سینماسینما، محمدرضا مقدسیان
محمدکارت به واسطهی فیلمهای کوتاه و مستندی که ساخته است در سینمای فیلم مستند و کوتاه ما کسی است که از پایه شروع کرده و قدم به قدم بالا آمده و زبان خودش را برای فیلمسازی پیدا کرده است. در عرصه مستند و فیلم کوتاه جوایز زیادی را کسب کرده و الان وقت مناسبی بود که فیلم بلندداستانیاش را بسازد.
شنای پروانه تا به اینجا یکی از قابل اعتناترین فیلمهای حاضر در جشنواره است. محمد کارت یک اتمسفر مشخصی را میپسندد و آن سراغ گرفتن از شخصیتهای بافت جنوب شهر یا کسانی که با برخی از آسیبهای اجتماعی درگیری دارند.
ویژگی مهمی که در سینمای محمد کارت وجود دارد این است که محمد کارت شخصیت و موقعیتهای فیلمهای خودش را کاملا حس میکند و به قول معروف با شخصیتها همدل و همنشین میشود، بعد آن موقعیت را به یک موقعیت دراماتیزه و داستانی تبدیل میکند. شنای پروانه هم از این قاعده مستنثنی نیست.
ظاهر شنای پروانه شاید در ادامهی فیلمهایی مثل ابد و یک روز، متری شیش و نیم باشد، اما این فقط در ظاهر است در اصل اگر کارنامه محمد کارت را دنبال کنیم میبینیم که خیلی پیش از اینکه موج ابد و یک روز سازی و متری شیش و نیمسازی در سینمای ایران رواج پیدا کند، محمد کارت این سینما را دنبال میکرده.
جدای از این شباهت ظاهری، شکل نگاه محمدکارت به سوژهها کاملا با آن چیزی که در ابد و یک روز یا متری شیش و نیم دیدیم، متفاوت است. هسته اصلی داستان یک خانوادهست و محور اصلی داستان یک قهرمان. یعنی ما یک قهرمانی داریم که در دل یک فضای آسیب دیده زندگی میکند. اما این اتفاق در بستر خانوادهای رقم میخورد که انواع و اقسام شخصیتها در این بستر وجود دارد. به واسطهی این مدل از داستانپردازی آن انگ غیرقابل فهم سراغ گرفتن از آسیبهای اجتماعی و سیاهنمایی از فیلم «شنای پروانه» جدا میشود و قابل الصاق نیست.
نکته دیگر فیلم این است که محمد کارت یک موقعیت واقعی را برای ساختن فیلم انتخاب کرده است و یک سری شخصیتهایی که در جنوب شهر زندگی میکنند، اما آن چیزی که مهم است تلخ و سیاهنمایی نشان ندادن این موقعیتهاست و اتفاقا سراسر فیلم حکایت از قهرمانی دارد و فیلم در بستری مطرح میشود که طعنه بر سینمای معمایی میزند بیش از آنکه بخواهد از سینمای اجتماعی و تلخ سراغ بگیرد.
در مرحله فیلمنامه و در مرحله کارگردانی محمد کارت موفق است. تجربه او در سینمای مستند و شناخت دقیق شخصیتهایی از این جنس که در این فیلم مشاهده میکنیم، باعث شده است با ترکیب بازیگران حرفهای که بسیار جذاب ایفای نقش میکنند و بازیگرانی که خیلی مطرح نیستند که بخاطر تجربه زیسته خود همسو و همخون شدند با فیلم، فضایی بسیار واقعنما را رقم بزند.
با نگاه اینکه این فیلم یک فیلم اول است، قطعا بینقص نیست و با برطرف شدن ایرادات جزئی در کارگردانی و دیالوگ نویسی این فیلم، شاید «شنای پروانه» به یک فیلم بسیار بسیار خوب تبدیل میشد. اما در مجموع این فیلم بسیار قابل قبول است و به عنوان یک فیلم اول قابل اعتناست.
منبع: سانس ویژه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «شنای پروانه»؛ تصویری روشن از لایههای تاریک اجتماع
- فیلمنامه «شنای پروانه» از اسپانیا جایزه گرفت
- موفقیت سینمای ایران در جشنواره بینالمللی فیلم ولز/ «کشتارگاه» و «شنای پروانه» جایزه گرفتند
- گفتوگو با محمد کارت، کارگردان «شنای پروانه»/ جبر تو را نمیسازد تو هستی که شرایط را میسازی
- عبور از باتلاق/ نگاهی به فیلم «شنای پروانه»
- «شنای پروانه» به صورت آنلاین اکران میشود
- شیرجه بلند
- عذاب وجدان تماشاگرانی که نسخه غیر قانونی شنای پروانه را دیده اند و پیشنهاد محمد کارت
- سرنوشت شوم پروانهها با ضربه بر یک دکمه
- محمد کارت: با اکران دوباره «شنای پروانه» در سینماها مخالفم/ بهترین گزینه اکران آنلاین است/ فیلم را قانونی ببینید
- تازهترین مصوبات شورای صنفی نمایش/ «شنای پروانه» میآید
- کدام فیلمها برای معرفی به اسکار مناسب هستند؟
- دلیل اکران یک هفتهای «درخت گردو» چیست؟
- گزارش آمار فروش سینمای ایران در گیشهها
- آخرین تصمیمات شورای صنفی نمایش/ کمک مالی به فیلمهایی که در دوران کرونا اکران میشوند
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





