سینماسینما، محسن جعفری راد:
جشن امسال انجمن نویسندگان و منتقدان سینمایی، به خاطر شیوه انتخاب و برگزیدگانش که به معنی دقیق کلمه،به شکل شایسته انتخاب شدند، باعث افتخار ما می شود،چون عضو آن هستیم. هر چند بیش از ۴۰۰ عضو دارد که فقط ۱۰۰ نفر نویسنده سینمایی و منتقد سینما هستند اما به هر حال با همین بضاعت از خیلی از جشنواره ها معتبرتر است.
ولی نکته ای که باعث می شود کیف ما از برگزاری جشن امسال ناکوک شود،تلاش بیهوده و نچسب برخی از افراد برای مطرح شدن و دیده شدن است. مصراق بارز این رویه، استفاده غلام عباس فاضلی از تریبون جشن برای برجسته کردن خودش است. در واقع اطلاعات عمومی ما را بالا برد! وقتی مستقیم و غیر مستقیم گفت که تحصیلات سینمایی دارد و منتقد سینماست و انتظامی ها به او زنگ می زدند. این کمبود اعتماد بنفس و استفاده از هر ابزاری برای دیده شدن،با روحیات کسانی متناسب است که قلم و نوشته هایشان دیده نمی شود و به هر شکل و قیمتی می خواهند خودشان را به عنوان منتقد به مخاطب تحمیل کنند. در صورتی که اتفاقا منتقد از دیده شدن خودش اجتناب می کند و به تاثیر متنش می اندیشد.
اگر عذر جمشید مشایخی برای تاختن به انتظامی، به خاطر کهولت سن موجه بود،هیچ توجیهی برای رفتار مبتنی بر بی احترامی فاضلی وجود ندارد. اگر قراربر تلافی باشد که از این رابطه ها خیلی از منتقدان با سینماگران داشته اند اما در شان و منزلت خودشان نمی بینند که در حال و هوای یک جشن ، انتقام خودشان را از زمین و زمان بگیرند. بلکه آداب حضور و احترام را رعایت می کنند. فاضلی کار را به جایی رساند که نوید محمدزاده که جزو کم حرف ترین بازیگران است در مواقعی که پشت میکروفن قرار بگیرد،این بار چند دقیقه و با عصبانیت حرف بزند .
نکته دیگر به نظرات فله ای فاضلی بر می گردد. به شکل فله ای و با کلی گویی می گوید که انتظامی طی سه دهه خودش را تکرار کرده در حالیکه بازی اش در گاو،ربطی به بانو ندارد و بازی اش در حکم ربطی به اجاره نشین ها ندارد. پیرمرد غرغرویی که فاضلی مثال زده، کجای گاو دیده می شود؟! رضا معروفی حکم به طور کامل فن بیانش با فیلم بانو فرق می کند و یا زبان بدنش و حرکات ظریف چشمانش در فیلم بانو که کاملا با فیلمی مثل روسری آبی تفاوت دارد. به اینها اضافه کنید بازی اش در هامون،مینای شهر خاموش، چهل سالگی و … که مصداق های فراوانی برای تنوع شخصیت ها و بازی ها قابل ذکر است اما فاضلی ها عادت کرده اند به نظرات فله ای.
گاهی یادمان می رود که یک نویسنده و منتقد، سر و کارش با کلمه ، معنی ، روشنگری و در کل خلق یک متن، مستقل از یک اثر هنری است و انتظار می رود برای تک تک حرف هایشان چه به طور مکتوب و چه به طور شفاهی ، به ضرورت و کارکرد حرف ها بنیندیشید اما متاسفانه،با جو گرفتگی و شتابزدگی باعث یک موقعیت غیر منطقی می شود؛ واقعا گله کردن از انتظامی کجا و اهدای جایزه به بهترین فیلمبردار سال کجا؟!
* سینماسینما حق پاسخگویی را برای جناب آقای غلامعباس فاضلی محفوظ می داند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- رونمایی از کتاب زنده یاد جمشید مشایخی / گزارش تصویری
- مراسم یادبود جمشید مشایخی و همسرش در اکران «بریکولاژ؛ زندگی نادر مشایخی» برگزار شد/ مشایخی: موسیقی و شعر از زندگی ایرانیان جدا نشدنی است
- برشهای کوتاه/ سکانسهایی از فیلم «گفت هر سه نفرشان»
- کلیپی از داریوش مهرجویی، به مناسبت زادروز این کارگردان + ویدئو
- برشی از مصاحبه با جمشید مشایخی برگرفته از تاریخ شفاهی موزه سینما
- لوکیشن مقدس/ درباره سقاخانهها در فیلمهای سینمایی
- یادگاریها، اسناد و تصاویر عزتالله انتظامی در موزه سینما/ گزارش تصویری
- خاطرهای که غزاله سلطانی از آخرین وداع عزتالله انتظامی با حمید سمندریان منتشر کرد + ویدئو
- گفتگوی فریدون جیرانی با مجید انتظامی/ ناگفتههای زندگی عزت الله انتظامی از زبان پسرش + ویدئو
- محمد متوسلانی از جمشید مشایخی میگوید/ خاطراتی از رودخانه و جکوزی
- برای اولین جشن تولد بدون جمشید مشایخی
- شکستی زیبا از ادبیات!/ نگاهی به فیلم «شازده احتجاب»
- آیین نکوداشت زنده یاد جمشید مشایخی برگزار شد / همه عمر دیر رسیدیم
- آیین نکوداشت جمشید مشایخی / گزارش تصویری ۲
- آیین نکوداشت جمشید مشایخی / گزارش تصویری۱
نظرات شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده






آقای جعفری راد، قربون شکل ماهت برم، «گاو» مال سه دهه ی پیشه؟!!! آخه عزیز دل من، اول فکر کن بعد مطلب بنویس! اینکه دیگه کاری نداره که. بعد جالبه میای غلامعباس فاضلی رو به فله ای حرف زدن متهم می کنی!!! الان خودت مثلاً خیلی فکر شده حرف زدی؟!