ناصر ملکمطیعی بازیگر پیشکسوت درصفحه آخر ایران نوشت :
چندین دهه قبل یک تهران بود و چند آتشنشانی کوچک مثل آتشنشانی چهارراه حسن آباد. هر جای شهر اگر مغازهای آتش میگرفت خودشان را میرساندند تا زبانهاش هستی مردم را نسوزاند. چندین سال بعد تهران بزرگ شد و کلانشهر. برجها قد کشیدند، خیابانها پر از ماشین و ترافیک و به تبع آن ایستگاههای آتشنشانی هم بیشتر؛ اما تجهیزات به اندازه پیشرفت شهر کلان نشد. برای جبران تمام کمبودها، فداکاری آتشنشانها قد کشید. همه هستیشان را گذاشتند تا هست هموطنشان نیست نشود. چند وقتی است که همه ما قهرمانیشان را باور کردهایم و به دلسوزیهایشان دلمان گرم شده است. از جان گذشتگیشان را باور کرده و به مسئولیتپذیریشان ایمان پیدا کردهایم. چنین جوانانی حقشان است که هر آنچه از دست دولت و ملت بر میآید انجام دهند. چرا باید دست خالی آنها را روانه آتش کنیم. قصدم این نیست که برای حادثه ساختمان پلاسکو کسی را مقصر بدانم. همه ما شاهدیم که از روز پنجشنبه همه تلاششان را کردهاند اما مسئولان پیش از حادثه چقدر برای حفظ چنین سرمایههای انسانی فکر کردهاند؟ دنبال مقصر نیستم و حرف اصلی من با مردمی است که بیش از هر کسی قدر وجود چنین جوانان نازنینی را درک کردهاند. کاش همانقدر که وجود و فداکاری آنها را حس کردهایم نسبت به نجات جان آنها هم احساس مسئولیت میکردیم و با پرهیز از ازدحام بیمورد این بار ما نجات دهنده جان آتش نشانها میشدیم. این اتفاقات و رفتارهای مشابه آن مثل زمانی که در راه افتادن پشت آمبولانس با هم سبقت میگیریم نشان میدهد که چقدر ما مردم این شهر نیاز به آموزش و آگاهی داریم. از روز حادثه اخبار را دنبال میکنم و برای تمامی این اتفاقات حسرت میخورم. برای امثال من که سنی گذشته و کاری از دستمان بر نمیآید این حسرت مانده است که کاش حداقل توان این را داشتم که آجری از ویرانه این ساختمان از روی قهرمانان شهرم بردارم. من هم مثل دیگر مردم عزیزمان متأسفم و تسلیت میگویم. همه ما سهیم هستیم در این مصیبت و از ضررهایی که در ماههای پایانی سال به هموطنانمان وارد شده اندوهگین هستیم. لباس و انبار و مغازه و تمام خسارتهای مالی اگر چه سخت اما قابل جبران است، مهم جان آدم هاست که قابل جبران نیست. مهم زندگی آتش نشانهایی است که با جان و دل و از صمیم قلب و دست تنها به دل آتش میزنند. چقدر وجود چنین آدمهایی که برای جان هموطن و همشهری هایشان از همه چیز مایه میگذارند مایه افتخار است و چقدر نبودشان درد حسرت. همه ما سهیم هستیم در این مصیبت.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- یادداشت شیرین ملک مطیعی بر جشن روز سینما؛ دیر آمدی ای نگار سرمست
- بخشهایی از مراسم اختتامیه جشنواره که در پخش زنده تلویزیون به نمایش در نیامد + عکس
- عکسی که لاله اسکندری از ناصر ملک مطیعی و پوری بنایی منتشر کرد
- حالا ما به همه گفتیم زدیم شمام بگید زده خوبیت نداره/ درباره بهمن مفید
- تاملی بر بازیگران سنتی و مدرن در سینمای ایران/ بخش دوم
- سالهاست که مردهایم
- مستند زندگی ناصر ملک مطیعی ساخته میشود
- روایت سایت مشرق از نظر فردین، بهروز وثوقی و پوری بنایی درباره مینیژوب
- جوانمرد؛ یادی از درگذشتگان سینما در سالی که گذشت
- «تنهایی یک دونده سینما»/ زمانه بهروز وثوقی بودن
- درباره فرخ ساجدی که بیست روز است از میانمان رفته است/ دلی را که بردی به طوفان سپردی!
- به یاد عزت سینمای ایران / گزارش تصویری
- مراسم گرامیداشت ناصر ملک مطیعی / گزارش تصویری
- واکنش بهروز وثوقی و ناصر ملک مطیعی به پرداخت سود سهام عدالت به اموات/طنز
- امیرعلی ملک مطیعی با مرور خاطراتی از پدرش خبر داد:کتاب خاطرات ناصر ملک مطیعی در آستانه انتشار
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر





