط نیروهای ساواک دستگیر و به زندان افتاد و حتی تبعید شد. در سال ۱۳۱۶ با بتول اعلایی ازدواج کرده بود و حاصل این ازدواج هفت فرزند بود. آیتالله طالقانی از رهبران انقلاب سال ۵۷ ایران بود که ریاست شورای انقلاب را نیز بر عهده داشت و از اطرف امام خمینی به عنوان امام جمعه تهران معرفی شده بود. او در ۱۶ شهریور سال ۵۸ در بهشت زهرا آخرین نماز جمعه خود را برگزار کرد و سه روز بعد درگذشت.
آیتالله هاشمی رفسنجانی
هاشمی رفسنجانی در میان سیاسیون و روحانیون و مردم ایران چهره بسیار شناخته شدهای است و به طور قطع یکی از چهرههای تاثیرگذار در روند انقلاب ایران و دوران پس از آن تا امروز شناخته میشود. او در سالهای پیش از انقلاب که مخالفتهای آشکاری با برنامههای نوگرایانه شاه داشت، بارها به زندان افتاد. پس از پیروزی انقلاب با اطمینان میتوان هاشمی رفسنجانی را ازقدرتمندترین چهرههای سیاسی کشور دانست. او نخستین قانون انتخابات در کشور را تدوین کرد، به عنوان اولین رئیس مجلس شورای اسلامی حضور داشت و بعدها مجمع تشخیص مصلحت نظام را تشکیل داد که ریاست آن را نیز بر عهده داشت و همچنین در سال ۶۷ به عنوان جانشین فرماندهی کل قوا منصوب شده بود. او دو دوره ریاست جمهوری ایران را نیز بر عهده داشته، سالهای ۶۸ و ۷۲. زندگی پر فراز و نشیب هاشمی رفسنجانی از سوژههای سیاسی است که برای هر کارگردانی جذابیت دارد. مخصوصا حضور فرزندان این روحانی در محافل مختلف سیاسی و اجتماعی که در برهههای زمانی مختلفی در صدر اخبار مطبوعات قرار گرفتهاند.
مرضیه دباغ
مرضیه حدیدچی (دباغ) متولد ۱۳۱۸ است که از سال ۴۶ فعالیتها و حرکتهای سیاسی خودش را آغاز کرده و در مدت این فعالیتها توسط ساواک دستگیر و به همراه دخترش در زندانهای پهلوی شکنجههای زیادی را تحمل کرده است. او پس از آزادی از زندان به پاریس میرود و به عنوان محافظ حضرت امام خمینی (ره)، ایشان را همراهی میکند. در کارنامه او مسئولیتهایی چون فرماندهى سپاه همدان، ۳ دوره نمایندگی مجلس شورای اسلامی و قائم مقامی جمعیت زنان جمهوری اسلامی ایران نیز به چشم میخورد.
در سال ۵۲ و بعد از اینکه خانهاش از حصر مامورین ساواک بیرون میآید، همسرش به دلیل مشکلاتی که در بازار تهران برایش پیش آمدهبوده در یک شرکت ساختمانی مشغول میشود و بیشتر مواقع در شهرستان است، اما در شبی که ساواک برای دستگیری دباغ به خانهاش میاید، همسرش نیز بعد از سه ماه دوری به خانه آمده بوده، در همان لحظه شوهرش را به پشتبام میفرستاد و میگوید: «با تو کاری ندارند، به دنبال من آمدهاند، شما بالای سر بچهها بمانید!» بعد از آن دباغ را میبرند او را زیر شکنجههای سخت قرار میدهند. زندگی خصوصی مرضیه حدیدچی بعد از ازدواج با محمد حسن دباغ در سال ۱۳۳۳ تغییر میکند، او به همراه همسرش به تهران میآید و در رشته علوم دینی تحصیل میکند و در همان زمان فعالیتهای سیاسی خود را نیز آغاز میکند، فعالیتهایی که با پخش و توزیع اعلامیه در سالهای ۴۰-۴۱ آغاز میشود.
منبع: خبرآنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تازهترین ساخته پرویز شهبازی روی میز تدوین
- نگاهی به فیلم «بیسر و صدا»؛ ایده خلاقانه، مسیر اشتباه
- در آستانه آغاز اکران؛ پوستر «بیسروصدا» رونمایی شد/ روایتی بیپرده از یک داستان بیسروصدا
- «بیصدا حلزون»؛ تلخی میان تصمیم و تسلیم
- راهیابی «بی سر و صدا» به جشنواره ویتنامی
- با رای دادگاه انقلاب اسلامی تهران انجام شد؛ محکومیت هانیه توسلی به شش ماه حبس
- اعلام جرم دادستان تهران علیه هفت سینماگر و یک فعال رسانهای
- نقطه مغفول «طلاخون»؛ روانشناسی شخصیت قاتل زنجیرهای
- فیلمبرداری «چرا گریه نمیکنی؟» به پایان رسید
- اولین حضور بینالمللی «ملخ» در یک جشنواره آمریکایی
- نگاهی به فیلم «بی صدا حلزون» / آواهای بیصدا
- هانیه توسلی بازیگر «چهره به چهره» شد
- آغاز پخش «زخم کاری» از جمعه/ ردهبندی سنی برای سریال محمدحسین مهدویان
- رعنا آزادیور در «زخم کاری»/ اولین تصویر آزادیور در سریال مهدویان
- ۷۰ درصد «زخم کاری» فیلمبرداری شد/ آمادهسازی برای پخش
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال





