پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

ابراهیم داروغه زاده – گاهی یک ضایعه غم انگیز سبب ساز رخداد هایی می شود که نتایج قابل توجه عمومی دارد. گاهی مرگ یک انسان بزرگ زمینه ساز تحولی اجتماعی می شود. بیماری و در گذشت عباس کیارستمی کارگردان ارزنده سینمای ایران از این دست وقایع است؛ فقدانی که زمینه ساز بروز نظرات متفاوتی در مورد کیفیت روند درمان و رسیدگی به بیماران شد.

به گزارش سینماسینما، در پی درگذشت کیارستمی، واکنش و صحبت های داریوش مهرجویی یکی دیگر از مفاخر هنر و سینمای ایران نسبت به این ضایعه از سوی جامعه پزشکی بهتر است با سعه صدر و آرامش شنیده شود؛ همانگونه که جامعه پزشکی همواره دردمندی بستگان داغدار بیماران خود را می شنوند و سعی در آرامش بخشیدن به آنها دارند، به یاد داشته باشند که خانواده سینمای ایران نیز یکی از عزیزترین بزرگان خود را از دست داده و حالا بزرگ دیگری از این خانواده، دردمند این فقدان است.

کیفیت درمان، امری است که برای عموم بیماران حقی بدیهی تلقی می شود، اماشائبه بروز سهل انگاری در درمان عباس کیارستمی با توجه به وجهه جهانی و اعتبار هنری این فیلمساز فقید سبب ساز اجماع عمومی برای بررسی نقصانی احتمالی شده است؛ مطالبه جامعه هنری کشور که نماینده افکار عمومی جامعه هم هستند ، پیگیری های ریاست سازمان سینمایی و وزیر بهداشت ، جدیت رییس سازمان نظام پزشکی، حضور جمع ۳۰ نفره از پزشکان و کارشناسان زبده، معاونین وزارت بهداشت، نمایندگان وزارت دادگستری و سایر مسئولان ، حضور و پاسخگویی گروه درمانگر، بررسی جزئیات پرونده و ریز اقدامات انجام شده برای درمان تا مرحله اعزام به کشور فرانسه، همه و همه خبر از رخدادی می دهد که می تواند نقطه عطفی در بهبود وضعیت درمانی کشور شود.

مهم این است که این اجماع عمومی قصد کرده با رعایت قانون و انصاف تلاش کند در نتیجه بدست آمده از بررسی، هیچ گونه کوتاهی صورت نگیرد و در مورد همه مراحل، حکم به نحو عادلانه و مطابق با اصول علمی صادر شود.

اما فارغ از نتیجه بدست آمده از این روند، هر دو سوی این ماجرا یعنی جامعه هنری و جامعه پزشکی می بایست با سعه صدر با موضوع مواجه شوند تا ذی نفع اصلی دایره درمان یعنی مردم آسیب نبینند.

سالانه بیش از ۸۰۰ میلیون بار مراجعه سرپایی به حوزه سلامت و بیش از ۸ میلیون و ۵۰۰ هزار بستری در محیط اعتماد عمومی به ساختار پزشکی کشور رخ می دهد. فراموش نکنیم که در قریب به تمام بررسی هایی که انجام شده در سه دهه اخیر در مورد گروه های مرجع مردم، گروه پزشکی جزء سه گروه اول بوده اند و گروههای دیگر در درجات بعدی قرار داشته اند.

برآیندهمه این داده ها این است که در وهله اول اعتماد بیمار به پزشک، سرمایه اصلی حوزه سلامت است و خدشه دار شدن این اعتماد قطعا به نفع مردم نیست، در وهله دوم نتایج بدست آمده از روند درمان عباس کیارستمی می تواند این اصل را تقویت کند که هیچ سهل انگاری در مواجهه با این اعتماد از نظر وزارت بهداشت به عنوان متولی حوزه سلامت و امین مردم دور نمی ماند؛ وزارتخانه ای که حمایت از حقوق مردم و در عین حال تقویت ارائه خدمات درمانی به مردم را وظیفه اصلی خود می داند و رعایت قانون، اصول علمی و عدالت، معیار اصلی در رسیدگی به هر موضوع اختلافی برای این وزارتخانه است.
در این میان جامعه هنری و به ویژه سینما نیز نقشی بر عهده دارد؛ اینکه علاوه بر حضور و نقش اجتماعی اش، آینه وار تصویری از کاستی ها و خدمات ساختار پزشکی کشور ارائه دهد؛ نقشی که با تولد جشنواره فیلم سلامت در رصد جدی نهاد نظارتی این ساختار قرارمی گیرد و بیش از پیش موثر واقع می شود.

دبیر جشنواره فیلم «سلامت»